Ο χαλβάς ανέκαθεν μου άρεσε πάρα πολύ....
Με λάδι, με βούτυρο ή με γάλα ποσώς με ενδιέφερε....
Το πρόβλημα όμως, δεν ήταν ποτέ δικό μου....τα ΥΛΙΚΑ μου, το είχαν.....
Αυτό έκαναν και σήμερα ....μια μικρή ανταρσία...
Μόλις έβγαλα την ζάχαρη από το ντουλάπι κατάλαβαν θ το μενού είχε γλυκό....
- Μαμαζέλ γλυκάκι θα κάνετε;;;; με ρώτησε ο κύριος Σιμιγδάλης....
- Ουί μεσιέ ....του απάντησα... ΧΑΛΒΑ θα κάνω....
- Πολύ μου αρέσει.....και θα βάλετε και από εκείνο το ωραίο βουτυράκι που μοσχομυρίζει ;;;
- Σιγά μην βάλω και αβγά.... νηστίσιμο θα τον κάνω, με λαδάκι Κρητικό, με σταφίδες και ζάχαρη.
- Θα διαμαρτυρηθώ εντόνως ....θα μιλήσω με την ζάχαρη και τις σταφίδες ....
Άλλο και τούτο...καλά τα είχα στο ντουλάπι....
Πρώτη φορά ο κύριος σιμιγδάλης μου έκανε τέτοια νούμερα.....
Όμως , όταν το λαδάκι πήρε θέση δίπλα στην κατσαρόλα που ήταν στην φωτιά του είπε κάτι στο αυτί χαμογελώντας....
Και όταν το λάδι έκαψε, ο κύριος σιμιγδάλης πήρε φόρα και έκανε ένα απίθανο μπλονζόν...
Τα χέρια μου ανακάτευαν γρήγορα με την ξύλινη κουτάλα και άμα ήρθε η ώρα που έπεσε καυτό το σιρόπι ο μεσιέ έκανε χαρούμενος απλωτές...
Και όταν πια ετοιμάστηκε το γλυκό μου, το λαδάκι που ήταν λαλίστατο, μου είπε το μυστικό που δεν ήξερα: "πώς θα βγεις στην παραλία έτσι άσπρος που είσαι ;;....μπες μέσα στην κατσαρόλα και θα σου κάνω ένα χρώμα σαν του Λάκη Γαβαλά "....
Και μπήκε......

Αν θέλετε και σεις υλικά ηλιοκαμένα , κάντε Χαλβά..