Φθινοπωρινό Strudel με μανιτάρια

Name: Φθινοπωρινό Strudel με μανιτάρια
Yield: 6 “γερές” μερίδες
Cuisine: Ελλάδα
Ingredients: 300 γρ. σφολιάτα; 500 γρ. μανιτάρια; 1 σκελίδα σκόρδο; 200 γρ. τυρί ricotta (δείτε “Μυστικά” [2]); 50 γρ. τριμμένο τυρί grana; 1 συσκευασία ραντίκιο (radicchio) (δείτε “Μυστικά” [3]); την ψίχα από 8 καρύδια; 2 αυγά (ολόκληρα); 1 κρόκο αυγού για την επάλειψη; Ξύδι από λευκό κρασί; Παρθένο ελαιόλαδο; αλάτι; πιπέρι

ggr @george

Athens

Είμαι τόσο θυμωμένος με τον εαυτό μου που μου χάλασε η παρουσίαση του πιάτου που δεν λέω τίποτα σήμερα.Άλλωστε, “όταν τρώνε δεν μιλάνε”. Το γνωρίζει και η κόρη μου.

Λίγα μυστικά ακόμα

[1] Όταν φέρετε το δεύτερο μισό της ζύμης να ακουμπήσει πάνω στο ήδη διπλωμένο πρώτο μισό, φροντίστε αφ’ ενός να έχετε βρέξει με νερό την επιφάνεια επαφής και των δύο, σε όλη την επιφάνεια επικάλυψης, αφ’ ετέρου αυτή η επικάλυψη να είναι για 2 εκατοστά τουλάχιστον, για να μη σας “ανοίξει” το strudel, γιατί η γέμιση φουσκώνει εσωτερικά και σπρώνει. Ή, μπορείτε να το πιάσετε και με 3-4 οδοντογλυφίδες σε όλο το μήκος της επικάλυψης, για περισσότερη βοήθεια, χωρίς να παραλείψετε όμως και το νερό, είναι απαραίτητο. [2] Η ricotta είναι πολύ εύκολο να βρεθεί πλέον σε όλα τα σουπερμάρκετ. Παρ’ όλα αυτά, μπορεί κάλλιστα να αντικατασταθεί και με ανθότυρο, αρκεί να είναι φρεσκότατο και αφράτο. [3] Και radicchio είναι εύκολο να βρείτε στα σουπερμάρκετ. Και πάλι όμως μπορείτε να το αντικαταστήσετε με μαρούλι, νομίζω ότι είναι ότι πιο κοντινό και σε εμφάνιση αλλά και –κυρίως– σε γεύση. Χωρίς να διατείνεται ότι είναι μία χορτοφαγική συνταγή (με την στενή έννοια όσων ακολουθούν αυστηρά αυτόν τον τρόπο διατροφής ή και όσων θα πουν (και πολύ σωστά) ότι το μανιτάρι δεν ανήκει στην κατηγορία των “φυτών”), είναι πάντα μία συνταγή που δεν έχει κρέατα, είναι ελαφριά (εκτός και εάν “κατηγορήσετε” τα 2 αυγά ή το λίγο τυρί που περιέχει). Βέβαια, το strudel των φωτογραφιών δεν έχει μόνο αυτά. Έπρεπε, βλέπετε, να “τελειώνω με κάτι μικροποσότητες” που υπήρχαν στο ψυγείο, μη περάσει και η Δίωξη και έχουμε κανένα μπελά ..... Περιέχει επιπλέον και 100 γρ μπέικον, κομμένο σε κυβάκια, καθώς και άλλα 50-60 περίπου γραμμάρια μπλέ τυρί, κομμένο και αυτό σε μικρά κομμάτια. Το μπέικον του πήγαινε πολύ, το μπλε τυρί έπρεπε να είναι λιγότερο, διότι προσέδωσε μεν γεύση αλλά το έκανε και αρκετά αλμυρό. Ακόμη, χωρίς να διατείνεται ότι είναι το απαύγασμα της νοστιμιάς, είναι ένα καλό πιάτο, ελαφρύ, νόστιμο και χορταστικό. Σε όσους αρέσουν τα μανιτάρια, είναι μία καλή επιλογή να τα δοκιμάσουν και έτσι.

Λίγα μυστικά ακόμα

Δες περισσότερα

Φθινοπωρινό Strudel με μανιτάρια

Λίγα μυστικά ακόμα

Υλικά

55 Minutes

6 “γερές” μερίδες

300 γρ.σφολιάτα
500 γρ.μανιτάρια
1 σκελίδασκόρδο
200 γρ.τυρί ricotta (δείτε “Μυστικά” [2])
50 γρ.τριμμένο τυρί grana
1 συσκευασίαραντίκιο (radicchio) (δείτε “Μυστικά” [3])
την ψίχα από 8 καρύδια
2αυγά (ολόκληρα)
1κρόκο αυγού για την επάλειψη
Ξύδι από λευκό κρασί
Παρθένο ελαιόλαδο
αλάτι
πιπέρι

Αποθηκεύτηκε

Οδηγίες μαγειρέματος

55 Minutes

1

Καθαρίζουμε τα μανιτάρια, αφαιρώντας την εξωτερική μεμβράνη από τα “καπέλα” τους
2

