Κόκκινες φακές σούπα, με δυόσμο, ρύζι και πλιγούρι
Μία σούπα φτιαγμένη με βάση τις φακές, αυτό το με γεμάτη γεύση πιάτο γίνεται με την προσθήκη ρυζιού αλλά και (όπως συνηθίζεται στις αγροτικές περιοχές της Τουρκίας) με πλιγούρι, σαν τρίτο συστατικό. Μπορεί επίσης να γίνει και με φάβα. Το πιάτο που, κατά την παράδοση, οι νύφες το ετοιμάζουν για να κερδίσουν την έγκριση της πεθεράς τους, έχει μία ωραία (όσο και άτυχη) ιστορία από πίσω του, αλλά αυτήν θα την πούμε στο τέλος.Για την ώρα απολαύστε ένα πλήρες πιάτο που μπορεί να σας ζεστάνει και να σας χορτάσει τις κρύες χειμωνιάτικες ημέρες (εάν έρθουν, γιατί έτσι όπως πάμε, μάλλον για μπάνια μας βλέπω…)Το ρύζι, μαζί με το στάρι, δίνουν σε αυτό το πιάτο με φακές μία ξεχωριστή γεύση που το κάνει πραγματικά “ακαταμάχητο”, σε κάνει να μη μπορείς να αντισταθείς να περάσεις από τη μία κουταλιά στην άλλη.Α, και δεν υπάρχει υποκατάστατο για τις κόκκινες φακές, μη δοκιμάσετε να το φτιάξετε με τις γνωστές, απλές φακές… Οι κόκκινες φακές είναι ο πρωταγωνιστής, ο “ήρωας” αυτής της σούπας, αυτές που δίνουν την ξεχωριστή τους γεύση στο πιάτο.Η σούπα αυτή (έχει και πολύ ιστορία πίσω της, αλλά και πολύ μυστήριο, θα τα βρείτε στα “Μυστικά”) είναι μαζί με την mercimek, την απλή σούπα με κόκκινες φακές, τα δύο πιο δημοφιλή πιάτα με σούπα στην Τουρκία. Η συνταγή είναι από το βιβλίο “Secrets of the Turkish Kitchen”, της Angie Mitchell
Λίγα μυστικά ακόμα
Με αυτή τη συνταγή ήθελα αρχικά να συμμετάσχω στο διαγωνισμό για τα όσπρια, είπα όμως να την αφήσω για το διαγωνισμό για το ρύζι. Αλλά και τότε την μετέθεσα για τον επόμενο διαγωνισμό, για ζυμαρικά. Μήπως όμως να την αφήσω καλύτερα για τον μεθεπόμενο, για σούπες; Πάω να τρελλαθώ, έχω μπλέξει με μία συνταγή με “κρίση ταυτότητας”…Η “ταυτότητα” της συνταγής, όσον αφορά στην προέλευση, λέει ότι είναι “τούρκικη” και το όνομά της είναι “Ezogelin Çorbası”, “Φακές Σούπα”, δηλαδή. Πολύ πεζό για όνομα για ένα πιάτο που ενώνει τόσες πολλές και τόσο ωραίες γεύσεις. Δεν νομίζετε;Μέχρι που, ψάχνοντας λίγο περισσότερο ανακάλυψα και άλλα, πιο όμορφα, πράγματα. Όπως το ότι η Ezo υπήρξε ένα πραγματικό πρόσωπο, μία όμορφη κοπέλα που έζησε στο νοτιοανατολικό τμήμα της Τουρκίας, κοντά στα σύνορα με τη Συρία, στις αρχές του 20ου αιώνα, μόλις 100 χρόνια πριν. Είχε δύο δυστυχισμένους γάμους, και η ίδια πέθανε στη Συρία (όπου “την πήγε” ο δεύτερος γάμος της), από βαθιά νοσταλγία για την πατρίδα και το σπίτι της. Και ότι το όνομα το πιάτου είναι “Ezo gelin Çorbası”, δηλαδή οι “Φακές της Ezo, της νύφης”.Της νύφης ποιανής; Μα, μίας στριμμένης πεθεράς, την οποία για να την γλυκάνει λίγο η Ezo, επιχείρησε να της φτιάξει τη σούπα αυτή. Η οποία όμως, παρά τη νοστιμιά της σούπας, παρέμεινε …στριμμένο άντερο!