Σούπα λαχανικών και κοτόπουλου με Pistou, σε στυλ (περίπου) Προβενσάλ (à la provençale)

«Καλό μου ημερολόγιο,
Η κόρη μου μού ζήτησε σήμερα σούπα για βραδινό. Νοιώθει κάτι σαν γρατζούνισμα στο λαιμό της, κάτι σαν κόμπιασμα, κάτι σαν τσούξιμο, την γυροφέρνει, φαίνεται, κάποια ίωση. Θα της την κάνω λοιπόν τη σούπα, ασφαλώς και θα της την κάνω (ας μπορούσα να κάνω κι’ αλλιώς…)
Ναι, αλλά σούπα από σούπα διαφέρει, εγώ θέλω να της ετοιμάσω κάτι που θα λειτουργήσει σαν …“σημείο αναφοράς”, που στο μέλλον θα μου ζητά “μία σούπα σαν κι’ εκείνη που…”
Υπάρχει άλλο ένα θέμα, η ώρα είναι προχωρημένη, συνεπώς τα σουπερμάρκετς θα είναι στο κλείσιμο (άσε που και εγώ είμαι με τα σώβρακα…), στο ψυγείο και στα ντουλάπια μας δεν ξέρω τι θα βρω, πρέπει λοιπόν να κινηθώ με ό,τι υπάρχει διαθέσιμο. Ο καλύτερος τρόπος είναι να πάρω τη βοήθεια του κοινού, να ψάξω ανάμεσα στις αμέτρητες “φίλες” μου στο internet που –εν αγνοία τους– με έχουν βοηθήσει τόσες και τόσες φορές και να βρω κάτι που να μπορεί να υλοποιηθεί.
Σε αφήνω καλό μου ημερολόγιο με την υπόσχεση ότι κάτι καλό θα βρω… Όχι βρε, όχι από εκείνα τα καυτερά, εκείνα αρέσουν σε εμένα, η κατάσταση όμως δεν τα σηκώνει σήμερα… Περίμενε, περίμενε και θα δεις…»
Σούπα λαχανικών και κοτόπουλου με Pistou, σε στυλ (περίπου) Προβενσάλ (à la provençale)
«Καλό μου ημερολόγιο,
Η κόρη μου μού ζήτησε σήμερα σούπα για βραδινό. Νοιώθει κάτι σαν γρατζούνισμα στο λαιμό της, κάτι σαν κόμπιασμα, κάτι σαν τσούξιμο, την γυροφέρνει, φαίνεται, κάποια ίωση. Θα της την κάνω λοιπόν τη σούπα, ασφαλώς και θα της την κάνω (ας μπορούσα να κάνω κι’ αλλιώς…)
Ναι, αλλά σούπα από σούπα διαφέρει, εγώ θέλω να της ετοιμάσω κάτι που θα λειτουργήσει σαν …“σημείο αναφοράς”, που στο μέλλον θα μου ζητά “μία σούπα σαν κι’ εκείνη που…”
Υπάρχει άλλο ένα θέμα, η ώρα είναι προχωρημένη, συνεπώς τα σουπερμάρκετς θα είναι στο κλείσιμο (άσε που και εγώ είμαι με τα σώβρακα…), στο ψυγείο και στα ντουλάπια μας δεν ξέρω τι θα βρω, πρέπει λοιπόν να κινηθώ με ό,τι υπάρχει διαθέσιμο. Ο καλύτερος τρόπος είναι να πάρω τη βοήθεια του κοινού, να ψάξω ανάμεσα στις αμέτρητες “φίλες” μου στο internet που –εν αγνοία τους– με έχουν βοηθήσει τόσες και τόσες φορές και να βρω κάτι που να μπορεί να υλοποιηθεί.
