Σε μια λεκάνη ή ένα ταψί, κοσκινίζουμε το αλεύρι και το αλάτι μαζί. Κάνουμε μια λακκούβα στο κέντρο και ρίχνουμε την μαγιά.

Ζεσταίνουμε λίγο το νερό. Δεν πρέπει να καίει, ούτε και να είναι κρύο. Ρίχνουμε μισό φλυτζάνι στην μαγιά και το υπόλοιπο γύρω γύρω. Περιμένουμε λίγο να διαλυθεί η μαγιά. Την βοηθάμε λίγο με τα δάχτυλά μας. Μόλις αφρίσει, αρχίζουμε.

Κοιτάμε την ώρα και υπολογίζουμε ότι θα ζυμώνουμε για 20 λεπτά.

Μπορεί να χρειαστεί να προσθέσουμε ελάχιστο νερό στην αρχή, αν είναι πολύ σφιχτό ή λίγο αλεύρι στο τέλος, αν κολλάει πολύ. Στο τέλος του 20λεπτου, το ζυμάρι θα είναι κάπως έτσι:

Ρίχνουμε στο ταψάκι που θα το ψήσουμε μπόλικο αλεύρι ή ένα κομμάτι χαρτί ψησίματος κομμένο στρογγυλό. Κάνουμε το ζυμάρι μπάλα, και το αλευρώνουμε γύρω γύρω. Την επάνω πλευρά, την αλευρώνουμε με αλεύρι για όλες τις χρήσεις που είναι πιο μαλακό. Σκουπίζουμε καλά την επάνω πλευρά που θα μπει η σφραγίδα να μην φαίνεται καθόλου το αλεύρι. Τοποθετούμε την μπάλα στο ταψάκι.

Πιέζουμε την σφραγίδα με όλο μας το βάρος στο κέντρο του ζυμαριού. Την ανασηκώνουμε σιγά σιγά, από το πλάι να πάρει αέρα, και μετά βγαίνει εύκολα.

Βάζουμε στον κρύο φούρνο το ταψάκι και ψήνουμε ως εξής: 50 βαθμοί για 30', 80 βαθμοί για 10', 110 βαθμοί για 10', 150 βαθμοί για 10', και τέλος, σκεπάζουμε με αλουμινόχαρτο, και ψήνουμε για 35' στους 170 βαθμούς.

Το πρόσφορο, πρέπει να πάει στην εκκλησία πρωί πρωί, γιατί τότε θα διαβάσει ο ιερέας τα ονόματα που θα του πάμε. Φυσικά, μπορούμε να το πάμε από το προηγούμενο απόγευμα μαζί με τα ονόματα. Θα γράψουμε δυο χαρτάκια. Το ένα θα γράφει από πάνω ΥΠΕΡ ΥΓΕΊΑΣ, και το άλλο ΥΠΕΡ ΑΝΑΠΑΎΣΕΩΣ +. Για τους ζωντανούς το ένα και για τους κεκοιμημένους το άλλο. Ο Άγιος Παΐσιος έλεγε ότι αυτό είναι το λιγότερο που μπορούμε να προσφέρουμε στους δικούς μας που έχουν φύγει και ότι το έχουν απόλυτη ανάγκη.