Η frittata της κρίσης: “όλα μαζί, μπορούν”!

Η ομελέτα είναι ένα κλασσικό πιάτο, ίσως η πρώτη επαφή για κάποιον που μπαίνει στην κουζίνα, η πρώτη προσπάθεια μιάς επίδοξης μαγείρισσας.
Αλλά και οι πολύ πιο “προχωρημένες” συχνά …“βγάζουν το άχτι τους” πάνω της, προσφέρεται βλέπετε για πολλούς πειραματισμούς, μπορεί να γίνει με χίλιους-δυό τρόπους και με συνδυασμούς υλικών που δεν έχουν τέλος.
Το να ανεβάσει λοιπόν κανείς μία συνταγή ομελέτας σε ένα site μαγειρικής είτε ό,τι πιο κοντινό στην έκφραση “έλα παππού μου να σου δείξω τ’ αμπελοχώραφά σου”. Ή έχεις κάτι πολύ ξεχωριστό να προτείνεις (πράγμα απίθανο) ή ...κάθεσαι στ’ αυγά σου. Στην κυριολεξία όμως...
Εάν ανεβάζω αυτήν τη συνταγή είναι γιατί, σε συνέχεια μίας συζήτησης που είχαμε χθές με την Ιφιγένεια, τη Μαρία, τη Harley, την Κάτια, την Αγγελική, την Πένυ, την Τζούλια και τη Δήμητρα (ναι, όλες από αυτήν εδώ την παρέα είναι), θέλω να τους πω ότι συμφωνώ απόλυτα μαζί τους ότι δεν πετάμε τίποτα στην κουζίνα, όλες οι μικρές ποσότητες φαγητού που περισσεύουν από ένα-δύο γεύματα, μπορούν να γίνουν η βάση για ένα ακόμη, και να είναι και πολύ νόστιμο.
“Μασκάρεψα” λοιπόν λίγο το όνομά της μπας και σας παραμυθιάσω ότι πρόκειται για κάτι διαφορετικό, άνοιξα την πόρτα του ψυγείου μας και τράβηξα έξω ό,τι προχθεσινο-χθεσινό βρήκα μέσα. Και ιδού το αποτέλεσμα: Τα υλικά “αναγεννήθηκαν” κυριολεκτικά, σε μία γευστικότατη, αρωματική και ζουμερή ομελέτα.
Η frittata της κρίσης: “όλα μαζί, μπορούν”!
Η ομελέτα είναι ένα κλασσικό πιάτο, ίσως η πρώτη επαφή για κάποιον που μπαίνει στην κουζίνα, η πρώτη προσπάθεια μιάς επίδοξης μαγείρισσας.
Αλλά και οι πολύ πιο “προχωρημένες” συχνά …“βγάζουν το άχτι τους” πάνω της, προσφέρεται βλέπετε για πολλούς πειραματισμούς, μπορεί να γίνει με χίλιους-δυό τρόπους και με συνδυασμούς υλικών που δεν έχουν τέλος.
Το να ανεβάσει λοιπόν κανείς μία συνταγή ομελέτας σε ένα site μαγειρικής είτε ό,τι πιο κοντινό στην έκφραση “έλα παππού μου να σου δείξω τ’ αμπελοχώραφά σου”. Ή έχεις κάτι πολύ ξεχωριστό να προτείνεις (πράγμα απίθανο) ή ...κάθεσαι στ’ αυγά σου. Στην κυριολεξία όμως...
Εάν ανεβάζω αυτήν τη συνταγή είναι γιατί, σε συνέχεια μίας συζήτησης που είχαμε χθές με την Ιφιγένεια, τη Μαρία, τη Harley, την Κάτια, την Αγγελική, την Πένυ, την Τζούλια και τη Δήμητρα (ναι, όλες από αυτήν εδώ την παρέα είναι), θέλω να τους πω ότι συμφωνώ απόλυτα μαζί τους ότι δεν πετάμε τίποτα στην κουζίνα, όλες οι μικρές ποσότητες φαγητού που περισσεύουν από ένα-δύο γεύματα, μπορούν να γίνουν η βάση για ένα ακόμη, και να είναι και πολύ νόστιμο.
