วันนี้เข้าครัว ก็เลยว่าด้วย *อาหารประจำวัน家常菜(jiāchángcài)เมนูนี้ *คะน้าหมูกรอบราดข้าว芥兰炒烧肉盖饭(jièlánchǎoshāoròugàifàn) เมนูนี้ถือเป็นอาหารยอดนิมอีกประเภทหนึ่งที่หารับประทานได้ง่ายในเมืองไทย เป็นการผสมผสานวัฒนธรรมอาหารของไทย-จีนได้อย่างลงตัว

ความจริงทั้งหมูกรอบ烧肉(shāoròu)เเละ芥菜(jiècài)/芥兰菜(jièláncài)ต่างเป็นอาหารเเละวัตถุดิบทำอาหารที่ชาวจีนนิยม เเต่เเปลกไหมครับ ถ้าใครไปประเทศจีนจะพบว่า หารับประทานเมนูนี้ยากเหลือเกิน เพราะอะไรนะหรอ ก็เพราะว่า เมนูนี้สร้างสรรค์โดยคนไทย/คนไทยเชื้อสายจีนนั่นเอง

คนไทยถือว่ามีรสนิยมในการสร้างสรรค์รสชาติอาหารสูงมว้าก . เเม้อาหารที่สำเร็จรูปเเล้วอย่างหมูกรอบก็เอามาคิดต่อ ทำต่อ เป็นอาหารเเบบใหม่ได้อีก เเละที่สำคัญ มีวิธีปรุงรสที่เเตกต่างจากชาติใดในโลก

ในขณะที่ชนชาติส่วนใหญ่มุ่งเน้นความกลมกลืน เเต่คนไทยกลับคิดต่าง สร้างความเเปลกเเยกเล็กน้อยในสิ่งที่เกือบจะกลมกลืนเเล้วได้เสมอ เช่น ผัดคะน้าหมูกรอบ ความเค็มเเละความมันกำลังจะไปพร้อมๆกันอยู่เเล้ว คนไทยเลือกที่จะใส่พริกชี้ฟ้าเเดงสักเม็ดเพื่อตัดรส คนไทยจัดการกับความมัน/เลี่ยนด้วยวิธีที่"เพิ่ม"มากกว่า"ลดทอน" การเพิ่มสิ่งหนึ่ง เพื่อหลอกล่อให้คนกินรู้สึกว่าอีกสิ่งหนึ่งที่มากเกินไปมันลดเเล้ว คือ ทีเด็ดของอาหารไทย

เเถมยังคำนึกถึงสีสันอีกด้วย ท่ามกลางความเขียวของผักคะน้าที่ผสมกับสีน้ำตาลอ่อนๆของหมูกรอบ เกือบจะเหมือนกับต้นไม้เเก่ที่ปักอยู่บนข้าวอยู่เเล้ว ใส่พริกสีเเดงสัก2-3เเว่น สีสันสดใสเริงร่าดูน่ากินขึ้นมาทันทีครับ

ชนชาติอื่นเลือกวิธีลดความเลี่ยนโดยการยั้งมือในการปรุง ลดความมันของวัตถุดิบ เเต่คนไทยไม่เคยยั้งครับ รสชาติมันต้องมาเต็ม ถ้าเลี่ยนไปก็ใส่"เคล็ดลับ"บางอย่างลงไปเพื่อตัดรส เผ็ดมากตัดรสด้วยน้ำตาลปีบ เค็มมากบีบมะนาวซะเลย เลี่ยนมากใส่พริกสักเม็ดสองเม็ด เรียกว่า เหนือชั้นครับ ผมบอกเพื่อนคนจีนเสมอว่า อาหารไทยคือ "ร็อคเเอนด์โรล摇滚乐(yáogǔnyuè)" เหมือนวงดนตรีที่มีเครื่องดนตรีที่ไม่เข้ากันเลยมาอยู่ด้วยกัน ตอนทำดูวุ่นวาย ขัดเเย้ง เเละน่ากังวล เเต่ตอนชิม คำเดียวก็ซึ้งครับ อร่อยจนหมดคำถามครับ

น่าเสียดาย วันนี้เปิดตู้เย็นมาเจอเเต่หมูกรอบกับคะน้า เเละกระเทียม2กลีบ ไม่มีพริกเหลือเลย ว้า...พริกชี้ฟ้าเเดงนี่มันสำคัญจริงๆครับ