Ποιητική τη αδεία, είδα αυτό το πιάτο σαν τις φακές της “Ezo της παντρεμένης”... Και από εκεί το μυαλό μου πήγε σε πιάτα ελληνικά, φαγητά που τα αποκαλούμε και αυτά “παντρεμένα”… Δηλαδή φαγητά που το βασικό υλικό τους είναι συνδυασμένο με άλλα συστατικάΦάβα παντρεμένη με κρεμμύδια, Φακές παντρεμένες με ρύζι, ρύζι σε …γάμο με φασόλια, ρεβύθια με ζυμαρικά, πλιγούρι με πιλάφι…. Ένας κακός χαμός από πιάτα “παντρεμένα”!Όποια πάντως και αν είναι η ιστορία που κρύβεται πίσω από το όνομα της συνταγής, τώρα που μπαίνουμε σε μία πιο “γκρίζα”, φθινοπωρινο-χειμωνιάτικη εποχή, ας τη δούμε με ένα πιο αισιόδοξο μάτι, σαν μία υπενθύμιση της ομορφιάς, των αρωμάτων, και των γεύσεων της ευρύτερης περιοχής μας, της Μεσογείου, αφήνοντας το μυαλό να τρέξει πίσω, σε περιπέτειες από το παρελθόν, αλλά και μπροστά, σε άλλες, μελλοντικές, που όλοι (ενδόμυχα) ελπίζουμε. Αυτός είναι και ο συμβολισμός του πιάτουΗ όμορφη εμφάνιση, θρεπτική, ζεστή και καυτερή. Διαβάζω πως στα τουρκικά η ζέστη και ο πόνος μπορούν να ειπωθούν με την ίδια λέξη, “aci”. “Καυτή”, λοιπόν, σαν την “πονεμένη” ζωή της Ezo από το μακρινό Dokuzyol...Η αρχική συνταγή μιλούσε για ηλιέλαιο, ή κάποιο άλλο ελαφρύ σπορέλαιο, τονίζοντας μάλιστα ότι δεν πρέπει να χρησιμοποιηθεί ελαιόλαδο, σαν πιο βαρύ, που θα επηρέαζε τη γεύση. Εγώ, παρ’ όλα αυτά, “έκανα του κεφαλιού μου” και έβαλα ελαιόλαδο, άλλωστε αυτό χρησιμοποιούμε γενικά στα πιάτα με φακές στο σπίτι.Σκεφθείτε μόνο τις ποσότητες πρωτεϊνών, φυτικών ινών, σιδήρου, καλίου και βιταμινών που περιέχει κάθε κουταλιά αυτού του πιάτου!!!
Κόκκινες φακές σούπα, με δυόσμο, ρύζι και πλιγούρι
Μία σούπα φτιαγμένη με βάση τις φακές, αυτό το με γεμάτη γεύση πιάτο γίνεται με την προσθήκη ρυζιού αλλά και (όπως συνηθίζεται στις αγροτικές περιοχές της Τουρκίας) με πλιγούρι, σαν τρίτο συστατικό. Μπορεί επίσης να γίνει και με φάβα. Το πιάτο που, κατά την παράδοση, οι νύφες το ετοιμάζουν για να κερδίσουν την έγκριση της πεθεράς τους, έχει μία ωραία (όσο και άτυχη) ιστορία από πίσω του, αλλά αυτήν θα την πούμε στο τέλος.Για την ώρα απολαύστε ένα πλήρες πιάτο που μπορεί να σας ζεστάνει και να σας χορτάσει τις κρύες χειμωνιάτικες ημέρες (εάν έρθουν, γιατί έτσι όπως πάμε, μάλλον για μπάνια μας βλέπω…)Το ρύζι, μαζί με το στάρι, δίνουν σε αυτό το πιάτο με φακές μία ξεχωριστή γεύση που το κάνει πραγματικά “ακαταμάχητο”, σε κάνει να μη μπορείς να αντισταθείς να περάσεις από τη μία κουταλιά στην άλλη.Α, και δεν υπάρχει υποκατάστατο για τις κόκκινες φακές, μη δοκιμάσετε να το φτιάξετε με τις γνωστές, απλές φακές… Οι κόκκινες φακές είναι ο πρωταγωνιστής, ο “ήρωας” αυτής της σούπας, αυτές που δίνουν την ξεχωριστή τους γεύση στο πιάτο.Η σούπα αυτή (έχει και πολύ ιστορία πίσω της, αλλά και πολύ μυστήριο, θα τα βρείτε στα “Μυστικά”) είναι μαζί με την mercimek, την απλή σούπα με κόκκινες φακές, τα δύο πιο δημοφιλή πιάτα με σούπα στην Τουρκία. Η συνταγή είναι από το βιβλίο “Secrets of the Turkish Kitchen”, της Angie Mitchell
Λίγα μυστικά ακόμα
