Καλοκαίρι στο χωριό μου.. στα ορεινά του Καϊμακτσαλάν, μες στο χώμα και τον ιδρώτα από το παιχνίδι. Η γιαγιά έχει κόψει τις τομάτες από το μπαξέ δίπλα από το σπίτι, μας έχει στείλει από το προηγούμενο απόγευμα να μαζέψουμε τα αυγά από το κοτέτσι ( δικό μου προνόμιο, δεν άφηνα κανέναν άλλον να σιμώσει 😏) και φυσικά έχει το ζυμωτό έτοιμο τυλιγμένο στην πετσέτα... Μέχρι την ώρα που ο παππούς θα γυρίσει από τα κτήματα,θα νιφτεί και θα κάνουμε το σταυρό μας για να φάμε.
Τι να πω για αυτή τη γεύση... όλα φρέσκα, γινόμενα με ήλιο, νεράκι και κοπριά. Ταπεινά υλικά, μεγαλοπρεπές το αποτέλεσμα.
Και φυσικά ΠΟΤΕ δεν περνάμε κουτάλι για αυτό το φαγητό, ΠΟΤΕ!
Σπάζαμε το ψωμί και βουτούσαμε μέχρι να γλείψουμε το πιάτο.
Τώρα πια εύχομαι μόνο, ο Θεός να έχει καλά τον γλυκό μου πατέρα,που με την ίδια όρεξη και φροντίδα μεγαλώνει τα "ζαρζαβάτια" του όπως λέει, τις κοτούλες του με τα φρέσκα τους τα αυγά και μπορούν και τα δικά μου παιδάκια να γεύονται κάτι τόσο κοντά σε εκείνο που για μένα μυρίζει χωριό, ξενοιασιά και γιαγιάκα 👵💞😊#καλοκαίρι2019