Σε αφήνω καλό μου ημερολόγιο με την υπόσχεση ότι κάτι καλό θα βρω… Όχι βρε, όχι από εκείνα τα καυτερά, εκείνα αρέσουν σε εμένα, η κατάσταση όμως δεν τα σηκώνει σήμερα… Περίμενε, περίμενε και θα δεις…»
Οδηγίες μαγειρέματος
- 1
Να το αποτέλεσμα της κατάδυσής μου στο ψυγείο και τα ντουλάπια: Κοτόπουλο κατσαρόλας (από το χθεσινό γιουβετσάκι), τριμμένο τυρί parmigiano, δύο πράσα, κρεμμύδι, σκόρδο, ένα ματσάκι βασιλικού, φασόλια ξερά και αρακάς κατεψυγμένow, κολοκυθάκια φρέσκα, φασόλια προβρασμένα, σε κονσέρβα, δύο παλιοκαιριασμένα μήλα. Τι μπορούμε άραγε να κάνουμε με όλα αυτά τα ετερογενή υλικά; Δείτε:
- 2
Για το Pistou: Καθαρίζουμε το σκόρδο και αφαιρούμε τη φύτρα του. Κανονικά, δεν θα το έκανα ποτέ αυτό, μαζί του χάνεται και όλη η ένταση της γεύσης και του αρώματός του, ας όψεται όμως η Έρρικα, δεν νομίζω ότι απόψε θα το εκτιμούσε ιδιαίτερα….
- 3
Ζεματίζουμε το ματσάκι του βασιλικού για 5-6 δευτερόλεπτα σε βραστό νερό (ούτε περισσότερο ούτε λιγότερο, το λέει ο Ferrán Adriá –ποιος είναι πάλι ετούτος; Α!, Ισπανός chef, μάλιστα, μάλιστα, ε, κάτι παραπάνω από εμένα θα ξέρει αυτός– σε ένα βιβλίο του) και αμέσως τον βάζουμε σε κρύο νερό. Με αυτόν τον τρόπο εμποδίζουμε να χάσει το ζωντανό πράσινο χρώμα του στη συνέχεια.
- 4
Σε ψιλό τρίφτη τρίβουμε τη γραβιέρα (ακόμη καλύτερα εάν υπάρχει στο σπίτι parmigiano regiano).
- 5
Αφαιρούμε το βασιλικό από το κρύο νερό, τον στεγνώνουμε καλά μπονάροντάς τον με απορροφητικό χαρτί και χωρίζουμε τα φυλλαράκια του.
- 6
Ρίχνουμε το σκόρδο και τα φύλλα βασιλικού σε ένα γουδί, προσθέτουμε και την τριμμένη γραβιέρα και τα πολτοποιούμε μέχρι να πάρουμε μία πάστα.
- 7
Προσθέτουμε λίγο-λίγο το ελαιόλαδο, σε λεπτή ροή σαν κλωστή, ανακατεύοντας και πιέζοντας με το γουδοχέρι συνεχώς για να απορροφηθεί από την πάστα, μέχρι αυτή να γίνει σχετικά ρευστή και εύκολα διαχειρίσιμη.
- 8
Βάζουμε την extra-σκορδάτη πάστα σε ένα μπολάκι και την αφήνουμε στην άκρη, θα συνοδέψει τη σούπα όταν την πάμε στο τραπέζι.
- 9
Για τη σούπα: Ξεψαχνίζουμε το κρέας κοτόπουλου κόβοντάς το σε κομματάκια-μπουκίτσες και το κρατάμε στην άκρη.
- 10
Βράζουμε τα φασόλια, μουλιασμένα από το προηγούμενο βράδυ σε νερό, μέχρι να μαλακώσουν. Καταλαβαίνετε ότι, αφού η “παραγγελιά” της μικρής έγινε σήμερα και για απόψε, δεν υπήρχε χρόνος για μούλιασμα… Χρησιμοποίησα λοιπόν προβρασμένα φασόλια, και μάλιστα κόκκινα, σε κονσέρβα. Αυτά υπάρχουν και σε όποιον αρέσουν… Με τον αρακά δεν είχα πρόβλημα, ήταν κατεψυγμένος και βραστερός. Πάμε παρακάτω.
