Τίποτα το ιδιαίτερο. Τίποτα το πρωτότυπο. Τίποτα το δύσκολο. Αν με ρωτήσεις όμως τι μαγείρεψε η γιαγιάκα μου περισσότερο από οτιδήποτε άλλο για μένα είναι αυτό το φαγητό. Μεσημέρι, απόγευμα, βράδυ, όποτε κι αν το πεθυμούσα σε μισή ώρα το είχα μπροστά μου. Ακόμη κι όταν δεν το είχα ζητήσει, αυτή το είχε έτοιμο για να μας ευχαριστήσει τις μέρες που περίμενε να μας υποδεχτεί...Κι ειλικρινά όταν προχθές με ρώτησε εάν θέλω να ετοιμάσει πατάτες για να πάρω μαζί μου φεύγοντας μετά την επίσκεψή μου στο χωριό, δε θα το μάθει ποτέ ότι με έκανε να κλάψω κρυφά. Γιατί ακόμη και στα 83 της με νταντεύει σαν μωρό παιδί κι αυτό της δίνει ζωή, ζωή και επιστροφή πολλής και απόλυτης ΑΓΑΠΗΣ! Για σένα #γιαγιά μου, που αγαπώ όσο λίγα πράγματα στη ζωή μου.... #δυογενιές