Οι εύκολες, οι νόστιμες, οι λαδερές μου οι χάντρες
προβλέπω να τρελλάνουνε
γυναίκες μα και άντρες…
Πέρυσι το καλοκαίρι στην Τήνο, σε ένα μικρό μπακαλικάκι/εστιατόριο (το “Αγνάντι” ή, όπως το ξέρουν άλλοι, “το μπακάλικο της κυρά Ελένης”), ενός ακόμη πιο μικρού χωριού (Κτικάδος), μπροστά σε ένα “μεγάλο” πιάτο (κοκκινιστό μοσχαράκι να χάνεις το φως σου…), συνάντησα έναν ακόμη πιο μεγάλο chef. Αυτός προτιμά να αποκαλεί τον εαυτό του απλώς “εραστή των απολαύσεων”, έχοντάς τον όμως παρακολουθήσει μέσα από το blog του (“Cucina Carusos”) αλλά και παλιότερα, στη συνεργασία του με το “pandespani” εγώ τον εντάσσω στην κατηγορία των ανθρώπων που ασμένως, με “τη γλώσσα στο μάγουλο”, όπως διάβασα στο blog του και μου άρεσε, θα καθόμουν στο τραπέζι του.
Στο δικό του το site, λοιπόν, ήταν που βρήκα τις προάλλες μία συνταγή για φασόλια χάντρες (λαδερές) που μου κίνησαν το ενδιαφέρον. Απλή και περιεκτική, άφηνε στα φασόλια τον πρωταγωνιστικό ρόλο, δίνοντάς τους σαν “συνεργάτες” μόνο δύο μυρωδικά, ντομάτα και, φυσικά, εξαιρετικό ελαιόλαδο.
Με βάση εκείνη τη συνταγή και με κάποιες μικρές προσθήκες που ελπίζω ότι θα μου τις συγχωρούσε και ο ίδιος, έφτιαξα χθές ένα φαγητό που γλύφαμε και τα δάκτυλά μας.
Ξέρω, ξέρω, όλη η επιτυχία οφείλεται στις ξεχωριστή νοστιμιά αυτών των οσπρίων αλλά και στην αυθεντία της ορίτζιναλ συνταγής που την αναδεικνύει ακόμη περισσότερο με το λιτό, απέριττο συνδυασμό των άλλων υλικών, το θέμα είναι ότι μας άρεσε ιδιαίτερα και αυτό θέλω να το μοιραστώ μαζί σας!
Λίγα μυστικά ακόμη:
Εκείνο που είναι σημαντικό και στο οποίο δεν πρέπει να κάνετε εκπτώσεις, ειδικά σε αυτή τη συνταγή, είναι η ποιότητα των υλικών. Τα φασόλια να είναι ολόφρεσκα (εκτός και αν χρησιμοποιήσετε κατεψυγμένα, στα οποία η άμεση κατάψυξή τους εγγυάται εν πολλοίς και τη φρεσκάδα τους). Τα μυρωδικά, ολόφρεσκα και αυτά (μη χρησιμοποιήσετε ματσάκια που έχουν μείνει 4-5 ημέρες στο ψυγείο, κάντε ένα κόπο ναι πεταχτείτε μέχρι το σουπερμάρκετ (ή τον κήπο σας) για φρεσκοκομμένα. Και το ελαιόλαδο να είναι εξαιρετικής ποιότητας!!! Ε, λαδερό φαγητό φτιάχνετε, δεν πρέπει να το προσέξετε, πρώτα και κύρια αυτό; Καλό θα ήταν και η ντομάτα να είναι φρεσκοτριμμένη και αυτή, επειδή όμως εμάς μας αρέσει να έχει μία πηκτή, βαθιού κόκκινου χρώματος, σάλτσα αυτό το φαγητό, ομολογώ ότι με φρέσκια ντομάτα δεν μπορώ να την πετύχω (και ούτε έχω έτοιμη σπιτική σάλτσα που θα άλλαζε τα πράγματα). Έτσι, έκανα μία παραχώρηση και χρησιμοποίησα έτοιμη, συσκευασμένη, τριμμένη ντομάτα, προσθέτοντας και μία κουταλιά συμπυκνωμένου πελτέ, για ακόμη περισσότερη ένταση στο χρώμα.
Δυσκολία πιάτου: χαμηλή. Το κόστος του: χαμηλό. Χρόνοι προετοιμασίας: 15 λεπτά και μαγειρέματος: 70 λεπτά.