Με αυτή τη συνταγή ήθελα αρχικά να συμμετάσχω στο διαγωνισμό για τα όσπρια, είπα όμως να την αφήσω για το διαγωνισμό για το ρύζι. Αλλά και τότε την μετέθεσα για τον επόμενο διαγωνισμό, για ζυμαρικά. Μήπως όμως να την αφήσω καλύτερα για τον μεθεπόμενο, για σούπες; Πάω να τρελλαθώ, έχω μπλέξει με μία συνταγή με “κρίση ταυτότητας”…Η “ταυτότητα” της συνταγής, όσον αφορά στην προέλευση, λέει ότι είναι “τούρκικη” και το όνομά της είναι “Ezogelin Çorbası”, “Φακές Σούπα”, δηλαδή. Πολύ πεζό για όνομα για ένα πιάτο που ενώνει τόσες πολλές και τόσο ωραίες γεύσεις. Δεν νομίζετε;Μέχρι που, ψάχνοντας λίγο περισσότερο ανακάλυψα και άλλα, πιο όμορφα, πράγματα. Όπως το ότι η Ezo υπήρξε ένα πραγματικό πρόσωπο, μία όμορφη κοπέλα που έζησε στο νοτιοανατολικό τμήμα της Τουρκίας, κοντά στα σύνορα με τη Συρία, στις αρχές του 20ου αιώνα, μόλις 100 χρόνια πριν. Είχε δύο δυστυχισμένους γάμους, και η ίδια πέθανε στη Συρία (όπου “την πήγε” ο δεύτερος γάμος της), από βαθιά νοσταλγία για την πατρίδα και το σπίτι της. Και ότι το όνομα το πιάτου είναι “Ezo gelin Çorbası”, δηλαδή οι “Φακές της Ezo, της νύφης”.Της νύφης ποιανής; Μα, μίας στριμμένης πεθεράς, την οποία για να την γλυκάνει λίγο η Ezo, επιχείρησε να της φτιάξει τη σούπα αυτή. Η οποία όμως, παρά τη νοστιμιά της σούπας, παρέμεινε …στριμμένο άντερο!Ποιητική τη αδεία, είδα αυτό το πιάτο σαν τις φακές της “Ezo της παντρεμένης”... Και από εκεί το μυαλό μου πήγε σε πιάτα ελληνικά, φαγητά που τα αποκαλούμε και αυτά “παντρεμένα”… Δηλαδή φαγητά που το βασικό υλικό τους είναι συνδυασμένο με άλλα συστατικάΦάβα παντρεμένη με κρεμμύδια, Φακές παντρεμένες με ρύζι, ρύζι σε …γάμο με φασόλια, ρεβύθια με ζυμαρικά, πλιγούρι με πιλάφι…. Ένας κακός χαμός από πιάτα “παντρεμένα”!Όποια πάντως και αν είναι η ιστορία που κρύβεται πίσω από το όνομα της συνταγής, τώρα που μπαίνουμε σε μία πιο “γκρίζα”, φθινοπωρινο-χειμωνιάτικη εποχή, ας τη δούμε με ένα πιο αισιόδοξο μάτι, σαν μία υπενθύμιση της ομορφιάς, των αρωμάτων, και των γεύσεων της ευρύτερης περιοχής μας, της Μεσογείου, αφήνοντας το μυαλό να τρέξει πίσω, σε περιπέτειες από το παρελθόν, αλλά και μπροστά, σε άλλες, μελλοντικές, που όλοι (ενδόμυχα) ελπίζουμε. Αυτός είναι και ο συμβολισμός του πιάτουΗ όμορφη εμφάνιση, θρεπτική, ζεστή και καυτερή. Διαβάζω πως στα τουρκικά η ζέστη και ο πόνος μπορούν να ειπωθούν με την ίδια λέξη, “aci”. “Καυτή”, λοιπόν, σαν την “πονεμένη” ζωή της Ezo από το μακρινό Dokuzyol...Η αρχική συνταγή μιλούσε για ηλιέλαιο, ή κάποιο άλλο ελαφρύ σπορέλαιο, τονίζοντας μάλιστα ότι δεν πρέπει να χρησιμοποιηθεί ελαιόλαδο, σαν πιο βαρύ, που θα επηρέαζε τη γεύση. Εγώ, παρ’ όλα αυτά, “έκανα του κεφαλιού μου” και έβαλα ελαιόλαδο, άλλωστε αυτό χρησιμοποιούμε γενικά στα πιάτα με φακές στο σπίτι.Σκεφθείτε μόνο τις ποσότητες πρωτεϊνών, φυτικών ινών, σιδήρου, καλίου και βιταμινών που περιέχει κάθε κουταλιά αυτού του πιάτου!!!
