Κτυπούμε το βούτυρο με τη ζάχαρη μέχρι να ενωθούν καλά σε ένα κρεμώδες και πολύ απαλό, αφράτο, αποτέλεσμα. Το βούτυρο, για ευκολία σας, πρέπει να είναι σε μαλακωμένο σε θερμοκρασία περιβάλλοντος.

Προσθέτουμε το αυγό και συνεχίζουμε να δουλεύουμε καλά το μείγμα μέχρι να ενσωματωθεί εντελώς στην κρέμα.

Προσθέτουμε τους δύο τύπους αλευριών (“ολικής” και “για όλες τις χρήσεις”) κοσκινισμένους μαζί με την baking powder και τους ενσωματώνουμε στην βουτυρόκρεμα.

Προσθέτουμε και το φρέσκο δενδρολίβανο πολύ-πολύ-πολύ ψιλοκομμένο

(είναι τόσο μικρή ποσότητα η μία κουταλιά που μπορείτε να κάνετε τον κόπο να το ψιλοκόψετε με ψαλίδι (5-6 λεπτά), διαφορετικά, κόβοντάς το στην επιφάνεια εργασίας με μαχαίρι, φοβούμαι ότι θα χάσετε πολλά από τα αιθέρια έλαιά του).

Ανακατεύουμε πολύ-πολύ καλά μέχρι να ενωθούν καλά όλα τα υλικά σε μία ομοιογενή, βουτυράτη, ζύμη που δεν θα κολλάει πια στα τοιχώματα.

Τη χωρίζουμε σε δύο ισομεγέθη κομμάτια (βάρους γύρω στα 245 με 250 γραμμάρια το καθ’ένα) και τους δίνουμε σχήμα “κορμού”, κυλινδρικό, διαμέτρου περίπου 3 εκατοστών (διάσταση λίγο μεγαλύτερη από το καπάκι ενός μπουκαλιού νερού).

Τυλίγουμε κάθε “κορμό” με μεμβράνη φαγητού και τους βάζουμε στο ψυγείο να κρυώσουν και σκληρύνουν, για τουλάχιστον 2 ώρες, ή τους βάζουμε για 1 ώρα στην κατάψυξη.

Στο τέλος του χρόνου ψύξης τους βγάζουμε, έναν τη φορά, τους “κορμούς” της ζύμης από το ψυγείο και τους κόβουμε εγκάρσια σε φέτες πάχους 4 με 6 χιλιοστά. Η παραμονή τους στο ψυγείο έχει σκληρύνει τη ζύμη, συνεπώς το κόψιμο είναι εύκολη υπόθεση. Δεν θα πρέπει όμως να χάσετε χρόνο και να ανέβει η θερμοκρασία της ζύμης. Σε μία τέτοια περίπτωση, ξαναβάζουμε το άκοπο κομμάτι του “κορμού” πίσω στο ψυγείο για να ξανασκληρύνει.

Κάθε φέτα που κόβουμε την ακουμπούμε μία επιφάνεια καλυμμένη με λαδόκολλα.

Μόλις τελειώσουμε με τις φέτες, τους δίσκους, από τον πρώτο “κορμό”, τα βάζουμε ξανά πίσω στο ψυγείο, να κρυώσουν και πάλι πριν μπουν στο φούρνο, και βγάζουμε το δεύτερο κομμάτι ζύμης. Επαναλαμβάνουμε ακριβώς τα ίδια.

Όσο ξανακρυώνουν τα δισκάκια της ζύμης, εμείς προετοιμάζουμε το φούρνο. Τον προθερμαίνουμε στους 190 βαθμούς. Θα ψήσουμε σε χαμηλότερη θερμοκρασία (στους 175ο), η προθέρμανση όμως γίνεται σε υψηλότερη, ώστε ο φούρνος να έχει σταθεροποιηθεί στη θερμοκρασία που επιθυμούμε και να μην αυξομειώνεται η θερμοκρασία του.

Χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία του φούρνου στους 175 βαθμούς, βάζουμε τις λαδόκολλες σε χαμηλά ταψιά φούρνου,

Και ψήνουμε για 10 με 12 λεπτά, μέχρι να αποκτήσουν τα μπισκότα ένα ωραίο χρυσαφί, ελαφρά καφετί χρώμα στην περίμετρό τους, ένδειξη ότι είναι έτοιμα. Δεν φουσκώνουν πολύ, οπότε μία απόσταση 1 με 1,5 εκατοστό ανάμεσά τους είναι αρκετή.

Βγάζουμε τα ταψάκια από το φούρνο και αφήνουμε να κρυώσουν για 1 λεπτό. Στη συνέχεια, τα βγάζουμε από τα ταψάκια και τα αφήνουμε να κρυώσουν εντελώς πάνω σε σχάρες.

Όπως σας είπα, σκέφθηκα πολύ αργά να διορθώσω το σχήμα του Κυλίνδρου και γι' αυτό μου βγήκαν οβάλ τα cookies. Νόστιμα, αλλά...οβάλ. Δείτε όμως τι όμορφα μπορούν να είναι με λίγη προσοχή!!!

Μόλις κρυώσουν είναι έτοιμα να τα ευχαριστηθείτε με τον καφέ σας ή, ακόμη καλύτερα, με ένα αρωματικό τσάι. Μία πραγματικά “Βικτωριανή” συνταγή, για τις γιορτινές ημέρες που πλησιάζουν γοργά!

Εάν θέλετε μπορείτε να δώσετε όποιο σχήμα επιθυμείτε στα cookies σας. Σε αυτήν την περίπτωση, στο βήμα 7 δεν θα σχηματίσουμε 2 κυλινδρικά κομμάτια ζύμης αλλά πεπλατυσμένους δίσκους ζύμης.

Θα τους κρυώσουμε, όπως περιγράφεται, στο ψυγείο ή στην κατάψυξη και στη συνέχεια θα τους ανοίξουμε σε φύλλο πάχους 4 με 6 χιλιοστών. Από αυτό, με τα κατάλληλα κουπ-πατ θα μπορέσετε να κόψετε μπισκότα σε διάφορα σχέδια, τα οποία θα τα ψήσετε όπως περιγράφεται, αφού και πάλι θα τα κρυώσετε για κάποιο χρόνο στο ψυγείο, να σφίξει η ζύμη τους.

Το βούτυρο που χρησιμοποίησα αυτή τη φορά ήταν φρέσκο αιγοπρόβειο, από αυτό που είχαμε πάρει για να φτιάξουμε τους κουραμπιέδες. Ίσως να συνέτεινε και αυτό στο γεγονός ότι τόσο το άρωμα όσο και η γεύση των cookies θυμίζουν τόσο έντονα κουραμπιέ.