Του μπαμπά μου η μουστάρδα είναι... δυo φορές μουστάρδα!
Το σχολείο τελείωσε για φέτος. Τα βιβλία έκλεισαν οριστικά, παρελθόν το πρωινό ξύπνημα, και το μέλλον είναι ...τα barbeques!!!!
“-Φέτος θα ετοιμάσεις εσύ τη μουστάρδα για τα BBQs” μου είπε ο μπαμπάς. Τη μουστάρδα; Ξέρω εγώ να κάνω μουστάρδα; Μήπως ήθελε να πει, τις ψητές πατάτες; Με αυτές κάτι μπορεί να γίνει. Το έχω δει που τις τυλίγει με αλλουμινόχαρτο και τις χώνει μέσα στη στάχτη του barbeque. Εύκολο φαίνεται. Αλλά μουστάρδα...
Απ’ ότι μου είπε είναι πολύ εύκολη σαν συνταγή, πολύ απλή, δεν χρειάζεται ούτε γνώσεις να έχεις, ούτε εμπειρία. Το πιο δύσκολο σημείο της είναι ίσως το να βρεις τους σπόρους του σιναπιού που χρειάζονται. “-Τους βρήκες; Τελείωσες! Τους χρησιμοποιείς και την έφτιαξες” μου είπε.
Και πραγματικά, το όλο εγχείρημα βασίζεται στο μούλιασμα των σπόρων του σιναπιού, σε νερό ή ξύδι, για να μαλακώσουν και να βγάλουν τα έλαιά τους. Σπόρους σιναπιού βρήκαμε εύκολα (δύο ποικιλίες, μαύρους και κίτρινους και χωρίς να χρειασθεί καν να πάμε στην Ευριπίδου) και στη συνέχεια αποδείχθηκε πόσο εύκολο ήταν τελικά. Και πόσο τέλεια σε γεύση, άρωμα, σπιρτάδα!!!
Παραφράζοντας μία φράση που συνήθως λένε οι παππούδες για τα εγγόνια τους, εγώ θα πω ότι “του μπαμπά μου η μουστάρδα είναι ...δυό φορές μουστάρδα!”
Του μπαμπά μου η μουστάρδα είναι... δυo φορές μουστάρδα!
Το σχολείο τελείωσε για φέτος. Τα βιβλία έκλεισαν οριστικά, παρελθόν το πρωινό ξύπνημα, και το μέλλον είναι ...τα barbeques!!!!
“-Φέτος θα ετοιμάσεις εσύ τη μουστάρδα για τα BBQs” μου είπε ο μπαμπάς. Τη μουστάρδα; Ξέρω εγώ να κάνω μουστάρδα; Μήπως ήθελε να πει, τις ψητές πατάτες; Με αυτές κάτι μπορεί να γίνει. Το έχω δει που τις τυλίγει με αλλουμινόχαρτο και τις χώνει μέσα στη στάχτη του barbeque. Εύκολο φαίνεται. Αλλά μουστάρδα...
Απ’ ότι μου είπε είναι πολύ εύκολη σαν συνταγή, πολύ απλή, δεν χρειάζεται ούτε γνώσεις να έχεις, ούτε εμπειρία. Το πιο δύσκολο σημείο της είναι ίσως το να βρεις τους σπόρους του σιναπιού που χρειάζονται. “-Τους βρήκες; Τελείωσες! Τους χρησιμοποιείς και την έφτιαξες” μου είπε.
Και πραγματικά, το όλο εγχείρημα βασίζεται στο μούλιασμα των σπόρων του σιναπιού, σε νερό ή ξύδι, για να μαλακώσουν και να βγάλουν τα έλαιά τους. Σπόρους σιναπιού βρήκαμε εύκολα (δύο ποικιλίες, μαύρους και κίτρινους και χωρίς να χρειασθεί καν να πάμε στην Ευριπίδου) και στη συνέχεια αποδείχθηκε πόσο εύκολο ήταν τελικά. Και πόσο τέλεια σε γεύση, άρωμα, σπιρτάδα!!!
Παραφράζοντας μία φράση που συνήθως λένε οι παππούδες για τα εγγόνια τους, εγώ θα πω ότι “του μπαμπά μου η μουστάρδα είναι ...δυό φορές μουστάρδα!”
Οδηγίες μαγειρέματος
- 1
Οι “πρωταγωνιστές”. Σπόροι μουστάρδας, κίτρινοι και μαύροι και απαλό μηλόξυδο.
