Καθαρίζουμε ένα - ένα τα κυδώνια, αφαιρούμε την καρδιά, καθαρίζουμε την φλούδα, τα κουκούτσια και το σκληρό που τα περιβάλλει, τα κόβουμε σε λεπτές φέτες και κατόπιν σε μακρόστενα κομμάτια, ή μικρά μπαστουνάκια, αν τα θέλουμε έτσι.
Αυτά που κόβουμε τα βάζουμε σε νερό, με το χυμό του ενός λεμονιού, για να μη μαυρίσουν.

Στη συνέχεια, τα ξεπλένουμε, τα σουρώνουμε, τα στραγγίζουμε καλά, τα βάζουμε σε μια κατσαρόλα μαζί με τη ζάχαρη και προσθέτουμε το νερό.
Βράζουμε σε μέτρια φωτιά, για 5΄ λεπτά, ξαφρίζοντας με τρυπητή κουτάλα ή κουτάλι, τον αφρό που θα βγάλουν.

Αποσύρουμε την κατσαρόλα από τη φωτιά και αφήνουμε να σταθεί το κυδώνι, για 24 ώρες.
Την επόμενη μέρα, ξαναβράζουμε πάλι το γλυκό, σε μέτρια προς δυνατή φωτιά, μέχρι να βράσει το κυδώνι, να μαλακώσει και να «δέσει» το σιρόπι.
(Το σιρόπι έχει δέσει όταν στάξουμε µια σταγόνα  πάνω στο νύχι του αντίχειρα μας και αυτή στέκεται και δεν χύνεται. Τότε το γλυκό είναι σωστά δεμένο).

Λίγο πριν το τέλος, προσθέτουμε την αρμπαρόριζα ή την βανίλια, τ᾿ αμύγδαλα και το χυμό λεμονιού για να μη μας ζαχαρώσει το γλυκό, αλλά και για αντισηπτικό και συντηρητικό.
Αφήνουμε το γλυκό να κρυώσει καλά και το βάζουμε σε γυάλινα, αποστειρωμένα βάζα.

Αν το κάνουμε κόκκινο, θα χρειαστεί πολύ περισσότερη ώρα βράσιμο, οπωσδήποτε μισοσκεπασμένο, σε χαμηλή φωτιά (θα συμπληρώσουμε κι άλλο νερό) και θα γίνει σκληρό.
-- Αν το σιρόπι μας φανεί άδετο, αφαιρούμε τα κυδώνια και βράζουμε σε δυνατή φωτιά να πήξει. 
Αν μας φανεί σφιχτό, προσθέτουμε λίγο νεράκι ακόμη για να αραιώσει και το βάζουμε να πάρει μια βράση.