Πλένουμε καλά τα λαιμ-κουάτ και στη συνέχεια τα στεγνώνουμε με μία καθαρή πετσέτα.

Βάζουμε τα φρουτάκια σε ένα μπολ με νερό και τα αφήνουμε για ένα 24-ωρο, ανανεώνοντας το νερό κάθε λίγες ώρες, για να αποβάλουν την όποια πικρίλα τους. Το βήμα είναι προαιρετικό, μπορείτε και να το αποφύγετε (δείτε “Μυστικά” [5])

Την επόμενη ημέρα, τα βγάζουμε από το νερό και, πάνω από την κατσαρόλα όπου θα τα βράσουμε, τα κόβουμε σε λεπτές ροδέλες. Έτσι, θα διασωθεί όλος ο χυμός που, μοιραία, θα στάζει κατά το κόψιμο. Φροντίζουμε να αφαιρέσουμε όλους τους σπόρους τους. (Δείτε “Μυστικά” [4]) Τα μεταφέρουμε σε ένα μπολ.

Ξεφλουδίζουμε τα πορτοκάλια, τα χωρίζουμε σε φέτες και αυτές τις τελευταίες τις κόβουμε σε κομμάτια, όχι κατ’ ανάγκην ιδιαίτερα μικρά, και αυτά πάνω από τη κατσαρόλα, για τον ίδιο λόγο. Και αυτά τα βάζουμε στο μπολ, μαζί με τα λαιμ-κουάτ.

Κάνουμε ακριβώς την ίδια δουλειά και με τα λεμόνια. Ξεφλούδισμα, κόψιμο αρχικά σε φέτες και στη συνέχεια σε κομματάκια και στο μπολ, μαζί με τα υπόλοιπα φρούτα.

Από τις φλούδες, κρατούμε αυτές από ένα λεμόνι και μισό πορτοκάλι, και τις κόβουμε σε πολύ λεπτά μπαστουνάκια, πιο λεπτά και από σπίρτα, θα τα βάλουμε και αυτά στη μαρμελάδα μας, θα δώσουν άρωμα και θα την κάνουν και πιο “ενδιαφέρουσα” στη γεύση.

Ξεφλουδίζουμε τα 2 μήλα. Δεν είναι άσχημη ιδέα να προσθέσουμε και ένα μήλο (αυθαίρετα, καμία από τις συνταγές δεν το έλεγε), σε μικρά-μικρά κομματάκια και αυτό.

Βάζουμε τα φλούδια και τους σπόρους τους σε ένα τούλι που το δένουμε. Θα μας χρησιμεύσουν, αποδίδοντας την πηκτίνη τους, στο να “δέσει” πιο γρήγορα η μαρμελάδα, μειώνοντας τον χρόνο βρασμού (άρα διατηρώντας το χρώμα και τα αρώματα των φρούτων και μαζί με αυτά και ένα μεγαλύτερο μέρος από τις βιταμίνες), Δείτε “Μυστικά” [1].

Ένας άλλος τρόπος για να μειώσουμε ακόμη περισσότερο τον χρόνο βρασμού των φρούτων, είναι να τα “απαλλάξουμε” από τον χρόνο που χρειάζεται για να ετοιμασθεί το σιρόπι, τα πρώτα δέκα περίπου λεπτά μιάς μαρμελάδας. Σε μία ευρύχωρη κατσαρόλα με χοντρό πάτο, λοιπόν ρίχνουμε το νερό, μαζί με τη ζάχαρη και, ανακατεύοντας, ετοιμάζουμε ένα σιρόπι. ΜΗΝ το αφήσετε να “δέσει” πολύ.

Σαν αρχίσει να “δένει” (γύρω στα 7-8 λεπτά), ρίχνουμε τα φρούτα, όσον χυμό έχουν βγάλει στο μπολ, αλλά και τα λεπτοκομμένα ραβδάκια από τις φλούδες που κρατήσαμε. Βουτάμε μέσα και το “πουγκάκι” με τα σπόρια και τις φλούδες του μήλου. Χαράσσουμε και το “φασόλι” της βανίλιας, και ρίχνουμε στη κατσαρόλα όχι μόνο τα σπόρια του, αλλά και το ίδιο το “φασόλι” (το περίβλημα ολόκληρο).

