Muffins με Nes Cafe
Το απόγευμα έχει δροσίσει για τα καλά και σας πήρε περιχαρής ότι επιστρέφει σπίτι.Κερδίσαμε. Τους σκίσαμε, σου λέω. Έχετε μισή ώρα καιρό και πολύ διάθεση να τον ευχαριστήσετε. Ώρα για ένα γευστικό, όσο και τονωτικό γλυκάκι.Νοστιμότατα muffins, με διάσπαρτα κομματάκια σοκολάτας και ένα ελαφρύ άρωμα καφέ. Πανεύκολα στην ετοιμασία τους και ό,τι πρέπει για τονώσουν τον κουρασμένο κανακάρη.
Λίγα μυστικά ακόμα
Μπορεί να αντικατασταθεί το «βαρύ» βούτυρο με το πιο ελαφρύ λάδι, αν θέλετε και με κάποιο «ελαφρύτερο» σπορέλαιο.Εάν χρησιμοποιηθεί λάδι ή και σπορέλαιο, για πιο ελαφριά γλυκάκια, το βήμα 2 δεν χρειάζεται. Οι αναλυτικές οδηγίες για το μπεν μαρί είναι για… λιγότερο έμπειρους σεφ. Εσείς οι τελευταίοι, λοιπόν, φροντίστε το “μέσα” κατσαρολάκι να έχει αρκετά ψηλά τοιχώματα για να μη μπαίνει το νερό της “έξω” κατσαρόλας που θα κοχλάζει από τον βρασμό, μέσα στο βούτυρο. Ένα βασικό σημείο που πρέπει να προσεχθεί όταν φτιάχνουμε muffins (θα το βρείτε σε όλες τις συνταγές και ας μην έχει τονισθεί ιδιαίτερα), είναι να χωρίζουμε πάντα τα στεγνά υλικά από τα υγρά.Γιατί, όμως, το κάνουμε αυτό ; Για να μην αναπαράγω στα τυφλά κάτι και χωρίς να καταλαβαίνω το γιατί, έψαξα λίγο περισσότερο και η πειστικότερη εξήγηση που βρήκα είναι αυτή Κάθε φορά που αναμειγνύουμε αλεύρι με κάποιο υλικό σε υγρή μορφή, παράγεται μία πρωτεΐνη, η γλουτένη, που έχει σαν χαρακτηριστικό να κάνει τα ζυμάρια μας ελαστικά και κολλώδη. Αυτή η ιδιότητα κάποιες φορές μας κάνει, και πολύ καλά μάλιστα, για παράδειγμα όταν φτιάχνουμε ψωμί, αλλά δεν είναι αυτό που χρειαζόμαστε όταν φτιάχνουμε muffins, που πρέπει να έχουν μία σπογγώδη υφή. Ο μόνος τρόπος να περιορίσουμε το σχηματισμό γλουτένης είναι, συνεπώς, να μειώσουμε στο ελάχιστο την επαφή μεταξύ του αλευριού και των ρευστών υλικών, χωρίζοντάς τα σε δύο διαφορετικές λεκανίτσες και ενώνοντάς τα μόλις στο τέλος της διαδικασίας και ανακατεύοντάς τα κατά το δυνατόν λιγότερο.Αυτή είναι, όπως είπα, η πιο πειστική εξήγηση που κατάφερα να βρω. Πολύ θα ήθελα να ξέρω εάν γνωρίζετε κάποια ακόμη. Τώρα, τον καφέ, δεν τον διαλύουμε στο γάλα (θα ήταν η εύκολη λύση), γιατί θέλουμε μεν να είναι μαλακωμένοι, σχεδόν λιωμένοι οι κόκκοι, αλλά να μην έχουν διαλυθεί, να μη χαθούν μέσα στο γάλα, θέλουμε να νοιώθουμε τη γεύση του καφέ όταν τους συναντούμε.Αυτός είναι ένας πρόσθετος λόγος (πέραν της αποφυγής δημιουργίας γλουτένης) για τον οποίο δεν χρησιμοποιούμε μίξερ όταν προσθέσουμε πια το υγρά υλικά μας στα στεγνά, αλλά ανακατεύουμε στα γρήγορα (με “συνοπτικές διαδικασίες”, σε πολιτικούς όρους), και λίγες φορές (καμμιά δεκαριά γύρες συνολικά), με τη βοήθεια κουταλιού.