Άνοιξε στην εφαρμογή της CookpadΟδηγίες μαγειρέματος
- 1
Ρίχνουμε τις κόκκινες φακές (περίπου 170 γρ), το ρύζι (περίπου 85 γρ) και το πλιγούρι (περίπου 85 γρ) σε μια μεγάλη κατσαρόλα. Υπολόγισα το βάρος 1 φλυτζανιού σε 255 γραμμάρια, εάν εσείς το αντιστοιχείτε διαφορετικά, προσαρμόστε ανάλογα τις ποσότητες αυτών των τριών υλικών. Το νερό έτσι και αλλιώς “παίζει” ανάλογα με τα γούστα σας, ΜΗΝ πειράξετε τις ποσότητες των υπόλοιπων υλικών.
- 2
Και τα τρία αυτά υλικά τα έχουμε πρώτα ξεπλύνει (και στη συνέχεια στραγγίσει καλά). Αυτό γίνεται για να για να απομακρύνουμε από το ρύζι το παραπανίσιο άμυλο, για να μαλακώσουμε λίγο τις φακές και να φουσκώσουμε το πλιγούρι. Πέρα από το ότι τα καθαρίζουμε κιόλας από ξένες ουσίες (ακόμη και αν είναι του εμπορίου, πόσο μάλλον αν τα αγοράζουμε χύμα). Οι κινήσεις μας (ιδιαίτερα με το ρύζι) πρέπει να είναι γρήγορες και απαλές, να μην χάσουν θρεπτικές ουσίες.
- 3
Προσθέτουμε 6 με 7 φλιτζάνια ζεστό, καυτό, νερό (ανάλογα με το εάν θέλουμε το αποτέλεσμα λιγότερο ή περισσότερο ρευστό).
- 4
Αφήνουμε να πάρει μία βράση σε δυνατή φωτιά.
- 5
Στη συνέχεια, χαμηλώνουμε την ένταση στο μάτι, σκεπάζουμε με το καπάκι και μαγειρεύουμε σε αυτή τη χαμηλή φωτιά, μέχρι να μαγειρευτούν όλα τα …..σπυριά. Υπολογίστε γύρω στα 18 με 20 λεπτά (δοκιμάστε να πετύχετε να “κρατά” σχετικά το φαγητό, να είναι “al dente”, θα σιγο-μαγειρευτεί για άλλα 10 λεπτά στο τέλος.
- 6
Εν τω μεταξύ, βάζουμε το βούτυρο, μαζί με το ελαιόλαδο και το ψιλοκομμένο κρεμμύδι σε ένα ευρύχωρο και αν είναι δυνατόν με χοντρό πάτο τηγάνι (ενδεχομένως κάνει και μία κατσαρόλα).
- 7
Ζεσταίνουμε καλά τις λιπαρές ουσίες και σοτάρουμε το κρεμμύδι, πάνω από μέτρια φωτιά, να γίνει διαφανές. Δεν θέλουμε να πάρει χρώμα και να καεί. Η έγνοια μας πρέπει να είναι να μη καεί ούτε αυτό ούτε και το βούτυρο, γιατί θα πικρίσουν, γι’ αυτό και το σοτάρισμα θα γίνει σε μέτριας έντασης εστία.
- 8
Όταν το κρεμμύδι στο τηγάνι μαλακώσει και γίνει διαφανές και γυαλιστερό, προσθέτουμε και τις δύο ψιλοκομμένες σκελίδες σκόρδο και συνεχίζουμε, πάνω στην ίδια πάντα μέτρια φωτιά, μέχρι να απλωθεί εκείνο το υπέροχο άρωμα του σκόρδου στην κουζίνα μας. Θα έχει αρωματισθεί και το λάδι με το βούτυρο, άρα είμαστε έτοιμοι...
- 9
...έτοιμοι για να προσθέσουμε στο τηγάνι τις 3 κουταλιές αλεύρι και να το σοτάρουμε και αυτό, ανακατεύοντας διαρκώς για να μην αρπάξει, μέχρι να γίνει κιτρινωπό.
- 10
Το αλεύρι εδώ (όπως και η πατάτα αλλά και το καρότο, εάν τα βάλουμε στη σούπα) βοηθούν στο να χυλώσει η σούπα μας.
