Σε ένα ευρύχωρο τηγάνι, ζεσταίνουμε σε χαμηλή φωτιά λίγο λάδι (ελαιόλαδο, αν και οι Ελβετοί συνηθίζουν τα πιο ελαφριά (και πιο εύκολο να βρεθούν στα μέρη τους) ηλιέλαιο, καλαμποκέλαιο, κλπ), η επιλογή λοιπόν είναι δική σας.

Αφού ξεφλουδίσουμε τις πατάτες και πλύνουμε τα κολοκύθια (με τη φλούδα τους). Τα στεγνώνουμε πολύ καλά, τυλίγοντάς σε μία καθαρή πετσέτα ή σε απορροφητικό χαρτί, είτε σε αυτή τη φάση είτε, καλύτερα, λίγο αργότερα, αφού τα ξύσουμε στον τρίφτη (βήμα 4).

Ξύνουμε πατάτες και κολοκύθια στον τρίφτη και τα συλλέγουμε σε ένα μπολ,

Όπου και τα ανακατεύουμε η σύνθεση να είναι παντού η ίδια.

Εάν δεν έχουμε στεγνώσει τα λαχανικά νωρίτερα, τα απλώνουμε τώρα πάνω σε δύο φύλλα απορροφητικό χαρτί και,

Σκεπάζοντάς τα με άλλο απορροφητικό χαρτί, πιέζουμε ελαφρά με το χέρι, να πάρουμε την πλεονάζουσα υγρασία.

Ψιλοκόβουμε 3-4 φρέσκα φυλλαράκια φασκόμηλου και μισή καυτερή πιπερίτσα.

Μόλις ζεσταθεί ικανοποιητικά το λάδι στο τηγάνι, παίρνουμε μία φουσκωτή κουταλιά από το μείγμα των λαχανικών και την αφήνουμε να πέσει στο τηγάνι. Επαναλαμβάνουμε το ίδιο και με άλλες κουταλιές, έως ότου γεμίσει το τηγάνι, φροντίζοντας να απέχει η μία ποσότητα από την άλλη αρκετά.

Και αυτό γιατί οι επόμενες κινήσεις είναι να δώσουμε σε αυτές τις κουταλιές υλικού, αυτές τις στοίβες, ένα πιο πεπλατυσμένο (και σχετικά στρογγυλό) σχήμα, πιέζοντάς τες με μία επίπεδη επιφάνεια (σπάτουλα) να αποκτήσουν ένα πάχος λίγο λιγότερο από 1 εκατοστό. Θα πρέπει, και αφού απλώσουν, να χωρούν άνετα μέσα στο τηγάνι.

Ανάλογα με τη ποσότητα του μείγματος που θα βάλουμε στο τηγάνι, το μέγεθος των rösti θα είναι περισσότερο ή λιγότερο μεγάλο. Με μία φουσκωτή-φουσκωτή κουταλιά υλικού, έχουμε ένα κανονικού μεγέθους Rösti (λίγο μεγαλύτερο από τους κολοκυθοκεφτέδες που φτιάχνουμε εδώ στην Ελλάδα). Αφήνουμε τα Rösti να τηγανισθούν και να ροδίσουν από τη μία πλευρά,

Και κατόπιν, με τη βοήθεια της σπάτουλας και πάλι, τα γυρίζουμε για να τηγανισθούν και από την άλλη πλευρά. Όσο πιο λεπτά τα φτιάξουμε (π.χ. στα 5-6 χιλιοστά), τόσο πιο τραγανά θα είναι. Δοκιμάστε όμως να φτιάξετε και κάποια με λίγο μεγαλύτερο πάχος (εκεί, στο εκατοστό), ίσως βρείτε την αντίθεση τραγανό έξω-μαλακό μέσα ενδιαφέρουσα.

Τα βγάζουμε από το τηγάνι και τα τοποθετούμε πάνω σε ένα διπλό φύλλο απορροφητικό χαρτί κουζίνας. Με ένα δεύτερο φύλλο τα σκεπάζουμε και τα πιέζουμε ελαφρά από πάνω, για να αποβάλουν το παραπανίσιο λάδι.

Τα αλατίζουμε ελαφρά, ρίχνουμε και πιπεράκι ανάλογα με το τι τραβάει η ψυχή μας

Και τα σερβίρουμε ζεστά-ζεστά, είτε σαν μεζεδάκια,

Είτε και σαν συνοδευτικό σε κάποιο άλλο πιάτο, αυγά τηγανιτά, έτσι για να πούμε ένα για παράδειγμα.

TIP [1].......... Εάν, όμως, είναι να “αλλοιώσετε”τον χορτοφαγικό του χαρακτήρα, έχω μία ιδέα. Γιατί δεν κόβετε σε λεπτές φετούλες ένα λουκανικάκι, και κατόπιν σε μικρά-μικρά κυβάκια,

TIP [2].......... να το ανακατέψετε με τα λαχανικά,

TIP [3].......... και να τα τηγανίσετε μαζί τους, σε μία αρτύσιμη έκδοσή τους.