Muffins με Nes Cafe
Το απόγευμα έχει δροσίσει για τα καλά και σας πήρε περιχαρής ότι επιστρέφει σπίτι.Κερδίσαμε. Τους σκίσαμε, σου λέω. Έχετε μισή ώρα καιρό και πολύ διάθεση να τον ευχαριστήσετε. Ώρα για ένα γευστικό, όσο και τονωτικό γλυκάκι.Νοστιμότατα muffins, με διάσπαρτα κομματάκια σοκολάτας και ένα ελαφρύ άρωμα καφέ. Πανεύκολα στην ετοιμασία τους και ό,τι πρέπει για τονώσουν τον κουρασμένο κανακάρη.
Λίγα μυστικά ακόμα
Μπορεί να αντικατασταθεί το «βαρύ» βούτυρο με το πιο ελαφρύ λάδι, αν θέλετε και με κάποιο «ελαφρύτερο» σπορέλαιο.Εάν χρησιμοποιηθεί λάδι ή και σπορέλαιο, για πιο ελαφριά γλυκάκια, το βήμα 2 δεν χρειάζεται. Οι αναλυτικές οδηγίες για το μπεν μαρί είναι για… λιγότερο έμπειρους σεφ. Εσείς οι τελευταίοι, λοιπόν, φροντίστε το “μέσα” κατσαρολάκι να έχει αρκετά ψηλά τοιχώματα για να μη μπαίνει το νερό της “έξω” κατσαρόλας που θα κοχλάζει από τον βρασμό, μέσα στο βούτυρο. Ένα βασικό σημείο που πρέπει να προσεχθεί όταν φτιάχνουμε muffins (θα το βρείτε σε όλες τις συνταγές και ας μην έχει τονισθεί ιδιαίτερα), είναι να χωρίζουμε πάντα τα στεγνά υλικά από τα υγρά.Γιατί, όμως, το κάνουμε αυτό ; Για να μην αναπαράγω στα τυφλά κάτι και χωρίς να καταλαβαίνω το γιατί, έψαξα λίγο περισσότερο και η πειστικότερη εξήγηση που βρήκα είναι αυτή Κάθε φορά που αναμειγνύουμε αλεύρι με κάποιο υλικό σε υγρή μορφή, παράγεται μία πρωτεΐνη, η γλουτένη, που έχει σαν χαρακτηριστικό να κάνει τα ζυμάρια μας ελαστικά και κολλώδη. Αυτή η ιδιότητα κάποιες φορές μας κάνει, και πολύ καλά μάλιστα, για παράδειγμα όταν φτιάχνουμε ψωμί, αλλά δεν είναι αυτό που χρειαζόμαστε όταν φτιάχνουμε muffins, που πρέπει να έχουν μία σπογγώδη υφή. Ο μόνος τρόπος να περιορίσουμε το σχηματισμό γλουτένης είναι, συνεπώς, να μειώσουμε στο ελάχιστο την επαφή μεταξύ του αλευριού και των ρευστών υλικών, χωρίζοντάς τα σε δύο διαφορετικές λεκανίτσες και ενώνοντάς τα μόλις στο τέλος της διαδικασίας και ανακατεύοντάς τα κατά το δυνατόν λιγότερο.Αυτή είναι, όπως είπα, η πιο πειστική εξήγηση που κατάφερα να βρω. Πολύ θα ήθελα να ξέρω εάν γνωρίζετε κάποια ακόμη. Τώρα, τον καφέ, δεν τον διαλύουμε στο γάλα (θα ήταν η εύκολη λύση), γιατί θέλουμε μεν να είναι μαλακωμένοι, σχεδόν λιωμένοι οι κόκκοι, αλλά να μην έχουν διαλυθεί, να μη χαθούν μέσα στο γάλα, θέλουμε να νοιώθουμε τη γεύση του καφέ όταν τους συναντούμε.Αυτός είναι ένας πρόσθετος λόγος (πέραν της αποφυγής δημιουργίας γλουτένης) για τον οποίο δεν χρησιμοποιούμε μίξερ όταν προσθέσουμε πια το υγρά υλικά μας στα στεγνά, αλλά ανακατεύουμε στα γρήγορα (με “συνοπτικές διαδικασίες”, σε πολιτικούς όρους), και λίγες φορές (καμμιά δεκαριά γύρες συνολικά), με τη βοήθεια κουταλιού.
Άνοιξε στην εφαρμογή της CookpadΟδηγίες μαγειρέματος
- 1
Ας ξεκινήσουμε με την πιο.... γλυκιά από τις δουλειές. Κόβουμε την κουβερτούρα σε πολύ μικρά κομματάκια, σαν μικρά μπιζελάκια, κάτι σαν “σταγόνες” σοκολάτας (αν δεν έχουμε έτοιμα, υπάρχουν στα μαγαζιά).
