Το έθιμο της κυρά-Σαρακοστής είναι από τα παλαιότερα έθιμα, που σχετίζεται με το Πάσχα. Συγκεκριμένα, χρησίμευε ως "χειροποίητο" ημερολόγιο, για να μετράνε τις εβδομάδες μέχρι το Πάσχα. Είχε 7 πόδια, όσες και οι εβδομάδες. Κάθε Σάββατο κόβανε 1 πόδι μέχρι το Μεγάλο Σάββατο, που έκοβαν το τελευταίο πόδι. Έτσι, καταλάβαιναν την έλευση του Πάσχα.
Η κυρά-Σαρακοστή παριστάνει γυναίκα, που είναι καλόγρια (γι' αυτό έχει το σταυρό στο κεφάλι) και έχει σταυρωμένα τα χέρια της, γιατί προσεύχεται κατά τη διάρκεια της νηστείας. Επιπλέον, δεν έχει στόμα, γιατί νηστεύει και δε μιλάει και δεν έχει αυτιά, γιατί δεν ακούει. Αυτά συμβολίζουν τη στροφή στον εσωτερικό μας κόσμο, αφού δεν ακούμε και δε σχολιάζουμε τους άλλους.
Συνήθως την έφτιαχναν με την ακόλουθη συνταγή και δεν την έτρωγαν, γιατί καθώς περνάνε οι μέρες το αλατόζυμο ξεραίνεται. Το έθιμο αυτό πλέον δεν πραγματοποιείται όπως παλαιότερα.

Την κυρά-Σαρακοστή
που είναι έθιμο παλιό
οι γιαγιάδες μας τη 'φτιάχναν
με αλεύρι και νερό.

Για στολίδι της φορούσαν
στο κεφάλι ένα σταυρό,
μα το στόμα της ξεχνούσαν,
γιατί νήστευε καιρό.

Και τις μέρες τις μετρούσαν
με τα πόδια της τα επτά,
κόβαν' ένα τη βδομάδα,
μέχρι να 'ρθει η Πασχαλιά.