Κάπου 28 χρόνια πριν, μαθήτρια της Β' δημοτικού τότε είδα μαζί με τους συμμαθητές μου την δασκάλα μου,την κυρία Ευαγγελία, καλή της ώρα, να κουβαλάει στην τάξη σκεύη κουζινικα, κολοκυθάκια και λοιπά υλικά και η απορία ήταν διάχυτη στα μικρά μας ματάκια...Ο λόγος; Το κεφάλαιο στη Γλώσσα με τίτλο "Η ΚΟΛΟΚΥΘΟΣΑΛΑΤΑ". Αφού διαβάσαμε το μάθημα μας λοιπόν,η δασκάλα μας βάλθηκε να μας κάνει εκεί,επί τόπου την πιο νόστιμη Κολοκυθοσαλάτα που είχα φάει ποτέ...κι αυτό γιατί την αγαπούσα,την αγαπούσαμε όλοι και θα την αγαπάμε για πάντα.Κι αυτή η γεύση.... Αααα, αυτή η γεύση! Στιγμές στιγμές αναπολώντας τη μέρα εκείνη νόμιζες και την έφερνα στο στόμα μου.Και τα έφερε έτσι η ζωή,που από το δικό της μετερίζι πια κι εγώ, μέσα από το λειτούργημα του εκπαιδευτικού που υπηρετώ, έτυχε να βρω σε μια παλιά ντουλάπα του σχολείου μου παραπεταμενο ένα βιβλίο... το δικό μου βιβλίο,το βιβλίο που με ταξίδεψε εκεί μαζί με όλους τους λατρεμένους μου συμμαθητές,που μοιραστηκαμε ζωή,στιγμες και γευτηκαμε αυτήν την Κολοκυθοσαλάτα από το ίδιο κουτάλι.Το κουτάλι της δασκάλας μας.....Σε αυτήν λοιπόν αφιερώνω αυτή την απλούστατη κατά τα άλλα συνταγή,σε αυτήν και σε όσους από εσάς πιθανόν να "γευτηκατε" παρόμοιες στιγμές μέσα στη τάξη,την αυλή,την αγκαλιά των δασκάλων σας και τις θυμάστε με δάκρυα στα μάτια,σαν αυτά που τρέχουν στα μάγουλα μου αυτή τη στιγμή....