- 11
Κόβουμε τα στρογγυλά κολοκυθάκια προσεκτικά στο επάνω μέρος τους (εκεί που είναι το κοτσάνι τους), όπως θα κόβαμε μία ντομάτα στα γεμιστά. Κρατούμε το επάνω μέρος σαν καπάκι και, χρησιμοποιώντας ένα λεπτό μαχαιράκι, χαράσσουμε τη σάρκα τους που αποκαλύπτεται, σε βάθος αλλά προσεκτικά, να μη φθάσουμε να τρυπήσουμε το εξωτερικό τους
- 12
Αδειάζουμε τη σάρκα από το εσωτερικό τους, φροντίζοντας να μην τη διαλύσουμε εντελώς, να μην τη βγάλουμε σαν να είναι …πουρές, αλλά να υπάρχουν και μεγαλύτερα κομμάτια που θα τα κόψουμε σε κυβάκια. Είναι η πιο χρονοβόρα διαδικασία, το άδειασμα των έξι κολοκυθιών θέλει περίπου 20 με 25 λεπτά.
- 13
Σε κυβάκια κόβουμε και το μεγάλο κολοκυθάκι. Σε κυβάκια επίσης κόβουμε τις πατάτες, το κρεμμύδι, τα μήλα, και σε ροδέλες το καρότο (ναι!!! βρήκα και ένα (!) καρότο στο ψυγείο) και τα πράσα. Κάθε λαχανικό που ετοιμάζουμε το αφήνουμε στην άκρη και περνούμε στο επόμενο, μέχρι να τελειώσουν όλα. Οι πατάτες αλλά και τα μήλα, θέλουν να μείνουν μέσα σε νερό, για να μη μαυρίσουν.
- 14
Σε μια μεγάλη κατσαρόλα ζεσταίνουμε καλά λίγο ελαιόλαδο και προσθέτουμε τα λαχανικά μας. Αρχικά τις πατάτες μαζί με το καρότα, που τα γυρίζουμε μερικές φορές στο λάδι για 3-4 λεπτά, να αρχίσουν να σοτάρονται. Κατόπιν το κρεμμύδι, τα πράσα και τα κυβάκια από το μεγάλο κολοκυθάκι (“κρατάνε” πιο πολύ αυτά), που τα σοτάρουμε και αυτά, ανακατεύοντάς τα, για άλλα 5 λεπτά. Προσθέτουμε και τα κομματάκια από τη σάρκα των στρογγυλών κολοκυθιών και συνεχίζουμε το σοτάρισμα.
- 15
Όταν μαλακώσουν τα κολοκυθάκια, προσθέτουμε τον αρακά και τα βρασμένα φασόλια (στραγγισμένα από τα υγρά του βρασμού ή της συσκευασίας τους).
- 16
Προσθέτουμε και το ζωμό του κοτόπουλου και τελευταία τα κυβάκια του μήλου. Συμπληρώνουμε –εάν το χρειάζεται– τόσο νερό (από το βράσιμο των φασολιών που είναι φουλ στις θρεπτικές ουσίες) όσο χρειάζεται για να καλύψει όλα τα υλικά στην κατσαρόλα (εάν χρησιμοποιήσουμε προβρασμένα φασόλια, τα υγρά συσκευασία τους μάλλον δεν θα αρκούν, θα συμπληρώσουμε με ζεστό νερό).
- 17
Χαμηλώνουμε την ένταση στην εστία στο μέτριο, μισοσκεπάζουμε την κατσαρόλα για να μη χάνεται πολύ υγρό από την εξάτμιση και σιγομαγειρεύουμε για 30 λεπτά, μέχρι να μαλακώσει ο αρακάς αλλά και τα μήλα.
- 18
Βυθίζουμε το mini pimer το περιεχόμενο της κατσαρόλας και πολτοποιούμε τα λαχανικά σε μία βελούδινης υφής σούπα.
- 19
(εάν θέλουμε μπορούμε να αφαιρέσουμε μερικές πατάτες αλλά και από τα άλλα λαχανικά (κανένα καρότο, μερικά φασόλια, λίγο αρακά), που θα τα χρησιμοποιήσουμε, κομμένα σε μικρότερα κομμάτια αλλά ολόκληρα, στα πιάτα. Αυτά τα αφήνουμε προσωρινά στην άκρη).