Οι εύκολες, οι νόστιμες, οι λαδερές μου οι χάντρες
προβλέπω να τρελλάνουνε
γυναίκες μα και άντρες…
Πέρυσι το καλοκαίρι στην Τήνο, σε ένα μικρό μπακαλικάκι/εστιατόριο (το “Αγνάντι” ή, όπως το ξέρουν άλλοι, “το μπακάλικο της κυρά Ελένης”), ενός ακόμη πιο μικρού χωριού (Κτικάδος), μπροστά σε ένα “μεγάλο” πιάτο (κοκκινιστό μοσχαράκι να χάνεις το φως σου…), συνάντησα έναν ακόμη πιο μεγάλο chef. Αυτός προτιμά να αποκαλεί τον εαυτό του απλώς “εραστή των απολαύσεων”, έχοντάς τον όμως παρακολουθήσει μέσα από το blog του (“Cucina Carusos”) αλλά και παλιότερα, στη συνεργασία του με το “pandespani” εγώ τον εντάσσω στην κατηγορία των ανθρώπων που ασμένως, με “τη γλώσσα στο μάγουλο”, όπως διάβασα στο blog του και μου άρεσε, θα καθόμουν στο τραπέζι του.
Στο δικό του το site, λοιπόν, ήταν που βρήκα τις προάλλες μία συνταγή για φασόλια χάντρες (λαδερές) που μου κίνησαν το ενδιαφέρον. Απλή και περιεκτική, άφηνε στα φασόλια τον πρωταγωνιστικό ρόλο, δίνοντάς τους σαν “συνεργάτες” μόνο δύο μυρωδικά, ντομάτα και, φυσικά, εξαιρετικό ελαιόλαδο.
Με βάση εκείνη τη συνταγή και με κάποιες μικρές προσθήκες που ελπίζω ότι θα μου τις συγχωρούσε και ο ίδιος, έφτιαξα χθές ένα φαγητό που γλύφαμε και τα δάκτυλά μας.
Ξέρω, ξέρω, όλη η επιτυχία οφείλεται στις ξεχωριστή νοστιμιά αυτών των οσπρίων αλλά και στην αυθεντία της ορίτζιναλ συνταγής που την αναδεικνύει ακόμη περισσότερο με το λιτό, απέριττο συνδυασμό των άλλων υλικών, το θέμα είναι ότι μας άρεσε ιδιαίτερα και αυτό θέλω να το μοιραστώ μαζί σας!
Λίγα μυστικά ακόμη:
Εκείνο που είναι σημαντικό και στο οποίο δεν πρέπει να κάνετε εκπτώσεις, ειδικά σε αυτή τη συνταγή, είναι η ποιότητα των υλικών. Τα φασόλια να είναι ολόφρεσκα (εκτός και αν χρησιμοποιήσετε κατεψυγμένα, στα οποία η άμεση κατάψυξή τους εγγυάται εν πολλοίς και τη φρεσκάδα τους). Τα μυρωδικά, ολόφρεσκα και αυτά (μη χρησιμοποιήσετε ματσάκια που έχουν μείνει 4-5 ημέρες στο ψυγείο, κάντε ένα κόπο ναι πεταχτείτε μέχρι το σουπερμάρκετ (ή τον κήπο σας) για φρεσκοκομμένα. Και το ελαιόλαδο να είναι εξαιρετικής ποιότητας!!! Ε, λαδερό φαγητό φτιάχνετε, δεν πρέπει να το προσέξετε, πρώτα και κύρια αυτό; Καλό θα ήταν και η ντομάτα να είναι φρεσκοτριμμένη και αυτή, επειδή όμως εμάς μας αρέσει να έχει μία πηκτή, βαθιού κόκκινου χρώματος, σάλτσα αυτό το φαγητό, ομολογώ ότι με φρέσκια ντομάτα δεν μπορώ να την πετύχω (και ούτε έχω έτοιμη σπιτική σάλτσα που θα άλλαζε τα πράγματα). Έτσι, έκανα μία παραχώρηση και χρησιμοποίησα έτοιμη, συσκευασμένη, τριμμένη ντομάτα, προσθέτοντας και μία κουταλιά συμπυκνωμένου πελτέ, για ακόμη περισσότερη ένταση στο χρώμα.
Δυσκολία πιάτου: χαμηλή. Το κόστος του: χαμηλό. Χρόνοι προετοιμασίας: 15 λεπτά και μαγειρέματος: 70 λεπτά.
