Αχιβάδες “αλάνια”, με αυγά μιας…“αλανιάρας” κότας
Η ... “παραγωγή” φέτος σε αχιβαδούλες ήταν αρκετά μεγάλη (καθαρή “γενοκτονία” στη πραγματικότητα). Έπρεπε λοιπόν να βρω και άλλους τρόπους να τις καταναλώσουμε, πέρα από τα εξαιρετικά “spaghetti με αχιβάδες”, σε λευκή ή σε κόκκινη σάλτσα, με …κρυμμένα “Μυστικά” ή και χωρίς.Τούτη εδώ είναι συνταγή από την Versilia, μία παραλιακή πόλη της επαρχίας Lucca, στη βορειοδυτική Τοσκάνη, με την ατελείωτη πραγματικά χρυσή αμμουδιά της που, εκτός από το να προσελκύει πολλούς τουρίστες, κρύβει μέσα της, σε λίγα μόλις εκατοστά βάθος, μία ποικιλία άγριων αχιβάδων με πολύ νόστιμο κρέας.Φαγητάκι (ορεκτικό / μεζές) εύκολο, γρήγορο και με πολύ ωραία γεύση, μεζές για πολλαααααά ουζο-τσιπουράκια !!!
Λίγα μυστικά ακόμα
1] Οι αχιβάδες απαιτούν μία μικρή προετοιμασία για να είμαστε από την πλευρά της ασφάλειας όταν θα τις φάμε. Κατ’ αρχήν τις πλένουμε σε αρκετό νερό, να απομακρυνθούν τυχόν ακαθαρσίες που καμιά φορά συνοδεύουν τις αγοραστές αχιβάδες (φύκια, κομματάκια άμμου κλπ). Στη συνέχεια, απομακρύνουμε σαν ΜΗ ΚΑΤΑΛΛΗΛΕΣ, όσες παραμένουν ανοικτές. Θα έπρεπε να έχουν κλείσει, σαν αντίδραση στην “ενόχληση” αγγίζοντας τες με τα χέρια όσο τις πλένουμε, και αν δεν το έχουν κάνει σημαίνει ότι είναι ήδη πεθαμένες. Κατόπιν, απομακρύνουμε και πάλι σαν ΜΗ ΚΑΤΑΛΛΗΛΕΣ για φάγωμα, όσες παραμείνουν κλειστές και μετά την δοκιμασία που περνούν με το ολιγόλεπτο τσιγάρισμά τους.[2] Ένα δεύτερο σημείο που θα πρέπει να προσέχετε με τις αχιβάδες είναι ότι δεν θέλουν πολύ ώρα στη φωτιά, καταστρέφεται το κρέας τους αν τις μαγειρέψουμε για πολύ ώρα. Για τις γυαλιστερές που βρίσκει κανείς στο εμπόριο, ένα 10λεπτο είναι ένας καλός χρόνος. Για τις πολύ μικρούλες που μαζεύω εγώ στην άμμο της παραλίας, το 5λεπτο-6λεπτο είναι ήδη πολύ-πολύ ικανοποιητικό.3] Το κρασάκι πέφτει στο τηγάνι σαν έχει ανοίξει ένα μέρος από τις αχιβάδες και όχι όλες. Και αυτό για να έχει τον χρόνο ένα μέρος του να εξατμισθεί, χωρίς να επιβαρύνει όμως τις αχιβάδες με επιπλέον χρόνο εκείνου που τους είναι απαραίτητος για να μαγειρευθούν. Αλλά δεν μπαίνει και από την αρχή, διότι τότε θα είχε εξατμισθεί όλο μέχρι να γίνουν οι αχιβάδες. Και τότε η σάλτσα θα είναι πολύ λίγη σε ποσότητα, μόνο από το θαλασσινό νερό που θα αποβάλουν οι αχιβάδες. Είναι κρίμα να χαθεί τέτοια νοστιμιά !!! Θέλει μία “ισορροπία”, που αποκτάτε με την εμπειρία (ή τις κατάλληλες συμβουλές).4] Ακόμη και αν έχουμε “πάρει τα μέτρα μας” και αφήσουμε τις αχιβάδες σε αλμυρό νερό να αποβάλουν την άμμο από το εσωτερικό τους, μπορεί να βγάλουν και άλλη όταν μαγειρευθούν. Για τον λόγο αυτό, το ζουμάκι τους το φιλτράρουμε σε λεπτή σήτα πριν το ρίξουμε ξανά στο τηγάνι για να το χρησιμοποιήσουμε (δείτε και βήμα 18).