- 20
Προσθέτουμε το ξεψαχνισμένο κρέας κοτόπουλου στην βελουτέ σούπα και αφήνουμε να βράσουν για άλλα 5 λεπτά από τη στιγμή που θα αρχίσει ο βρασμός. Δοκιμάζουμε και ελέγχουμε πως είναι στο αλάτι και, αν χρειασθεί, διορθώνουμε.
- 21
Το σερβίρισμα: Εάν δεν βρούμε στρογγυλά κολοκυθάκια και την φτιάξουμε με απλά, μικρά κολοκυθάκια, θα τη σερβίρουμε σε πιάτα ή σε μπολ, τα πηγαίνουμε στο τραπέζι και από δίπλα έχουμε το pistou, για να προσθέσει ο καθένας την ποσότητα που επιθυμεί στο πιάτο του. Καλή απόλαυση. Και μακριά από ιώσεις!!!
- 22
Τώρα έρχεται το ωραίο. Στην περίπτωση που χρησιμοποιήσαμε στρογγυλά κολοκυθάκια που αδειάσαμε και πήραμε το περιεχόμενό τους, σερβίρουμε τη σούπα μέσα μέσα σε αυτά
- 23
Και πηγαίνουμε αυτά τα αυτοσχέδια “πιάτα σούπας” στο τραπέζι, με δίπλα τους το pistou.
- 24
Το Pistou (προφέρεται “πιστού”) είναι μία κρύα σούπα της Προβιγκίας (Provence) της νότιας Γαλλίας, φτιαγμένη από σκελίδες σκόρδου, φρέσκο βασιλικό και ελαιόλαδο. Μοιάζει πολύ με το ιταλικό “pesto alla Genovese”, αν και δεν έχει το κουκουνάρι ούτε και το parmigiano αυτού του δεύτερου (αν και μερικές μοντέρνες εκδοχές του pistou περιέχουν και τριμμένο τυρί parmigiano). Στα Οξιτανικά, τη διάλεκτο της περιοχής, pistou σημαίνει "κτυπημένο", “λιωμένο”, ότι και το ιταλικό ξαδερφάκι του, το “pesto”.
- 25
Ένα πολύ γνωστό, λοιπόν, πιάτο της περιοχής είναι η “soupe Provençale au pistou”, που θυμίζει την ιταλική minestrone και μπορεί να περιλαμβάνει λευκά ξερά φασόλια, πράσινα φασολάκια, ντομάτα, πατάτες και κάποιο κοντόσχημο ζυμαρικό. Σε αυτή λοιπόν τη σούπα, το pistou ενσωματώνεται τελευταία στιγμή, μόλις λίγο πριν σερβιρισθεί.
- 26
Δεν είναι δηλαδή μία βελουτέ, παχύρρευστη και μεταξένιας υφής σούπα όπως αυτή που μόλις ετοιμάσαμε, αλλά μία σούπα που δεν πολτοποιήθηκε στο τέλος σαν τη δικιά μας αλλά τα λαχανικά είναι διακριτά μέσα στο ζεστό ζωμό της. Είπαμε, μία minestrone είναι, που όμως εγώ θέλησα να τη φέρω πιο κοντά στο είδος σούπας που αρέσει στην Έρρικα. Ορίστε, ομολόγησα και περιμένω την ετυμηγορία σας…
- 27
Το ηθικό δίδαγμα αυτού του πιάτου είναι ότι μπορούμε να ζωντανέψουμε μια σούπα λαχανικών που έχει απομείνει από την προηγούμενη με την προσθήκη λίγου κοτόπουλου (που και αυτό μπορεί να έχει περισσέψει από κάποιο άλλο φαγητό) και με ένα νόστιμο καρύκευμα, όπως αυτό το pistou. Το οποίο pistou, ειρήσθω εν παρόδω, είναι μία πολύ πιο …brutal εκδοχή του ιταλικού pesto, βρίσκω αυτό το δεύτερο πολύ πιο …εξευγενισμένο, πολύ πιο ντελικάτο, απείρως πιο γευστικό.
Λέξεις-κλειδιά
Παρόμοιες συνταγές
Περισσότερες συνταγές






























































Σχόλια