Άνοιξε στην εφαρμογή της CookpadΟδηγίες μαγειρέματος
- 1
Ετοιμάζουμε τα λαχανικά μας. Θα τα χρησιμοποιήσουμε όλα ψιλοκομμένα. Τα καρότα αρχικά στη μέση και κατόπιν σε λεπτές (μισές) λωρίδες, τα κρεμμύδια σε μικρά κυβάκια και τις πατάτες σε κύβους και αυτές, ακμής όχι πάνω από 2 εκατοστά. Με τον τρόπο αυτό τα λαχανικά θα προλάβουν να μαλακώσουν και στη συνέχεια να μελώσουν μέσα στη σάλτσα του φαγητού.
- 2
Ετοιμάζουμε τα μυρωδικά του φαγητού. Οι σημερινές χάντρες έχουν πολύ άρωμα. Ψιλόκοψα μία μεγάλη ποσότητα φρέσκο μαϊντανό (η συνταγή του “Cucina Caruso” έλεγε 2 κουταλιές, εγώ ξεπέρασα τις 5 ή και τις 6, θα δείτε στη συνέχεια το γιατί), αλλά και δυόσμου και βασιλικού. Αυτός ο τελευταίος δεν υπήρχε στο …αρχικό “σενάριο”, κάνει την εμφάνισή του εδώ, για να δώσει ακόμη περισσότερο άρωμα. Κανέλα δεν έβαλα αυτή τη φορά (αν και στο σπίτι μας είναι παρούσα σχεδόν σε όλες τις παρασκευές αυτού του είδους), θέλοντας να γίνονται απόλυτα αντιληπτά τα αρώματα των μυρωδικών.
- 3
Με τα μυρωδικά μας έτοιμα, μπορούμε να περάσουμε στην ετοιμασία του φαγητού. Σε κατσαρόλα με βαρύ πάτο (για να διαχέει ομοιόμορφα τη θερμοκρασία της εστίας (με τον τρόπο αυτό μπορώ και χρησιμοποιώ ακόμη κατσαρόλες ελαφρά μεγαλύτερες από τη διάσταση της εστίας, -για σκεφθείτε γιατί…) ρίχνουμε το ελαιόλαδο να ζεσταθεί πάνω από δυνατής έντασης μάτι. Μόλις ζεσταθεί το ελαιόλαδο, χαμηλώνουμε την ένταση στο μέτριο και ρίχνουμε τα ψιλοκομμένα λαχανικά μας, να τσιγαρισθούν ήπια, να μαλακώσουν αλλά και να ανταλλάξουν γεύσεις με το ελαιόλαδο.
- 4
Προσθέτουμε και 2 κουταλιές του γλυκού ζάχαρη και ανακατεύουμε καλά. Ακόμη δεν έχει μπει η ντομάτα (που για χάρη της προσθέτουμε τη ζάχαρη), εμείς όμως θέλουμε, πλέον αυτού, να καραμελώσουν ελαφρά τα λαχανικά μας.
- 5
Συνεχίζουμε να τσιγαρίζουμε σιγά (εγώ κατέβασα την ένταση στο 4,5 σε κλίμακα που φθάνει στο 9) τα λαχανικά μας για ένα 5λεπτο, μπορεί και λίγο παραπάνω (επειδή είναι και οι πατάτες, που δεν υπήρχαν στην αρχική συνταγή). Προσθέτουμε τον συμπυκνωμένο πελτέ ντομάτας και,
- 6
Ανακατεύοντας καλά με ξύλινο κουτάλι, τον διαλύουμε στο αρωματισμένο ελαιόλαδο. Ο πελτές ντομάτας είναι δική μου, αυθαίρετη προσθήκη στα υλικά του chef. Η προσθήκη του τώρα (και όχι μαζί ή μετά τη ρευστή ντομάτα) θα τον κάνει να καεί ελαφρά και να αναδείξει περισσότερο το άρωμά του.
- 7
Επόμενη προσθήκη οι χάντρες. Τις ρίχνουμε στην κατσαρόλα και, ανακατεύοντάς τες με απαλές κινήσεις, σοτάρουμε και τα φασόλια για 3-4 λεπτά (γενικά το φαγητό αυτό θέλει ανακάτεμα με φροντίδα, απαλό, ή και …καθόλου. Γι’ αυτόν το λόγο είναι μία καλή επιλογή κατσαρόλας με δύο χερούλια, ώστε να ανακατεύετε το φαγητό απλά ανακινώντας την).
