Όχι, δεν είμαι κανένας τρελλάρας, απλά μου αρέσει να …βαφτίζω τις συνταγές που φτιάχνω με ονόματα περίεργα, που αν τα δεις σου μένουν στο μυαλό. Άλλοτε είναι δικά μου, άλλοτε τα “δανείζομαι” από τους αρχικούς εμπνευστές τους και άλλοτε είναι η μικρή μου κόρη και τα παραμύθια της που “ευθύνονται” για τους “περίεργους” (και συχνά …“σιδηροδρομικούς”) τίτλους των συνταγών που ανεβάζω.Γι’ αυτό σας λέω, δεν τα έχω χάσει με τούτη εδώ, πρέπει όμως με κάποιο τρόπο να σας προετοιμάσω (για να μην αρχίσετε την γκρίνια), ότι αυτή η κρέμα καραμελέ (creme caramel) είναι κάπως …ιδιαίτερη, επειδή η ετοιμασία της μοιάζει περισσότερο με εκείνη της πάνα κότα (panna cotta). Και το γεγονός αυτό θα πρέπει, μάλλον, να της έχει δημιουργήσει μία …”κρίση ταυτότητας” και όχι ουκ ολίγα προβλήματα με τις άλλες κρέμες καραμελέ, που την στραβοκοιτούν ενοχλημένες… Επειδή είναι πιο λεία, επειδή είναι πιο λαμπερή, επειδή ετοιμάζεται πιο γρήγορα… Ή, επειδή, απλά, είναι διαφορετική… Και η διαφορετικότητα καμιά φορά, ενοχλεί

Λίγα μυστικά ακόμα

Εάν χρησιμοποιήσετε απλή ζελατίνη, θα χρειασθείτε περί τα 8 με 9 γρ, η αρχική συνταγή προέβλεπε 12 (!!!) αλλά μου φαίνονται πάρα πολλά)Μερικά μικρά τρικ για να ξεφορμάρετε την κρέμα καραμελέ, παίρνοντας τέλεια σχηματισμένα γλυκάκιαΚατ’ αρχήν, βρέχουμε με κρύο νερό το εσωτερικό των φορμών. Είναι καλύτερα να γεμίζετε κάθε φορμάκι με νερό, στη συνέχεια να το τουμπάρετε για να αδειάσει, κτυπώντας το μάλιστα ελαφρά στον πάτο, για να στάξει και απομακρυνθεί το παραπανίσιο νερό, αλλά και να παραμείνουν με υγρασία. Ρίχνουμε πρώτα την καραμέλα και στη συνέχεια την κρέμα, ΧΩΡΙΣ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ, για να μη στεγνώσουν οι φόρμες αλλά να διατηρήσουν την υγρασία τους.Όταν είναι έτοιμες οι κρέμες καραμελέ, έχουν πήξει καλά στο ψυγείο, βυθίζουμε την άκρη της λάμας από ένα πολύ μυτερό μαχαιράκι ανάμεσα στην κρέμα και τη φόρμα, αλλά ίσα ίσα να μπει η άκρη της, το πολύ για 2 χιλιοστά. Αυτό είναι και το σημείο της κρέμας που κολλάει πιο πολύ. ΠΟΤΕ (μα ΠΟΤΕ!) δεν πρέπει να βυθίσετε τη λάμα του μαχαιριού σε όλο το μήκος μέχρι τον πάτο, θα “πληγώσετε”, θα χαράξετε, ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΑ την επιφάνειά της, σε βάρος φυσικά της εμφάνισής της.Στο σημείο αυτό το “μυστικό” είναι να κάνουμε να εισέλθει αέρας ανάμεσα στην κράμα και στα τοιχώματα της φόρμας. Πιέζουμε λοιπόν, ελαφρά, με τις άκρες των δακτύλων στην επιφάνεια της κρέμας, για να ξεκολλήσει και απομακρυνθεί από τα χείλη της φόρμας και αναποδογυρίζουμε πάνω στο πιάτο που θα τη σερβίρουμε. Θα ξεφορμαρισθεί αμέσως!Εάν χρησιμοποιήσουμε φόρμες μιας χρήσης, τα πράγματα είναι ακόμη πιο απλάΜετά το ελαφρύ ξεκόλλημα με το μαχαιράκι, τουμπάρουμε την κρέμα στο πιάτο και, με μία οδοντογλυφίδα, κάνουμε μια μικρή τρύπα στον πάτο της. Επιτρέπουμε έτσι στον αέρα να εισχωρήσει και η κρέμα ξεφορμάρεται πολύ εύκολα, απλώς τραβώντας πάνω τη φόρμα.Επίσης εύκολη είναι η λύση με το ζεστό νερό στο οποίο βυθίζουμε για λίγα δευτερόλεπτα την κάθε φόρμα πριν την ξεφορμάρουμε. Είναι ο “παραδοσιακός” τρόπος των μαμάδων μας, αποτελεσματικός και αυτός, απλά θέλει να ζεσταίνεις νερό.