Αλέθουμε το ξερό ψωμί στο multi. Το ψωμί πρέπει να είναι πολύ ξερό, χωρίς υγρασία, για να τριφτεί καλά, σε στεγνά ψίχουλα. Εάν χρησιμοποιήσετε ψωμί 3-4 ημερών (που είναι και η πιο συνηθισμένη περίπτωση), βάλτε το πρώτα για κάποιες ώρες στην κατάψυξη, να πετρώσει και μετά το αλέθετε. Εμείς συνηθίζουμε, εάν ξεμείνει ψωμί για ένα τέτοιο διάστημα, να το κόβουμε σε φέτες και να το βάζουμε στην κατάψυξη. Αλεσμένο είναι ασύγκριτα καλύτερο από τριμμένη φρυγανιά.

Όταν το ψωμί αλεσθεί εντελώς σε ψίχουλα, προσθέτουμε τότε στο blender τον μαϊντανό και τον αλέθουμε και αυτόν. Με τον τρόπο αυτό όχι μόνο θα ψιλοκοπεί και αυτός αλλά και θα ενωθεί ομοιόμορφα με το τριμμένο ψωμί. Η επιλογή να μην τα αλέσω εξ’ αρχής μαζί ήταν για να μην υγράνει ο μαϊντανός το ξερό ψωμί και δεν αλεσθεί σε ψιλά-ψιλά ψιχουλάκια. Μαζί, και για τις απαιτήσεις του challenge #ΧρυσήΠοδιά23, πρόσθεσα και 2 μικρά κλωναράκια κόλιανδρο. Είναι προαιρετικός και μπορείτε να τον παραλείψετε.

Αφήνουμε το τριμμένο μείγμα στην άκρη. Δείτε τι υπέροχο χρώμα έχει και πόσο ψιλοτριμμένο είναι το μείγμα. Και από αρώματα… Αν και αρχικά ήμουν πολύ επιφυλακτικός με τον κόλιανδρο (βρίσκω πολύ έντονο το άρωμά του) η παρουσία του σε αυτήν τη μικρή ποσότητα στο μείγμα προσδίδει ένα ελαφρύ και διεισδυτικό άρωμα που μου άρεσε.

Βάζουμε τις πατάτες, με τη φλούδα τους (συνεπώς πλυμένες πολύ καλά), να βράσουν σε κατσαρόλα με μπόλικο και καλά αλατισμένο νερό. Μπορείτε να βράζετε τις πατάτες σκεπασμένες, στην αρχή σε δυνατή φωτιά και μόλις αρχίσει ο έντονος βρασμός, σε μέτρια-προς-χαμηλή, ίσα να βράζει το νερό. Σβήνετε το μάτι 3-4 λεπτά πριν ολοκληρωθεί ο χρόνος βρασμού και τις αφήνετε μέσα στο καυτό νερό, θα συνεχίσουν να βράζουν. Με τον τρόπο αυτό μπορείτε να μειώσετε την κατανάλωση ενέργειας ίσως και στο μισό.

Όταν οι πατάτες είναι έτοιμες (κάνουμε μία δοκιμή βυθίζοντας τα δόντια ενός πιρουνιού, πρέπει να φθάνουν με ευκολία μέχρι το κέντρο της πατάτας), τις αφήνουμε να στραγγίσουν και να κρυώσουν λίγο, τόσο που να μπορούμε να τις πιάνουμε στα χέρια μας.

Όταν μπορούμε να τις πιάσουμε στα χέρια, τις ξεφλουδίζουμε. Δεν τις αφήνουμε να κρυώσουν εντελώς οι πατάτες, θα είναι πιο δύσκολο το καθάρισμά τους αλλά και το λιώσιμό τους σε πουρέ (κρυώνοντας σφίγγουν).

Τις λιώνουμε σε πουρέ, με τη βοήθεια ενός πιρουνιού ή της ειδικής πρέσας για πουρέ.

Προσθέτουμε αλάτι και πιπέρι ανάλογα με τα γούστα μας και τα ενσωματώνουμε ανακατεύοντας.