- 8
Προσθέτουμε τη ντομάτα και ανακατεύουμε. Παρ’ ότι μαγείρεψα διπλάσια ποσότητα φασολιών από εκείνη της αρχικής συνταγής (διπλασιάζοντας βέβαια και το νερό του φαγητού), άφησα την ποσότητα της ντομάτας σχεδόν αμετάβλητη (μόλις 400 γρ αντί για 300).
- 9
Προσθέτουμε και το ζεστό νερό (καυτό, για να μη διακόψει το μαγείρεμα του φαγητού). Καινούργιο ανακάτεμα.
- 10
Για να δώσουμε την πολυπόθητη σε τέτοια φαγητά πικάντικη γεύση, προσθέτουμε λίγο μαύρο πιπέρι και μία καυτερή πιπερίτσα. Μικρή αλλά απαραίτητη για τα δικά μου γούστα (δεν υπήρχε στην αρχική συνταγή). Θα έπρεπε ίσως να είχα ρίξει δύο, ή μία μεγαλύτερη! Αλάτι δεν έριξα, φοβούμενος ότι μπορεί και να μου σκληρύνουν τα φασόλια.
- 11
Αφήνουμε το φαγητό να σιγομαγειρευθεί, στο 4, για περίπου 1 ώρα (τα όσπρια θέλουν σιγανό μαγείρεμα, αν έχετε χρόνο χαμηλώστε πολύ την ένταση, επιμηκύνοντας φυσικά το χρόνο μαγειρέματος). Η αρχική συνταγή μιλούσε για 45 λεπτά, τα δικά μας όμως κρατούσαν αρκετά ακόμη, συνέχισα λοιπόν το μαγείρεμά τους για άλλα 15 με 20 λεπτά. Υποθέτω ότι εξαρτάτε από την ποικιλία των φασολιών, από το αν είναι φρέσκα ή κατεψυγμένα, από τα προσωπικά γούστα και από το τι εννοεί ο καθένα σαν “σιγανό μαγείρεμα”. Θα δοκιμάζετε μέχρι να τα πετύχετε στο σημείο που τα θέλετε, δεν υπάρχει άλλος τρόπος.
- 12
Α, τα είχα με την κατσαρόλα σκεπασμένη, αλλά ;όχι εντελώς, ελαφρά ανοικτή (βάζω το ξύλινο κουτάλι να κρατάει το καπάκι ελαφρά εκτός θέσης, να φεύγει ένα μέρος των ατμών. Εάν τα κάνετε ξεσκέπαστα, ίσως χρειασθεί κάποια στιγμή να συμπληρώσετε λίγο νερό ακόμη (καυτό πάντα). Ευτυχώς εμάς δεν χρειάσθηκε. Το τελευταίο τέταρτο την ξεσκέπασα εντελώς και άφησα τους ατμούς να βγαίνουν ελεύθερα, επιταγχύνοντας το δέσιμο της σάλτσας.
- 13
Λίγο μετά το μισάωρο, έριξα στην κατσαρόλα ένα μεγάλο μέρος από τον ψιλοκομμένο μαϊντανό. Τα μυρωδικά μπαίνουν στο φαγητό προς το τέλος, για να του δώσουν μεν το άρωμά τους, αλλά και να μη χαθεί αυτό στη συνέχεια από την υπερβολική του έκθεση στις υψηλές θερμοκρασίες. Εγώ όμως είχα μία μεγάλη ποσότητα από ψιλοκομμένα κοτσανάκια μαϊντανού. Αυτά είναι πιο σκληρά από τα φύλλα του, αλλά περιέχουν και πολύ περισσότερα αιθέρια έλαια, άρα γεύση και άρωμα. Ρίχνουμε λοιπόν τα κοτσανάκια (σε πολύ-πολύ ψιλά κομματάκια κομμένα) αρκετά πιο νωρίς (εδώ στη μέση περίπου του μαγειρέματος), για να προλάβουν να μαλακώσουν και να βγάλουν το άρωμά τους στο φαγητό που όλο και κάτι θα μείνει στο τέλος, στο πιάτο. Έτσι δεν πετάτε και τα κοτσανάκια, που στα σημερινά ματσάκια είναι πάνω από το 50% του βάρους τους). Τα υπόλοιπα αρωματικά θα τα προσθέσουμε προς το τέλος.