Αχιβάδες “αλάνια”, με αυγά μιας…“αλανιάρας” κότας
Η ... “παραγωγή” φέτος σε αχιβαδούλες ήταν αρκετά μεγάλη (καθαρή “γενοκτονία” στη πραγματικότητα). Έπρεπε λοιπόν να βρω και άλλους τρόπους να τις καταναλώσουμε, πέρα από τα εξαιρετικά “spaghetti με αχιβάδες”, σε λευκή ή σε κόκκινη σάλτσα, με …κρυμμένα “Μυστικά” ή και χωρίς.Τούτη εδώ είναι συνταγή από την Versilia, μία παραλιακή πόλη της επαρχίας Lucca, στη βορειοδυτική Τοσκάνη, με την ατελείωτη πραγματικά χρυσή αμμουδιά της που, εκτός από το να προσελκύει πολλούς τουρίστες, κρύβει μέσα της, σε λίγα μόλις εκατοστά βάθος, μία ποικιλία άγριων αχιβάδων με πολύ νόστιμο κρέας.Φαγητάκι (ορεκτικό / μεζές) εύκολο, γρήγορο και με πολύ ωραία γεύση, μεζές για πολλαααααά ουζο-τσιπουράκια !!!
Λίγα μυστικά ακόμα
1] Οι αχιβάδες απαιτούν μία μικρή προετοιμασία για να είμαστε από την πλευρά της ασφάλειας όταν θα τις φάμε. Κατ’ αρχήν τις πλένουμε σε αρκετό νερό, να απομακρυνθούν τυχόν ακαθαρσίες που καμιά φορά συνοδεύουν τις αγοραστές αχιβάδες (φύκια, κομματάκια άμμου κλπ). Στη συνέχεια, απομακρύνουμε σαν ΜΗ ΚΑΤΑΛΛΗΛΕΣ, όσες παραμένουν ανοικτές. Θα έπρεπε να έχουν κλείσει, σαν αντίδραση στην “ενόχληση” αγγίζοντας τες με τα χέρια όσο τις πλένουμε, και αν δεν το έχουν κάνει σημαίνει ότι είναι ήδη πεθαμένες. Κατόπιν, απομακρύνουμε και πάλι σαν ΜΗ ΚΑΤΑΛΛΗΛΕΣ για φάγωμα, όσες παραμείνουν κλειστές και μετά την δοκιμασία που περνούν με το ολιγόλεπτο τσιγάρισμά τους.[2] Ένα δεύτερο σημείο που θα πρέπει να προσέχετε με τις αχιβάδες είναι ότι δεν θέλουν πολύ ώρα στη φωτιά, καταστρέφεται το κρέας τους αν τις μαγειρέψουμε για πολύ ώρα. Για τις γυαλιστερές που βρίσκει κανείς στο εμπόριο, ένα 10λεπτο είναι ένας καλός χρόνος. Για τις πολύ μικρούλες που μαζεύω εγώ στην άμμο της παραλίας, το 5λεπτο-6λεπτο είναι ήδη πολύ-πολύ ικανοποιητικό.3] Το κρασάκι πέφτει στο τηγάνι σαν έχει ανοίξει ένα μέρος από τις αχιβάδες και όχι όλες. Και αυτό για να έχει τον χρόνο ένα μέρος του να εξατμισθεί, χωρίς να επιβαρύνει όμως τις αχιβάδες με επιπλέον χρόνο εκείνου που τους είναι απαραίτητος για να μαγειρευθούν. Αλλά δεν μπαίνει και από την αρχή, διότι τότε θα είχε εξατμισθεί όλο μέχρι να γίνουν οι αχιβάδες. Και τότε η σάλτσα θα είναι πολύ λίγη σε ποσότητα, μόνο από το θαλασσινό νερό που θα αποβάλουν οι αχιβάδες. Είναι κρίμα να χαθεί τέτοια νοστιμιά !!! Θέλει μία “ισορροπία”, που αποκτάτε με την εμπειρία (ή τις κατάλληλες συμβουλές).4] Ακόμη και αν έχουμε “πάρει τα μέτρα μας” και αφήσουμε τις αχιβάδες σε αλμυρό νερό να αποβάλουν την άμμο από το εσωτερικό τους, μπορεί να βγάλουν και άλλη όταν μαγειρευθούν. Για τον λόγο αυτό, το ζουμάκι τους το φιλτράρουμε σε λεπτή σήτα πριν το ρίξουμε ξανά στο τηγάνι για να το χρησιμοποιήσουμε (δείτε και βήμα 18).
Άνοιξε στην εφαρμογή της CookpadΟδηγίες μαγειρέματος
- 1
Αφήνουμε τις αχιβάδες για 2-3 ώρες, σε αλμυρό νερό, να αποβάλουν την άμμο που τυχόν έχουν μέσα τους (δείτε “Μυστικά” [1]).
