Για εμένα ή γιορτή της Αγίας Βαρβάρας είναι πολύ σημαντική, γιορτάζει η πόλη όπου κατοικώ εδώ και 10 χρόνια, γιορτάζει και η εκκλησία μου στην Κροατία από όπου είναι ή καταγωγή μου, επίσης γιορτάζει και η γλυκιά μου μανούλα. Κάθε χρόνο κάνω αυτό το γλυκό και το μοιράζω πάντα σέ μόνο αριθμό, είτε σέ ένα σπίτι είτε σε τρία και πάει λέγοντας.

Σύμφωνα με το θρύλο που τυλίγει τις πηγές της πόλης, όταν το 1830 η Δράμα κατακτήθηκε από τους Τούρκους, το εκκλησάκι της Αγίας Βαρβάρας γκρεμίστηκε για να χτιστεί στη θέση του ένα τζαμί. Τα σχέδια των κατακτητών όμως άλλαξαν ανήμερα της Αγίας Βαρβάρας.

Η περιοχή πλημμύρισε με νερό, κι έτσι το τζαμί δεν χτίστηκε ποτέ. Από τότε η Αγία Βαρβάρα έγινε η πολιούχος της Δράμας, και ακριβώς απέναντι από τη λίμνη, με τα θεμέλια της παλιάς εκκλησίας στα σπλάχνα της, χτίστηκε η καινούρια εκκλησία που αφιερώθηκε στην Αγία που έσωσε το εκκλησάκι της

Για να <<γλυκανουν>>την Αγία σέ πολλά μέρη του τόπου μας την ημέρα της γιορτής της προσέφεραν τή Βαρβάρα, μια γλυκιά νηστίσιμη σούπα από σιτάρι, σταφίδες, σουσάμι, καρύδια και άλλους σπόρους.Την παραμονή της γιορτής της, στις 3 Δεκεμβρίου, εκατοντάδες παιδιά αφήνουν τα φωταγωγημένα καραβάκια τους στα ήρεμα νερά της λίμνης.Είναι τα καραβάκια των ευχών.