Καθαρίζουμε καλά τα μύδια. Τα καθαρίζουμε τρίβοντας καλά το κέλυφος κάτω από τρεχούμενο νερό. Εάν υπάρχουν ασβεστολιθικές συγκεντρώσεις ή κολλημένες πετρούλες, θραύσματα από άλλα κελύφη, ίσως χρειασθεί να τα καθαρίσουμε ξύνοντας με ένα μαχαιράκι το κέλυφος, ή τρίβωντάς το καλά με βουρτσάκι για να απομακρυνθούν αυτά τα ξένα σώματα.

Πετάμε όσα μύδια είναι ήδη ανοικτά.

Στη συνέχεια, με μικρό μαχαιράκι, βγάζουμε το «γένι» τους.

Τα γερά, κλειστά μύδια, τα ζεματίζουμε για μόλις 2-3 λεπτά σε λίγο βραστό νερό ή, ακόμη καλύτερα, σε λίγο κρασί, μέχρι να ανοίξουν, ένδειξη ότι ακόμη ζωντανά. Όσα δεν άνοιξαν, τα πετάμε.

Ζεσταίνουμε σε ένα τηγάνι το λάδι και σοτάρουμε τα κρεμμυδάκια, κομμένα σε ροδέλες.

Μόλις μαλακώσουν τα κρεμμυδάκια, προσθέτουμε τις σκελίδες του σκόρδου και για 2-3 λεπτά συνεχίζουμε το σοτάρισμα να “αποδώσουν” το άρωμά τους

Προσθέτουμε τα πλυμένα μύδια, σκεπάζουμε το τηγάνι και μαγειρεύουμε σε έντονη φωτιά για μερικά (2-3) λεπτά, φέρνοντάς τα μια-δυό φορές βόλτα με ξύλινο κουτάλι.

Προσθέτουμε το φρεσκοτριμμένο πιπέρι, μία καλή ποσότητα (αλλά όχι όλον) από τον τριμμένο μαϊντανό, τον χυμό του λεμονιού (κρατούμε και λίγο να “ραντίσουμε” στο τέλος τα έτοιμα μύδια), μία δόση ρίγανη και στο τέλος το κρασί μας. Μαγειρεύουμε για άλλα 4 λεπτά, ανακατεύοντας καλά τα μύδια μας στο μέσον αυτού του χρόνου, να πάρουν όλα “γεύση”.

Τα αφήνουμε μέσα στο τηγάνι για λίγες στιγμές πάνω στο, σβηστό πια, μάτι, να εξατμισθεί άλλο λίγο από το κρασί μας και τα σερβίρουμε ζεστά, όπως είναι με το κέλυφός τους πασπαλισμένα με τον υπόλοιπο μαϊντανό και περιχυμένα με όσο ζουμάκι έχει παραμείνει.

Ραντίζουμε με λίγο φρέσκο, αμαγείρευτο, χυμό λεμονιού το κάθε πιάτο, αμέσως πριν αρχίσει το “ρούφηγμα”. Γιατί τα μύδια, μαγειρεμένα με αυτόν τον τρόπο, τα ρουφάμε, δεν τα τρώμε με πιρούνι.