)Τι θα σας έκανε να αποκαλέσετε μία σαλάτα, “π α ρ α μ υ θ έ ν ι α”; Εάν ήταν ωραία στη γεύση; Εάν ήταν ωραία στην εμφάνιση; Εάν ήταν τόσο διαφορετική που να μην έμοιζε “του κόσμου τούτου”;Εμένα μου ήρθε άλλος ένας λόγος στο μυαλό σαν την είδα ανηρτημένη σ’ ένα site, να μου κλείνει το μάτι και να μου λέει “διάβασέ με”.Στη συνέχεια, αποδείχθηκε κ α ι νόστιμη, κ α ι εμφανίσιμη, κ α ι σαν να ερχόταν από ένα άλλο, πιο “ρουστίκ” περιβάλλον. Φτιαγμένη από προιόντα της εποχής, με τη γλυκύτητα της σελινόριζας και του μελιού να έρχονται σε τέλεια αντίθεση με την ξυνή, την “agro”, γεύση που αφήνουν στον ουρανίσκο ρόδι και λεμόνι. Ας όψονται τα καρύδια με τις ελιές, που δημιουργούν μία τέλεια ισορροπία.Α, ναι... Γιατί “παραμυθένια” ε; Φωτογραφίζοντας από κοντά τη σελινόριζα, μπορεί πολύ εύκολα να διαπιστώσει κανείς πόσο πολύ άσχημη είναι. Μα άσχημη – άσχημη... Παρ’ όλα αυτά, κάπου ανάμεσα σε εξωγκώματα, σε ρίζες και σε κολλημένα χώματα, βγαίνει κάτι από μία δική της, πολύ ιδιαίτερη γοητεία. Νομίζω... Πολύ πιο όμορφο, ζωντανό και λαμπερό το ρόδι, με το έντονο, βαθύ κόκκινο χρώμα του, θαρρείς και θέλει να τρυπήσει την οθόνη της φωτογραφικής μηχανής.Ένα ζευγάρι τόσο παράταιρο και ταυτόχρονα τόσο ταιριαστό!!! Το ρόδι και η σεληνόριζα. Η “Ωραία και το Τέρας”. Η, ακόμη καλύτερα (αφού στα αγγλικά δεν υποδηλώνεται το γένος, το φύλλο), “The Beauty and the Beast”, σε ένα κλασσικό π α ρ α μ ύ θ ι με τους ρόλους, όμως, ανεστραμένους. Εδώ, το “Τέρας” είναι εκείνη, η σεληνόριζα, και δεν έχει τίποτα το βασιλικό επάνω του, είναι φτωχική και βρώμικη, δεν ζει σε παλάτι με πορσελάνινα ζωηρά “φλυτζανάκια” και φλίαρες “κυρίες Τσαγιερώ”, αλλά βαθιά μέσα στο χώμα. Και η “Beauty”, η ομορφιά, είναι όλη μαζεμένη σε αυτό, στο ρόδι. Από “βασιλική” γενιά εδώ, έχει και χρυσή “κορώνα” στο κεφάλι του. Ζει και μεγαλώνει σε ένα από τα πιο όμορφα “παλάτια”, με οικόσημο ένα από τα πιο όμορφα και φωτεινά άνθη που έχουν μεγαλώσει κάτω από αυτόν το ήλιο.Η ένωση των δυό τους; Μία υπέροχη σαλάτα. Απολαύστε την!

Λίγα μυστικά ακόμα

Δεν θα την σερβίρετε εάν δεν περάσει πρώτα ένα δίωρο στο ψυγείο. Θα “ωριμάσει", θα ρουφήξει την βινεγκρέτ, που θα την νοστιμήσει, την ίδια ώρα που θα την μαλακώνει.