Και “γδέρνοντας” εξωτερικά τα κοτσάνια τους.
3

Τα κόβουμε σε κυβάκια και τα αφήνουμε σε ένα μπολ.
4

Καθαρίζουμε τη σκελίδα του σκόρδου και την κτυπούμε με το εσωτερικό του καρπού μας, να σπάσει. Με τον τρόπο αυτό θα βγάλει καλύτερα τα αρώματά της.
5

Την βάζουμε σε αντικολλητικό τηγάνι μαζί με λίγο λάδι (2 κουταλιές), μια “τσιμπιά” αλάτι,
6

Προσθέτουμε και τα μανιτάρια και τα μαγειρεύουμε σε χαμηλή φωτιά (εγώ στο “4”) για 5 λεπτά. Προσθέτουμε και λίγο πιπέρι.
7

Στο τέλος του χρόνου (ο όγκος των μανιταριών θα έχει μειωθεί στο1/4), αφαιρούμε τη σκελίδα του σκόρδου, την έχει κάνει τη δουλειά της.
8

Καθαρίζουμε και πλένουμε καλά το ραντίκιο.
9

Το κόβουμε σε λωρίδες
10

Που στη συνέχεια τις σοτάρουμε σε τηγάνι με 1 κουταλιά ελαιόλαδο και πάλι σε σιγανή φωτιά, και πάλι με λίγο αλάτι και πιπέρι (και πάλι για 4-5 λεπτά, χρόνο αρκετό για να μαζευτεί ο όγκος τους και πάλι κατά πολύ).
11

Σβήνουμε με μία κουταλιά ξύδι.
12

Σε ένα μπολ ρίχνουμε τα μανιτάρια, το ραντίκιο, το ανθότυρο, το τριμμένο τυρί, την ψίχα από τα καρύδια (τα σπάμε σε -μάλλον- χοντρά κομμάτια) και τα αυγά.
13

Ανακατεύουμε να ενωθούν καλά τα υλικά.
14

Καλύπτουμε ένα χαμηλό ταψί φούρνου με λαδόκολλα. Ανοίγουμε την σφολιάτα
15

Και στο κέντρο της απλώνουμε το περιεχόμενο του μπολ.
16

Το απλώνουμε να την καλύψει ομοιόμορφα (ίδιο πάχος γέμισης), αφήνοντας μόνο ένα περιθώριο σε όλες τις πλευρές της σφολιάτας (λίγο μεγαλύτερο στις δύο της μικρής διάστασης). Θα μας χρειασθεί για να διπλώσουμε το Strudel αλλά και να κλείσουμε τις δύο πλευρές του.
17

Κλείνουμε την σφολιάτα, “διπλώνοντας” αρχικά την μία μεγάλη πλευρά να σκεπάσει την γέμιση έως τη μέση.
18

Αλείφουμε το περιθώριο που υπάρχει στην άλλη πλευρά με λίγο νερό, και την ανασηκώνουμε και αυτή, να σκεπάσει την υπόλοιπη γέμιση και να ακουμπήσει και δύο δάκτυλα (δείτε “Μυστικά” [5]) πάνω από την ήδη διπλωμένη πλευρά. Το νερό θα επιτρέψει στα δύο φύλλα της σφολιάτας να κολλήσουν μεταξύ τους.
19

Διπλώνουμε και τα περιθώρια που έχουμε αφήσει στις δύο μικρές πλευρές, αφού τα αλείψουμε και αυτά με λίγο νερό, έτσι ώστε να “σφαλίσουν” καλά και να φυλακισθεί μέσα στο ρολό η γέμιση.
20

Κτυπούμε ελαφρά με λίγο νερό ένα κρόκο αυγού
21

Και αλείφουμε την σφολιάτα εξωτερικά, χρησιμοποιώντας ένα πινελάκι.
22

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 200 βαθμούς, για 35 λεπτά περίπου, ελέγχοντας ότι η ζύμη μας έχει ψηθεί.
23

Ξεφουρνίζουμε και σερβίρουμε φέρνοντας ζεστό-ζεστό το strudel στο τραπέζι, όπου και το κόβουμε.
24

Οι επόμενες δύο φωτογραφίες είναι για να δείξουν πως, παρά τις όποιες καλές προθέσεις και προσπάθειες, κάτι μ π ο ρ ε ί _ να _ π ά ε ι _ σ τ ρ α β ά. Όταν έφερα την μία πλευρά της σφολιάτας πάνω από την άλλη και τις “κόλλησα” με το νερό, είτε δεν το έκανα καλά (ίσως ήθελε περισσότερο βρέξιμο με νερό ; μεγαλύτερη επικάλυψη ; –είχα “καβαλήσει” μόνο 1 εκατοστό– περισσότερη πίεση ; δεν ξέρω), είτε κάποια δύναμη συνωμότησε εναντίον μου.
25

Αποτέλεσμα ; Το strudel ΑΝΟΙΞΕ στο πάνω μέρος (και έμοιζαν κάπως με πεϊνιρλί.....). Σαν γεύση πάντως δεν είχε τίποτα το μεμπτό. Αλλά η εμφάνιση..... Ευτυχώς ήταν για ίδια κατανάλωση και πολύ λίγο μας ένοιαξε. Σκεφθείτε όμως να ήταν για τραπέζι !!!