- 11
Προσθέτουμε και ανακατεύουμε την πάστα ντομάτας, το δυόσμο και το μπούκοβο. Μία κουταλιά μπούκοβο είναι μεγάλη ποσότητα, όμως πιστέψτε με, το φαί στο τέλος θα είναι “γοητευτικά καυτερό”, όχι κάτι ανυπόφορο. Το δε λεμόνι στο τέλος, “παίρνει” ένα μεγάλο μέρος της σπιρτάδας του. Παρ’ όλα αυτά, εσείς ξέρετε καλύτερα….. Επίσης, εκ του αποτελέσματος, η 1 κουταλιά δυόσμου θα μπορούσε να είναι περισσότερη, το άρωμα που δίνει, σε συνδυασμό με την κάψα του μπούκοβου, σας παίρνει το μυαλό!
- 12
Μαγειρεύουμε, στην ίδια πάντα μέτρια φωτιά, για 3-4 λεπτά και με συνεχές ανακάτεμα. Η σάλτσα θα σφίξει, θα γίνει σαν ένας πολύ-πολύ πηκτός πολτός. Θα σας θυμίσει το roux που φτιάχνουμε, πριν πέσει το αλεύρι, στον πουρέ
- 13
Προσθέτουμε λοιπόν τα 2 φλυτζάνια του κρύου νερού για να τον αραιώσουμε. Θα τα προσθέσετε λίγο λίγο, γιατί να απορροφάται από τη σφικτή σάλτσα και προοδευτικά να την αραιώσει. Ανακατεύουμε πολύ καλά για να διαλυθούν τυχόν σβώλοι του αλευριού που θα παραμένουν.
- 14
Μαγειρεύουμε για άλλα 4-5 λεπτά. Η σάλτσα, από πολύ νερουλή που έχει γίνει με την προσθήκη του νερού, θα αρχίσει σιγά-σιγά να δένει. Βοηθάει και το αλεύρι σ’ αυτό. Σε ένα 5λεπτο είναι έτοιμη.
- 15
Στη συνέχεια ρίχνουμε αυτό το μείγμα μέσα στην κατσαρόλα.
- 16
Τώρα προσθέτουμε και το αλάτι. Επειδή μπορεί να είναι πολύ η μία κουταλιά της σούπας, προχωρήστε δοκιμάζοντας. Πάντως, η ποσότητα του φαγητού είναι μεγάλη και αλάτι δεν έχει μπει πουθενά αλλού, νομίζω ότι 1 κουταλιά θα τη χρειασθείτε… Ανακατεύουμε καλά.
- 17
Μπορείτε εδώ να προσθέσετε περισσότερο νερό, για να ρυθμίσετε το πόσο πυκνή ή αραιή θα είναι η σούπα σας. Την κάνετε όπως εσείς επιθυμείτε. Επίσης, στο σημείο αυτό μπορείτε, εάν θέλετε, να πολτοποιήσετε το περιεχόμενο της κατσαρόλας, παίρνοντας σαν αποτέλεσμα μία πιο “βελουτέ” σούπα.
- 18
Μόλις η σούπα αρχίσει να βράζει, μισο-κλείνουμε το καπάκι (“στα μισά του δρόμου”, να υπάρχει δηλαδή ένα άνοιγμα για να φεύγουν οι υδρατμοί),
- 19
Και σιγοβράζουμε, σε χαμηλή φωτιά, για περίπου 10 λεπτά.
- 20
Σερβίρουμε σε βαθιά πιάτα και διακοσμούμε με φέτες λεμονιού, ή μπορείτε να στύψετε και χυμό λεμόνι μέσα στη σούπα, για πιο “ζωντανή” γεύση. Έχοντας δοκιμάσει και τις δύο εκδοχές, σας διαβεβαιώ ότι με το στυμμένο λεμόνι μέσα της, η σούπα γίνεται πολύ-πολύ καλύτερη, αποκτά περισσότερη γεύση και δροσίζει, ισορροπεί τη σπιρτάδα του μπούκοβου και αναδεικνύει το άρωμα του δυόσμου!!!
- 21
TIP_(1) Εάν θέλετε, μπορείτε να προσθέσετε στο φαγητό και μία μικρή πατάτα, όπως και ένα καρότο. Και μπορείτε να τα προσθέσετε και αυτά σε μικρά κυβάκια, μπορείτε όμως και τριμμένα στον τρίφτη.
- 22
TIP_(2) Σε αυτήν την περίπτωση, προσθέτουμε τα τριμμένα λαχανικά ήδη από την αρχή, να βράσουν μαζί με τις φακές, το ρύζι και το πλιγούρι.
Παρόμοιες συνταγές
Περισσότερες συνταγές
Σχόλια (2)