Ανοίγουμε τη συσκευασία του τόνου και τον στραγγίζουμε από τα υγρά του. Τον αφήνουμε σε σουρωτήρι μέχρι να έρθει η ώρα να τον προσθέσουμε στο μείγμα των κεφτέδων, για να στραγγίσει καλά. Αφού θα τον χρησιμοποιήσουμε στραγγισμένο, δεν έχει ιδιαίτερη σημασία εάν θα είναι σε λάδι ή σε νερό, εκτός και αν, γευστικά, προτιμούμε κάποια από αυτές τις επιλογές. Εντούτοις, κρατούμε τα υγρά που θα βγάλει, ίσως χρειασθεί ένα μέρος τους στη συνέχεια.

Όταν στραγγίσει, τον “ξαίνουμε” με τη βοήθεια ενός πιρουνιού για να γίνει μικρά-μικρά κομματάκια που θα απλωθούν σε όλο το μείγμα των κεφτέδων.

Προσθέτουμε τα αυγά στις λιωμένες πατάτες, το αλεσμένο ψωμί με τα αρωματικά και το τριμμένο τυρί.

Βουτάμε μέσα τα χέρια και τους κάνουμε ένα καλό πρώτο ανακάτεμα, να ομογενοποιηθούν τα υλικά.

Προσθέτουμε και τον στραγγισμένο από τα υγρά του τόνο, καθώς και δύο γεμάτες κουταλιές ξύδι.

Ανακατεύουμε και πάλι, να ενσωματωθούν και αυτά τα υλικά. Η βάση για τους κεφτέδες μας είναι έτοιμη! Θα πρέπει να είναι αρκετά σφικτή για να μπορούμε να με ευκολία να πλάσουμε τα κεφτεδάκια.

(εάν, πάλι, το μείγμα είναι υπερβολικά σφικτό, μπορούμε να το κάνουμε πιο αφράτο προσθέτοντας λίγο από το υγρό του τόνου –λάδι ή νερό– που έχουμε κρατήσει (πολύ λίγο κάθε φορά και ανακατεύοντας να ενσωματωθεί στο μείγμα πριν περάσουμε –αν χρειασθεί– και σε επόμενη μικροποσότητα)

Με τη βοήθεια δύο κουταλιών ή και με τα χέρια μας πλάθουμε τα κεφτεδάκια στο μέγεθος και το σχήμα που θέλουμε. Κάθε ένα που ετοιμάζεται το ακουμπούμε σε ένα σκεύος, εν αναμονή του τηγανίσματός του.

Ζεσταίνουμε ένα τηγάνι και προσθέτουμε το ηλιέλαιο (ή κάποιο άλλο σπορέλαιο, της επιλογής μας). Όταν ζεσταθεί και αυτό πολύ καλά, βάζουμε μέσα τα κεφτεδάκια μας. Δεν τα τηγανίζουμε όλα μαζί, για να μη ρίξουμε πολύ τη θερμοκρασία στο τηγάνι.

Τηγανίζουμε τα κεφτεδάκια μέχρι να πάρουν ένα ωραίο χρυσαφί χρώμα, γυρίζοντάς τα με απαλές κινήσεις έτσι που να χρυσίσουν ομοιόμορφα σε όλη τους την επιφάνεια.

Όταν είναι έτοιμα τα βγάζουμε με τρυπητή κουτάλα και τα αφήνουμε για μερικά λεπτά πάνω σε απορροφητικό χαρτί κουζίνας που θα πάρει το παραπανήσιο λάδι. Ρίχνουμε στο τηγάνι την επόμενη ποσότητα και αυτό μέχρι εξαντλήσεως όλων όσων έχουμε ετοιμάσει.

Τρώγονται έτσι ζεστοί-ζεστοί και λαχταριστοί, όπως βγαίνουν από το τηγάνι. Σας πληροφορώ όμως ότι και κρύοι είναι ένα εξαιρετικό έδεσμα.

Σερβίρουμε λοιπόν σε πιατάκια ή σε μπολ και απολαμβάνουμε ένα πολύ νόστιμο snack που συνδυάζει εξαιρετικά γεύσεις θάλασσας και στεριάς. Ένα “mare e monti” σε έκδοση κροκέτας...