Χαμηλώνουμε την ένταση στην εστία (Δείτε “Μυστικά” [2]) και αφήνουμε τα φρούτα να μαλακώσουν, για 45 λεπτά με 1 ώρα περίπου, έως ότου η “δοκιμή με το κρύο πιατάκι” (http//www.sintagespareas.gr/simboules/glika/49-nostimes-marmelades) δείξει ότι η μαρμελάδα έχει δέσει ικανοποιητικά (πράγμα υποκειμενικό σε μεγάλο βαθμό, αφού τα γούστα είναι διαφορετικά σε αυτό το σημείο. (Δείτε “Μυστικά” [3]).

Σας προτείνω, τα φρούτα να ξεχωρίζουν λίγο, μη περιμένετε να γίνουν εντελώς πολτός, και τα “μπαστουνάκια” από τις φλούδες των φρούτων να μη λιώσουν εντελώς, να τα νοιώθετε να μαστιχώνουν, όταν τα συναντάτε στο δάγκωμα. Διαφορετικά, βάζουμε μέσα το minipimer και τα πολτοποιούμε, αφήνοντας ή όχι (είναι θέμα γούστου) ένα μέρος τους χοντροκομμένα.

Αφαιρούμε το τουλπάνι με τα φλούδια και τα κουκούτσια (το πιέζουμε καλά να βγάλουμε όσους περισσότερους χυμούς), είναι κρίμα να πάει χαμένη η ευεργετική πηκτίνη τους.

Μεταφέρουμε τη μαρμελάδα, καυτή ακόμη, σε αποστειρωμένα βάζα, (http//www.sintagespareas.gr/simboules/glika/41-aposteiromena-baza) και,

Αφού τα κλείσουμε καλά, τα αναποδογυρίζουμε για να δημιουργηθεί κενό αέρος στο εσωτερικό τους. Όταν κρυώσουν, τα επαναφέρουμε σε όρθια στάση και τα φυλάσσουμε σε δροσερό και στεγνό μέρος. Όταν ανοίξουμε ένα βαζάκι, για να διατηρηθεί πλέον, πρέπει να το έχουμε στο ψυγείο.

Με την πάροδο του χρόνου, γίνεται καλύτερη. Δυό κουταλιές, όμως, μπορείτε να τις αφήσετε για...άμεση δοκιμή

TIP [1] Το καθάρισμα των λάιμ κουάτ από τα κουκούτσια τους είναι πολύ εύκολη υπόθεση. Έτσι όπως είναι μαλακωμένα από το ζεμάτισμα αλλά και την παραμονή στο νερό, πολύ εύκολα τους κάνουμε μία τομή κατά την έννοια του μήκους τους.

TIP [2] Βυθίζοντας ένα μικρό μαχαιράκι στην σάρκα των λάιμ κουάτ, εύκολα εντοπίζουμε και αφαιρούμε τα πιο επιφανειακά από τα κουκούτσια του. Θυμίζουν πολύ κουκούτσι λεμονιού.

TIP [3] Στη συνέχεια, βυθίζοντας ελαφρά την άκρη του αντίχειρά μας, εντοπίζουμε και τυχόν άλλα, που ενδεχομένως να βρίσκονται λίγο πιο βαθειά μέσα στη σάρκα τους και τα αφαιρούμε και αυτά. Σε αυτές τις δύο τελευταίες κινήσεις μπορεί να χυθεί αρκετός από τον χυμό του φρούτου, γι’ αυτό και πρέπει να γίνονται πάνω από ένα μπολ, για να μπορούμε να τους μαζέψουμε.

TIP [4] Μαζί με τους σπόρους και τα φλούδια των μήλων, μπορείτε να μαζέψετε και να χρησιμοποιήσετε και τα σπόρια από τα λάιμ-κουάτ, βάζοντάς τα αυτά μέσα στο τούλι.

TIP [5] Είναι πάντα χρήσιμο το “τεστ του κρύου πιάτου” ) για να διαπιστώσουμε εάν η μαρμελάδα είναι σωστά δεμένη.

TIP [6] Ακόμη πιο σημαντικό (κλινικές έρευνες έδειξαν ότι είναι άμεσα συνδεδεμένο με την...”ποιότητα ζωής” αλλά και...”προσδόκιμον” της μαρμελάδας σας) είναι το θέμα του καλού καθαρισμού και της αποστείρωσης των βάζων. Εδώ, η “στεγνή μέθοδος”, τοποθετώντας τα βάζα στο φούρνο.