- 2
Ρίχνουμε τα δύο είδη των σπόρων του σιναπιού σε ένα γυάλινο δοχείο και τους ανακατεύουμε να αναμειχθούν μεταξύ τους.
- 3
Τους περιχύνουμε με το μηλόξυδο. Το ξύδι πρέπει να τους μουσκέψει όλους και η ποσότητα είναι πράγματι αρκετή για αυτό, θα πρέπει απλά να τους ανακατεύουμε κάθε λίγες ώρες. Εάν κάποια στιγμή δούμε ότι έχουν απορροφήσει το ξύδι, μπορούμε να τους προσθέσουμε λίγο από το νερό, μειώνοντας την ποσότητα που θα τους βάλουμε στη συνέχεια.
- 4
Αφήνουμε τους σπόρους σιναπιού να μουσκέψουν καλά όλο το βράδυ και να μαλακώσουν. Διαβάζω ότι πολλοί τους αφήνουν λίγες ώρες, άντε ένα 8ωρο, όταν την έφτιαξα αργά το απόγευμα, με τον μπαμπά συμφωνήσαμε να την αφήσω όλο το βράδυ, μέχρι την άλλη μέρα το μεσημέρι. Ήταν όμως έτοιμη!
- 5
Την επομένη λοιπόν, οι κόκκοι μουστάρδας θα έχουν ανέβει στο δοχείο που τους είχαμε και αυτό επειδή έχουν απορροφήσει το ξύδι και θα έχουν φουσκώσει.
- 6
Εάν το δοχείο δεν είναι αρκετά μεγάλο για να χωρέσει και τα υπόλοιπα υλικά, μεταφέρουμε τους κόκκους σε ένα άλλο μεγαλύτερο. Προσθέτουμε το νερό, τη ζάχαρη, το αλάτι και το ελαιόλαδο. Σε πολλές συνταγές είδα ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί απ’ ευθείας όπως είναι, αφού ρίξουμε ένα καλό ανακάτεμα. Μετά από προτροπή και του μπαμπά (αλλά και βλέποντας κάποια ξένα sites), έκανα υπομονή και, αφού πρόσθεσα τα υπόλοιπα υλικά, ενεργοποίησα για λίγο το ραβδομίξερ. Άσε που ήταν πολύ νερουλή!
- 7
Ενεργοποιούμε το ραβδομίξερ για 2 λεπτά, φέρνοντας τη μουστάρδα σε μία πιο κρεμώδη κατάσταση, διατηρώντας όμως παράλληλα και ένα μέρος από την κοκώδη και πολύ πιο...“τσαχπίνικη” εκδοχή (δική του η έκφραση), έχοντας διατηρήσει ανέπαφους αρκετούς σπόρους σιναπιού όπως συνειδητοποίησα όταν βύθισα το κουταλάκι μέσα της, την επομένη το μεσημέρι!!!
- 8
Την μεταφέρουμε σε βαζάκι με ερμητικό κλείσιμο. Εκεί μέσα και στο ψυγείο μπορεί να κρατήσει για καιρό. Μάλιστα, διαβάζω ότι όσο περνούν οι ημέρες και οι εβδομάδες γίνεται και καλύτερη! Μία ξεχωριστή μουστάρδα που δεν τη βρίσκεις στο εμπόριο. Δυνατή και γλυκιά ταυτόχρονα, υπέροχα αρωματική και νόστιμη, με αυτά τα σποράκια να σκάνε απολαυστικά στο στόμα... Υπέροχη! Δυό φορές μουστάρδα!
- 9
Αυξάνοντας την ποσότητα του μηλόξυδου μέχρι τα 80 ml και μειώνοντας ταυτόχρονα αυτή του νερού στα 80 ml (δύο ίσα μέρη δηλαδή) έχουμε μία ελαφρά πιο δυνατή μουστάρδα. Αυξάνοντας (με προσοχή όμως, σιγά-σιγά και δοκιμάζοντας πάντα) τη ζάχαρη, έχουμε μία πιο ήπια γεύση (η δικιά μου έχει 60 γρ). Σας προτείνω την πρώτη φορά να μείνετε στις ποσότητες της συνταγής και να κάνετε τις δοκιμές σας στη συνέχεια, παίζοντας προς την κατεύθυνση που θέλετε να την πάτε. Καλή επιτυχία, αξίζει την προσπάθειά σας!!!
Λέξεις-κλειδιά
Παρόμοιες συνταγές
Περισσότερες συνταγές






















Σχόλια