Τραχανάς..απλά λιτά κι απέριττα..!ξέρω θα με πείτε περίεργη αλλά είναι πραγματικά από τα αγαπημένα μου φαγητά! Παλιά τον ζύμωνε και τον έφτιαχνε η γιαγιά μου, πλέον τον αγοράζουμε από άλλους που πουλάνε αλλά πάντα από το χωριό! Το πρώτο φαγητό που έμαθα να μαγειρεύω κοιτάζοντας τη μάνα μου όταν με το ζόρι έφτανα καλά καλά το μάτι της κουζίνας. Το φαγητό σωτηρίας μου κάθε φορά που εκνεύριζα τη μάνα μου με τις ιδιοτροπίες μου και αγανακτισμένη πια μου έλεγε πως δε θα μου μαγειρέψει κάτι ξεχωριστό και να φάω ό,τι θα φάνε και οι υπόλοιποι. Τότε εγώ τσουπ τσουπ έφτιαχνα τον τραχανάκο μου και δεν έμενα νηστική. Και η μάνα μου από τη μία να θέλει να με μαλώσει που δε θα φάω πάλι όσπρια και από την άλλη να κρυφοχαίρεται που μια σταλιά σκατό πάλευα να μαγειρέψω..! Ο τραχανάκος μου λοιπόν..! (Αυτή τη φορά μοιράζομαι μαζί σας φίλοι μου και τη θέα από το βουνό που ξεκάθαρα θυμίζει το χωριό μου. Ο τραχανάκος λοιπόν του πάει γάντι..!) #2020