Ένα υπέροχο λικέρ, με ξεχωριστή γεύση που θυμίζει πικραμύγδαλο και που, όταν το δοκιμάσετε μία φορά, δεν πρόκειται να το ξεχάσετε ή να το μπερδέψετε με κάποιο άλλο ποτό πιά. Ο θρύλος, μάλιστα, θέλει να έχει πολύ ρομαντικές ρίζες. Λέγεται ότι ένας από τους γνωστούς ιταλούς ζωγράφους, ο Bernardino Luini, όταν του ανατέθηκε να φτιάξει μία τοιχογραφία στην εκκλησία του νεκροταφείου του Saronno, ένα από τα πρώτα έργα του, που μπορεί να το διακρίνει κανείς μέχρι και σήμερα, το “Η Λατρεία των Μάγων”, εμπνεύστηκε για την εικόνα της Παναγίας από μία πανέμορφη γυναίκα του Saronno, ιδιοκτήτρια του ξενώνα όπου διέμενε και την οποία είχε ερωτευθεί. Αυτή λοιπόν για να τον ευχαριστήσει, του χάρισε ετούτο το λικέρ με τη πικρούτσικη γεύση, που αποκτά από τα αμύγδαλα. Σήμερα αυτό το λικέρ φτιάχνεται σε όλη την Ιταλία, με υλικά και συνταγές διαφορετικές από τόπο σε τόπο και από νοικοκυρά σε νοικοκυρά.

Λίγα μυστικά ακόμα

*Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε πικραμύγδαλα αντί για γλυκά αμύγδαλα, χωρίς να είναι όμως απαραίτητο. Σε αυτή τη περίπτωση, η γεύση του λικέρ θα είναι σαφώς πιο έντονη, θα είναι πιο "amaro". *Εάν θέλετε να έχει το λικέρ σας ένα πιο “προσωπικό” χαρακτήρα, μπορείτε, αντί για αμύγδαλα, να χρησιμοποιήσετε τα κουκούτσια από τα βερίκοκα που έχετε συγκεντρώσει (αφού προηγουμένως τα έχετε φάει). Το έχω κάνει και έτσι και το προτιμώ σαφώς. Απλά, πρέπει να περιμένετε έως το καλοκαίρι. *Εάν θέλετε μία παραλλαγή του λικέρ, φτιαγμένη με βάση κουκούτσια από δαμάσκηνα, δείτε τη συνταγήΛικέρ amaretto από δαμάσκηνα