Ήμουν θυμάμαι πολύ υπερήφανος όταν σε ηλικία 8-9 ετών ανακάλυψα πόσο ωραία γεύση αποκτούσε το φρέσκο γάλα αν του προσέθετες τρεις κουταλιές από τη σπιτική βυσσινάδα της μητέρας μου –και διόλου δε με πτοούσε το γεγονός πως κανένας άλλος στον πλανήτη δεν έμοιαζε να συμμερίζεται τον ενθουσιασμό μου... Δεδομένου πως δεν είναι εποχή για βύσσινα αλλά για λεμόνια, έριξα σήμερα το πρωί στο γάλα μου δύο γενναίες κουταλιές σούπας από τη συμπυκνωμένη λεμονάδα που μου έχει χαρίσει ο παλιός μου συμμαθητής ο Μανώλης από την παραγωγή του στην εύφορη Γλυφάδα. Η γεύση ήταν το ίδιο καλή! Και πάλι άρεσε μόνο σε μένα...