Η κόρη μου, μου το είχε ξεκαθαρίσει«- Μπαμπά, εγώ τον σολομό δεν τον τρώω... Μπορώ να ...παραγγείλω κάτι άλλο ?»Α, ξέχασα, δεν την ξέρετε όλη την ιστορία. Που να σας τα λέω τώρα..., δεν τα πάω καλά με τις ιστορίες. Μπορείτε, εάν θέλετε να τη δείτε εδώ“ Μια βραδιά “all’ italiana”Penne με prosciutto” ). Το γεγονός είναι ότι τα κατάφερε για άλλη μία φορά και μας τούμπαρε. Ευτυχώς που το ...πρόβλημά της περιορίζεται στον καπνιστό σολομό, τον φρέσκο τον τρώει ευχάριστα. Και με διάφορους τρόπους.Έτσι, εκείνο το βράδυ χρειάσθηκε να φτιάξουμε δύο διαφορετικά πιάτα, για να ταξειδέψουμε όλοι μας σε ένα καλό εστιατόριο στη Ρώμη. Όπου και απολαύσαμε ΔΥΟ ε-ξαι-ρε-τι-κά πιάτα με strozzapreti, ένα πολύ νόστιμο, τυπικά ιταλικό ζυμαρικό, με δύο διαφορετικά είδη σάλτσας παρακαλώ. Η μία με prosciutto cotto και γλυκιά mortadella, για την Έρρικα (θα την βρείτε και αυτή στο site“Μια βραδιά “al’ italiana”Penne με prosciutto” ) και η δεύτερη με καπνιστό σολομό, για εμάς τους μεγάλους.Αυτή τη δεύτερη μπορείτε να τη δείτε εδώ.

Λίγα μυστικά ακόμα

Άγνωστη η προέλευση του ονόματος αυτών των πολύ νόστιμων ζυμαρικών, των strozzapreti. Ένας από τους θρύλους θέλει τις κυρίες της περιοχής της Εμίλια Ρομάνια (Emilia Romania) να ετοιμάζουν αυτό το είδος ζυμαρικού για να το προσφέρουν στους ιερείς της περιοχής (“preti” στα ιταλικά), την ίδια ώρα που οι σύζυγοί τους, προφανώς λιγότερο “ευλαβείς” από εκείνες, ευχόντουσαν στους ιερείς να ...πνιγούν (“strozza-rsi”) τρώγοντάς τα. Για δες πως “κουμπώνει”strozza-preti...Μία άλλη εξήγηση θέλει την ετυμολογία του ονόματος να συνδέεται με την σύσταση και τη γεύση του ζυμαρικού, που είναι τέτοια που να μπορεί να καταλαγιάσει την πείνα ακόμη και ενός ιερέα (γνωστοί μεγάλοι φαγάδες…), μέχρι να τον πνίξει.Υπάρχει και άλλη, που συνδέει το όνομα με την κίνηση, ξερή και αποφασιστική, με την οποία οι εμιλιάνες νοικοκυρές “καρυδώνουν” (σαν να στρίβουν ένα λαρύγγι) τα κομματάκια της ζύμης για να φτιάξουν τα strozzapreti, που κρύβει τόσο θυμό, μοιάζει τόσο φορτισμένη, που ...“θα μπορούσε να πνίξει και παπά ακόμη”!Θέλετε κι’ άλλη; Ε, λοιπόν, υπάρχεικαι οφείλεται στο σχήμα τους, που μοιάζει με το “strozzaprete”, που είναι παρόμοιο με ένα κορδόνι παπουτσιού, φτιαγμένο από στριμμένο δέρμα (πολύ εύκολο να βρει κανείς και φαινομενικά ακίνδυνο), το οποίο χρησιμοποιούσαν, τα χρόνια του παπικού κράτους της Ρώμης, ακριβώς για να στραγγαλίζουν ιερείς, σε εποχές που η αντι-κληρικο-φροσύνη είχε γίνει πολύ ισχυρή εξαιτίας ακριβώς του αυταρχισμού των κληρικών. Αν με ρωτούσαν, θα ψήφιζα αυτήν την τελευταία εκδοχή.