- 14
Εκτός από τις δοκιμές για το σε ποιο σημείο έχουν φθάσει τα φασόλια, ελέγχουμε και τα υγρά στην κατσαρόλα. Θέλουμε να έχουν μία παχύρρευστη, κόκκινη-κόκκινη σάλτσα, με τα φασόλια να είναι χυλωμένα (μελωμένα, καλύτερα). Εάν δείτε να κοντεύουν να γίνουν και έχετε κάπως περισσότερα υγρά στην κατσαρόλα, ανοίξτε το καπάκι, ανεβάστε και την ένταση στο μάτι και επιτρέψτε στη σάλτσα να δέσει γρηγορότερα. Με τις ποσότητες όμως που σας γράφω, δεν προβλέπω να γίνεται κάτι τέτοιο.
- 15
Στο τελευταίο μέρος του μαγειρέματος, γύρω στο 10λεπτο από τον προτεινόμενο χρόνο, προσθέτουμε το μείγμα των ψιλοκομμένων μυρωδικών και ανακατεύουμε. Εάν τα φασόλια αποδειχθούν πιο …ανθεκτικά, κρατούν δηλαδή αρκετά εκείνη την ώρα (στα 50-55 λεπτά από την αρχή) και δείτε ότι χρειάζεται να προσθέσετε το επιπλέον ζεστό νερό και να τα βράσετε κι’ άλλο) αναβάλετε και την προσθήκη των μυρωδικών, για να κρατήσουν τα αρώματά τους.
- 16
Όταν πια το φαγητό είναι έτοιμο, σβήνουμε το μάτι αλλά όχι απαραίτητα αποσύρουμε και την κατσαρόλα από αυτό (εκτός και αν πρέπει να τα πάμε στο τραπέζι αμέσως). Σε διαρκώς μειούμενη θερμοκρασία και όσο το φαγητό κρυώνει, οι γεύσεις μέσα στην κατσαρόλα δένουν μεταξύ τους και εντείνονται όλο και περισσότερο. Άσε που αν φας μία καυτή κουταλιά και ζεματισθείς, αντίο γεύση από εκεί και έπειτα… Πάρτε μαζί σας στο τραπέζι τον μύλο του πιπεριού, να προσθέσει και επιπλέον, φρεσκοτριμμένο τώρα, όποιος θέλει. Ο chef μιλάει στη συνταγή του και για λίγο φρεσκοστυμμένο λεμόνι (σπάει τη γλύκα τους), όπως και λίγο επιπλέον ωμό ελαιόλαδο. Πάντα εξαιρετικά καλής ποιότητας, μη τα χαλάσουμε όλα τώρα…
- 17
Εγώ όμως αυτήν την γήινη γεύση των χλιαρών, μελωμένων, κατακκόκινων φασολιών, δεν θέλω να την αλλοιώσω με τίποτα! Έτσι, το δικό μου πιάτο δεν έχει προσθήκες.
- 18
Μη βλέπετε που οι γυναίκες του σπιτιού προσθέτουν (σχεδόν πάντα και παντού) και κάποια κομμάτια φέτας (ειδικά εδώ έβαλαν ένα παραδοσιακό τηνιακό τυράκι, το “μπαλάκι Τήνου” και αυτό από πρόβειο γάλα. Από το χωριό Κέχρος και το τυροκομείο Σαν Λορέντζο. Όπως και να ’ναι, καλή μας όρεξη!
- 19
Φωτογραφία από το εσωτερικό του “μπακάλικου της κυρά Ελένης”, με τους παραδοσιακούς, μαμαδίστικους μεζέδες του, όπου εκτός από την ίδια διακρίνεται και ο αδελφός της, ο κυρ Γιάννης. Πολύ ωραίο στέκι, από εκείαν που ευτυχώς βρίσκεις ακόμη στην Τήνο.
- 20
Το “βολάκι” ή “μπαλάκι” Τήνου από το τυροκομείο Σαν Λορέντζο. Ένα από τα πολλά εξαιρετικά τυριά του νησιού!
Παρόμοιες συνταγές
Περισσότερες συνταγές
- Μανιτάρια αλά κρεμ χωρίς κρέμα γάλακτος & βούτυρο, εν δυνάμει vegan ή / και χωρίς λακτόζη ✨
- Αμύγδαλα με Κανέλα και Βανίλια - Candied Almonds (Cinnamon Sugar Almonds)!
- Κοτόπουλο με καραμελωμένα κρεμμύδια και μανιτάρια
- Εύκολο Δείπνο: Γεμιστές Πατάτες στο φούρνο με κρέμα γάλακτος
- Κέικ πορτοκάλι του Άκη
Σχόλια
Αγαπημενο νησι και χωριο με καταγωγη από εκει..Μπραβο σας κυριε ggr που την ανεβασατε και με συγκινησατε...