- 2
Ζεσταίνουμε το βούτυρο σε κατσαρολάκι να λιώσει. Θέλουμε να αποφύγουμε να ζεσταθεί πολύ και να καεί, γι’ αυτό θα το ζεστάνουμε σε μπεν μαρί. Τοποθετούμε το κατσαρολάκι με το βούτυρο μέσα σε μία μεγαλύτερη κατσαρόλα όπου έχουμε βάλει νερό και τις βάζουμε στο μάτι. Το νερό στην εξωτερική κατσαρόλας θα αρχίσει να ζεσταίνεται και με τη σειρά του θα ζεστάνει (αλλά πολύ ήπια) την εσωτερική κατσαρόλα με το βούτυρο. Με τον τρόπο αυτό το βούτυρο μαλακώνει και, τελικά, λιώνει, χωρίς όμως να κινδυνεύουμε να αυξηθεί η θερμοκρασία του και να καεί.
- 3
Σε άλλη κατσαρολίτσα ζεσταίνουμε το γάλα μέχρι να γίνει χλιαρό Να μη κάψει και αυτό και μας κολλήσει. Για την ποσότητα που έχουμε, δύο λεπτά είναι αρκετά.
- 4
Χωρίζουμε τα υλικά μας σε εκείνα που είναι στερεά και σε εκείνα που είναι σε υγρή μορφή
- 5
Σε μία 1η λεκανίτσαΚοσκινίζουμε το αλεύρι, προσθέτουμε το φακελάκι τη μαγιά, το κουταλάκι το αλάτι μας, τη ζάχαρη, τα σωληνάρια τη βανίλια και τον καφέ σε κόκκους.
- 6
Σε μία 2η λεκανίτσαΚτυπούμε καλά το αυγό (ολόκληρο) με το σύρμα, και προσθέτουμε το λιωμένο βούτυρο, ανακατεύοντας να ενσωματωθούν τα υλικά. Ρίχνουμε και το χλιαρό γάλα, συνεχίζοντας να ανακατεύουμε καλά.
- 7
Αδειάζουμε το μείγμα των ρευστών υλικών της 2ης λεκανίτσας μέσα στη 1η λεκανίτσα, όπου είναι τα στερεά υλικά μας. Ανακατεύουμε, γυρίζοντας 5-6 φορές με ένα κουτάλι.
- 8
Αφήνουμε για λίγο να ξεκουρασθεί το μείγμα, επιτρέποντας στο χλιαρό γάλα να μαλακώσει και αποσυνθέσει τους κόκκους του στιγμιαίου καφέ.
- 9
Όταν μαλακώσουν οι κόκκοι, προσθέτουμε και τις σταγόνες της σοκολάτας.
- 10
Κάνουμε ένα ακόμη γρήγορο ανακάτεμα, άλλες 4-5 γύρες με το κουτάλι, και... αυτό είναι. Περνάμε στο φορμάρισμα.
- 11
Εάν έχουμε ταψάκι για muffins, βάζουμε στις θέσεις τα ειδικά χάρτινα φορμάκια για muffins (υπάρχουν σε διάφορα χρώματα, εξαιρετικά εάν θέλουμε να κάνουμε ταυτόχρονα διαφορετικά είδη muffins). Εάν μας έχουν τελειώσει... δεν τρέχει και τίποτα. Χρησιμοποιούμε τις θέσεις όπως και τις αλουμινένιες φόρμες (δείτε επόμενο βήμα), αλείφοντάς τες εσωτερικά με βούτυρο ή λαδάκι.
- 12
Εάν έχουμε απλά φορμάκια αλουμινίου, τα αλείφουμε εσωτερικά με λίγο λάδι. Εάν τα πασπαλίσουμε και με λίγο αλεύρι, θα βοηθηθούμε ακόμη περισσότερο στην αφαίρεσή τους στο τέλος, χωρίς όμως να είναι και απαραίτητο.
- 13
Τοποθετούμε το μείγμα γεμίζοντας τις φόρμες έως τα ¾ του ύψους τους.
- 14
Ψένουμε σε ήδη προθερμασμένο φούρνο, στους 180° σε φούρνο με αέρα (ή στους 190°/200° σε αντιστάσεις), για 20 λεπτά περίπου και τα αφαιρούμε μόλις φουσκώσουν και βγαίνει στεγνή μία οδοντογλυφίδα που θα βυθίσουμε (Οι πιο... αιμοβόρες μπορούν να χρησιμοποιήσουν ένα λεπτό μαχαιράκι).
Παρόμοιες συνταγές
Περισσότερες συνταγές
Σχόλια (11)