“Μασκάρεψα” λοιπόν λίγο το όνομά της μπας και σας παραμυθιάσω ότι πρόκειται για κάτι διαφορετικό, άνοιξα την πόρτα του ψυγείου μας και τράβηξα έξω ό,τι προχθεσινο-χθεσινό βρήκα μέσα. Και ιδού το αποτέλεσμα: Τα υλικά “αναγεννήθηκαν” κυριολεκτικά, σε μία γευστικότατη, αρωματική και ζουμερή ομελέτα.
Οδηγίες μαγειρέματος
- 1
Ζεσταίνουμε ένα ευρύχωρο τηγάνι και ρίχνουμε μέσα του από 1 κουταλιά ελαιόλαδο και φρέσκο βούτυρο να ζεσταθούν καλά. Προσθέτουμε τις τουφίτσες μπρόκολου, χωρισμένες σε μικρές κορφές. Αλατοπιπερώνουμε και ανακατεύουμε να απορροφήσουν τη λιπαρή ουσία και να νοστιμίσουν
- 2
Βγάζουμε το σοταρισμένο μπρόκολο και το αφήνουμε σε ένα πιάτο.
- 3
Στο τηγάνι, αφού προσθέσουμε λίγο ακόμη ελαιόλαδο (εάν χρειάζεται) ρίχνουμε το φρέσκο κρεμμυδάκι κομμένο σε μικρές ροδέλες αλλά και το ξερό κρεμμύδι κομμένο σε λεπτές φέτες.
- 4
Αφήνουμε να μαλακώσουν και τα αφαιρούμε και αυτά, βάζοντάς τα στο πιάτο με το μπρόκολο.
- 5
Στο τηγάνι σειρά παίρνει το κρέας από το χοιρινό καλαμάκι, κομμένο σε μικρότερα κομμάτια, μαζί με τις συνοδευτικές πατάτες (“ους ο σουβλατζής συνέζευξε, άνθρωπος μη χωριζέτο”) κομμένες και αυτές σε πιο μικρά κομμάτια.
- 6
Αφήνουμε να ζεσταθούν καλά, αποβάλοντας την “ψυγει-ίλα” τους και προσθέτουμε στο τηγάνι το σοταρισμένο μπρόκολο και τα κρεμμύδια.
- 7
Κτυπούμε καλά δύο αυγά, προσθέτοντάς τους ίσως και λίγο από το γάλα, θα κάνει την ομελέτα πιο αφράτη.
- 8
Στα κτυπημένα αυγά προσθέτουμε και λίγη φέτα που έχει ξεμείνει από την τυρόπιτα που φτιάξαμε προχθές.
- 9
Όταν ξαναζεσταθούν και τα λαχανικά, ρίχνουμε μέσα στο τηγάνι τα κτυπημένα αυγά με τα κομμάτια της φέτας.
- 10
Αφήνουμε να ψηθεί η frittata καλά από τη μία πλευρά, ανασηκώνοντας το τηγάνι ώστε τα υγρά της να κυλούν προς τα τοιχώματά του και βοηθώντας τα να περάσουν από κάτω από της, ανασηκώνοντας την με τη βοήθεια μίας σπάτουλας. Εάν δεν το κάνουμε αυτό, θα πάρει πολύ ώρα μέχρι να στεγνώσει αρκετά η επιφάνειά της, χρόνος στον οποίο κινδυνεύει να καεί το κάτω μέρος της.
- 11
Αφήνουμε την ομελέτα να κυλήσει από το τηγάνι σε ένα ανάλογου μεγέθους πιάτο
- 12
.και κατόπιν την τουμπάρουμε ξανά πίσω στο τηγάνι, να ολοκληρωθεί το ψήσιμό της και από την άλλη μεριά. Προτιμώ αυτόν τον τρόπο από το να την τουμπάρω στο πιάτο, διότι έτσι θα άφηνε πίσω στο πιάτο αρκετή από την ποσότητα του ρευστού ακόμη αυγού της επιφάνειάς της. Κάτι που θα λέρωνε το πιάτο και δεν θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω στη συνέχεια. Ενώ τώρα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για το σερβίρισμα.
- 13
Σερβίρουμε και την απολαμβάνουμε πολύ ζεστή. Καλή όρεξη!!!
Παρόμοιες συνταγές
Περισσότερες συνταγές


















Σχόλια