- 2
Βάζουμε στην εστία ένα τηγάνι με το ελαιόλαδο και σαν ζεσταθεί ρίχνουμε μέσα τις δύο σκελίδες το σκόρδο (τσακισμένες αλλά ολόκληρες, έτσι μπορούν να απομακρυνθούν εύκολα στη συνέχεια) και τις αφήνουμε να ξανθύνουν.
- 3
Μόλις οι σκελίδες χρυσίσουν, προσθέτουμε στο τηγάνι τις αχιβάδες και τις αφήνουμε με σκεπασμένο το τηγάνι και σε δυνατή φωτιά, μέχρι να ανοίξουν οι περισσότερες (δείτε “Μυστικά” [3]),
- 4
Ανακατεύοντας με ένα ξύλινο κουτάλι (περίπου ένα 3λεπτο με 4λεπτο εάν είναι μικρές, ένα 6λεπτο εάν είναι μεγαλύτερες (δείτε και “Μυστικά” [2]).
- 5
Προσθέτουμε και το ποτήρι το λευκό κρασί και το αφήνουμε να εξατμισθεί μερικώς (άλλο ένα 3λεπτο για τις μικρές ή ένα ακόμη 5λεπτο για τις μεγάλες).
- 6
Αποσύρουμε το τηγάνι από την εστία και τις αφαιρούμε με μία τρυπητή κουτάλα, φροντίζοντας να στραγγίζουν καλά από τη σαλτσούλα που έχει δημιουργηθεί, θα μας χρειασθεί στη συνέχεια.
- 7
Τις βάζουμε σε ένα μπολ και τις καθαρίζουμε, κρατώντας το εσωτερικό τους και αφήνοντας στην άκρη τα κελύφη τους. Μπορείτε, αφού τα ξεπλύνετε, να τα χρησιμοποιήσετε ενδεχομένως σαν διακοσμητικά, ειδικά όταν έχουν αυτήν την υπέροχη ποικιλία χρωμάτων που έχουν αυτές που μαζεύουμε εμείς…
- 8
Σε ένα μπολ κτυπούμε τα αυγά με τον χυμό από το λεμόνι καθώς και τον μαϊντανό, πλυμένο και καλά καλά ψιλοκομμένο, μέχρι να αφρατέψουν καλά και φουσκώσουν.
- 9
Προσθέτουμε και ένα κουταλάκι αλεύρι και συνεχίζουμε να ανακατεύουμε να διαλυθεί καλά, προσπαθώντας να μη δημιουργηθούν σβώλοι.
- 10
Όταν έχουμε καθαρίσει όλες τις αχιβάδες, ρίχνουμε ξανά το περιεχόμενό τους πίσω στο τηγάνι,
- 11
Που το έχουμε ξαναβάλει στο μάτι για να ζεσταθεί και πάλι η σάλτσα.
- 12
Αδειάζουμε μέσα στον ζεσταμένο ζωμό τα κτυπημένα αυγά, ανακατεύουμε καλά, και μαγειρεύουμε σε πολύ-πολύ χαμηλή φωτιά και με καλυμμένο το τηγάνι, μέχρι να σφίξουν τα αυγά και ενωθούν καλά με τη σάρκα από τις αχιβάδες και την σαλτσούλα τους.
- 13
Δεν θέλει παρά 2 με 3 λεπτά, μόλις τα αυγά πέσουν μέσα στον ζεσταμένο ζωμό αρχίζουν αμέσως να σφίγγουν, θέλει γρήγορες κινήσεις για να προλάβετε να τα ανακατέψετε με τον ζωμό. Το πιάτο τρώγεται με τα αυγά υγρά ζουμερά, όχι ψημένα μέχρι τέλους και στεγνά σαν καλοψημένη ομελέτα.
- 14
Σε διπλανό μάτι έχουμε βάλει να ζεσταίνεται λίγο ελαιόλαδο (ή και βούτυρο). Εκεί μέσα θα βάλουμε να ψηθούν μπαστουνάκια,
- 15
Ή και ολόκληρες φέτες, από χωριάτικο ή σπιτικό ψωμί, κατά προτίμηση κάποιων ημερών.
- 16
Σερβίρουμε τα αυγά μας είτε σε πιάτο με συνοδεία τα ψημένα μπαστουνάκια ψωμιού, ακόμη και σαν κυρίως πιάτο,
- 17
Είτε απ’ ευθείας πάνω στις ψημένες φέτες, σαν ορεκτικό αυτή τη φορά.
- 18
TIP [1............... Θυμηθείτε πριν τον χρησιμοποιήσετε, να έχετε φιλτράρει τον ζωμό μέσα από μία λεπτή σήτα για το ενδεχόμενο να έχουν αποβάλει και πρόσθετη άμμο οι αχιβάδες (δείτε και “Μυστικά” [4]).
Παρόμοιες συνταγές
Περισσότερες συνταγές
Σχόλια