Αγοράζουμε φράουλες στην εποχή τους, κατά προτίμηση βιολογικής καλλιέργιας.

Τις πλένουμε πολύ καλά και αφαιρούμε τα κοτσάνια.

Καθαρίζουμε το μήλο από την φλούδα και τα σπόρια. Το μήλο περιέχει πηκτίνη που θα βοηθήσει την μαρμελάδα μας να πήξει μιας και θα βάλουμε την μισή από ότι πρέπει ζάχαρη. Επειδή η περισσότερη πηκτίνη είναι στον καρπό (στο κέντρο) από ότι στο περικάρπιο φροντίζουμε να χρησιμοποιήσουμε όσο περισότερο μπορούμε.

Το ένα κιλό φράουλες τις κόβουμε σε 4-6 κομμάτια την κάθε μία. Το υπόλοιπο ένα κιλό μαζί με το μήλο τα αλέθουμε σε πολυμίξερ.

Ρίχνουμε σε μία κατσαρόλα τις αλεσμένες φράουλες με το μήλο και κατόπιν ρίχνουμε την ζάχαρη και τις κομμένες σε κομμάτια φράουλες, το ξυνό (ή τον χυμό λεμονιού) και αν θέλουμε λίγη βανίλια (εγώ δεν βάζω).

Ανάβουμε την φωτιά στο δυνατό. Η δυνατή φωτιά δένει γρηγορότερα την μαρμελάδα μας χωρίς να της αλλάζει χρώμα.

Από πολύ νωρίς και ανάλογα τις φράουλες θα αρχίσει να βγαίνει αφρός. Τον αφαιρούμε συνέχεια και πριν να αρχίσει ο βρασμός διότι μετά θα φουσκώνει η μαρμελάδα και θα πρέπει να σβήνουμε την φωτιά μέχρι να "κάτσει".

Ανακατεύουμε συνεχώς με ξύλινη κουτάλα και ξαφρίζουμε μέχρι να πήξει η μαρμελάδα και πέφτει σε κάπως χοντρά κομμάτια, αλλά πάντως να μην είναι νερουλή. Καθώς θα κρυώνει μετά και λόγω της πηκτίνης θα πήξει περισσότερο.

Αν ξεχαστούμε και δεν ανακατέψουμε η μαρμελάδα θα μας "κολλήσει". Σε αυτή την περίπτωση ρίχνουμε την μαρμελάδα σε άλλη κατσαρόλα αφήνοντας την καμμένη μαρμελάδα στην παλιά (χωρίς να την ξύσουμε για να μην πάρει η υπόλοιπη μαρμελάδα το ευωδιαστό άρωμα του καμμένου) και συνεχίζουμε στην καινούργια κατσαρόλα.

Την σερβίρουμε σε καθαρά βάζα τα οποία κλείνουμε όταν η μαρμελάδα κρυώσει καλά για να μην υγροποιηθούν οι ατμοί στην επιφάνεια.