Συγκεντρώνουμε τα υλικά. Κόβουμε τα λαχανικά μας βάσει οδηγιών (τα λαχανικά αλλάζουν ανά εποχή) και ξύνουμε το λεμόνι.
Παράλληλα, βάζουμε τα ζυμαρικά σε καλά αλατισμένο νερό και τα κρατάμε 1 λεπτό πριν από τον χρόνο (τα θέλουμε al dente) που προτείνει η συσκευασία. Κρατάμε περίπου 1 φλιτζάνι από το νερό του βρασμού.

Σε μεγάλο τηγάνι λιώνουμε το βούτυρο μαζί με το ελαιόλαδο σε υψηλή θερμοκρασία.

Προσθέτουμε πρώτα τα πιο «σκληρά» λαχανικά – το καρότο, την πιπεριά,

...και τα σπαράγγια, και σοτάρουμε για 2-3 λεπτά σε δυνατή φωτιά.

Ρίχνουμε το ψιλοκομμένο σκόρδο και μόλις αρωματίσει...

...προσθέτουμε την κρέμα γάλακτος. Χαμηλώνουμε τη φωτιά και αφήνουμε τη σάλτσα να δέσει ελαφρά για 2 λεπτά.
Δεν υπερφορτώνουμε τη σάλτσα. Η Primavera δεν είναι Alfredo με λαχανικά, η κρέμα υπάρχει για να δώσει σώμα, όχι βάρος.

Ρίχνουμε έπειτα τα κολοκύθια και τον αρακά (βιάστηκα με την κρέμα, κανονικά τα ρίχνουμε πριν προσθέσουμε την κρέμα γάλακτος... μικρό το κακό). Θέλουμε τα λαχανικά να μαλακώσουν ελαφρά αλλά να κρατούν τη φρεσκάδα και το χρώμα τους. Δεν τα καραμελώνουμε.

Ανακατεύουμε και προσθέτουμε το νερό από το βράσιμο των ζυμαρικών. Το νερό των ζυμαρικών είναι κρίσιμο. Το άμυλο βοηθά τη σάλτσα να δέσει σωστά χωρίς να γίνει πυκνή ή βαριά.

Στραγγίζουμε (δεν τα ξεπλένουμε) και μεταφέρουμε τα ζυμαρικά απευθείας στο τηγάνι μαζί με λίγο από το νερό βρασμού.

Ανακατεύουμε καλά και

Προσθέτουμε την παρμεζάνα και ανακατεύουμε συνεχώς μέχρι να δημιουργηθεί μια γυαλιστερή, ελαφριά σάλτσα που αγκαλιάζει τα ζυμαρικά. Τα φουσίλι (βίδες) προσφέρονται για αυτό το πιάτο γιατί συγκρατούν την ελαφριά σάλτσα αλλά μπορούμε να επιλέξουμε όποια σχήμα ζυμαρικών θέλουμε.

Ολοκληρώνουμε με ξύσμα λεμονιού (μπορεί να προστεθεί και σε κάθε πιάτο).
Το λεμόνι κάνει τη διαφορά. Δεν δίνει οξύτητα μόνο, αναβαθμίζει όλο το πιάτο και φωτίζει τη γεύση των λαχανικών.

Προσθέτουμε το φρεσκοτριμμένο πιπέρι και

... τον βασιλικό.

Σερβίρουμε αμέσως.