“Κουνουπιδότο” al dente. Mε μανιτάρια και σαφράν
Μετά την μεγάλη (ενδο-οικογενειακή) επιτυχία που είχε η πρώτη απόπειρα να μαγειρέψω το κουνουπίδι σαν να ήταν ...risotto, πέρασα στο επόμενο βήμα, να το δοκιμάσω και σε άλλα πιάτα στη θέση του ρυζιού.Σκέφθηκα λοιπόν να κάνω ...γεμιστά. Πριν από αυτά όμως, θα κάνω κάτι πιο “εύκολο”, πιο κοντά στην “πρώτη απόπειρα” που έκανα, αλλά αυτή τη φορά λιγότερο “επεξεργασμένο”. Χωρίς το κοτόπουλο και τις gourmet του κρούστες με φυστίκι. Μόνο με λίγα (αλλά, πάντα, τόσο γευστικά) μανιτάρια, τυρί parmigiano και, για χρώμα, λίγο σαφράν. Και, αν και θεωρώ ότι ο όρος “κουνουπιδότο” αδικεί το πιάτο, θα τον χρησιμοποιήσω ακριβώς για να δώσω έμφαση στην ομοιότητά του με το “αυθεντικό” risotto.Για άλλη μία φορά, το πολύ νόστιμο αποτέλεσμα, μου “επιβάλει” να αναφερθώ στην αρχή της “έμπνευσης”, στην εκπομπή “Chef στον αέρα” του ΣΚΑΙ και την Ελένη Ψιχούλη, απ’ όπου και προέρχεται πρακτικά η ιδιαίτερη αυτή ιδέα για το μαγείρεμα του κουνουπιδιού.
Λίγα μυστικά ακόμα
[1] Στις φωτογραφίες δεν φαίνεται το ωραίο κίτρινο χρώμα που δίνει το σαφράν στα “σπυριά” του κουνουπιδιού, διότι ...ξέχασα να το προσθέσω.Το κουνουπίδι διατηρεί την κριτσανιστή του υφή, ταυτόχρονα έχει γίνει “βελούδινο” από την παρουσία της κρέμας, η οποία του δίνει και μία ξεχωριστή γεύση, δεν μυρίζει καθόλου.Έχω πάντα κατά νου την ιδέα για “κουνουπίδι με 4 τυριά”, και για “κουνουπίδι με φέτες μοσχαράκι, σε σάλτσα τόνου”. Ένα “κουνουπίδι και μοσχαράκι tonnato”, δηλαδή!!! Όπως και για γεμιστές ντομάτες!!! Σ υ ν ε χ ί ζ ε τ α ι...
“Κουνουπιδότο” al dente. Mε μανιτάρια και σαφράν
Μετά την μεγάλη (ενδο-οικογενειακή) επιτυχία που είχε η πρώτη απόπειρα να μαγειρέψω το κουνουπίδι σαν να ήταν ...risotto, πέρασα στο επόμενο βήμα, να το δοκιμάσω και σε άλλα πιάτα στη θέση του ρυζιού.Σκέφθηκα λοιπόν να κάνω ...γεμιστά. Πριν από αυτά όμως, θα κάνω κάτι πιο “εύκολο”, πιο κοντά στην “πρώτη απόπειρα” που έκανα, αλλά αυτή τη φορά λιγότερο “επεξεργασμένο”. Χωρίς το κοτόπουλο και τις gourmet του κρούστες με φυστίκι. Μόνο με λίγα (αλλά, πάντα, τόσο γευστικά) μανιτάρια, τυρί parmigiano και, για χρώμα, λίγο σαφράν. Και, αν και θεωρώ ότι ο όρος “κουνουπιδότο” αδικεί το πιάτο, θα τον χρησιμοποιήσω ακριβώς για να δώσω έμφαση στην ομοιότητά του με το “αυθεντικό” risotto.Για άλλη μία φορά, το πολύ νόστιμο αποτέλεσμα, μου “επιβάλει” να αναφερθώ στην αρχή της “έμπνευσης”, στην εκπομπή “Chef στον αέρα” του ΣΚΑΙ και την Ελένη Ψιχούλη, απ’ όπου και προέρχεται πρακτικά η ιδιαίτερη αυτή ιδέα για το μαγείρεμα του κουνουπιδιού.
Λίγα μυστικά ακόμα
[1] Στις φωτογραφίες δεν φαίνεται το ωραίο κίτρινο χρώμα που δίνει το σαφράν στα “σπυριά” του κουνουπιδιού, διότι ...ξέχασα να το προσθέσω.Το κουνουπίδι διατηρεί την κριτσανιστή του υφή, ταυτόχρονα έχει γίνει “βελούδινο” από την παρουσία της κρέμας, η οποία του δίνει και μία ξεχωριστή γεύση, δεν μυρίζει καθόλου.Έχω πάντα κατά νου την ιδέα για “κουνουπίδι με 4 τυριά”, και για “κουνουπίδι με φέτες μοσχαράκι, σε σάλτσα τόνου”. Ένα “κουνουπίδι και μοσχαράκι tonnato”, δηλαδή!!! Όπως και για γεμιστές ντομάτες!!! Σ υ ν ε χ ί ζ ε τ α ι...
Άνοιξε στην εφαρμογή της CookpadΟδηγίες μαγειρέματος
- 1
Χωρίζουμε το κουνουπίδι σε τούφες και ξύνουμε αυτές τις τελευταίες στον τρίφτη, στις μεγάλες τρύπες του (που είναι για το λάχανο, το καρότο, κλπ).
- 2
Στην ουσία “προσομοιώνουμε” το ρύζι, “μιμούμαστε” με το τριμμένο κουνουπίδι τα σπυριά του ρυζιού. Γι’ αυτό δεν πρέπει να αφήσουμε να μας πέσουν μεγάλα κομμάτια, τα ξαναπερνούμε και αυτά από τον τρίφτη μέχρι να πάρουμε πολλά μικρά, σε μέγεθος σπυριού ρυζιού, κομματάκια. Η υφή του ίδιου του κουνουπιδιού βοηθάει σε αυτό, διαλύεται εύκολα σε μικρά κομματάκια. Δυστυχώς, τα κοτσάνια δεν θα τα χρησιμοποιήσετε εδώ. Βρείτε άλλο τρόπο να τα φάτε...
- 3
Σε ένα αντικολλητικό τηγάνι ζεσταίνουμε καλά 4 κουταλιές ελαιόλαδο και, προσθέτοντας τα μανιτάρια, τα σοτάρουμε σε δυνατή φωτιά για 4-5 λεπτά να μαλακώσουν.
- 4
Προσθέτουμε το κρεμμύδι, αλλά και το σκόρδο, ψιλοκομμένα, και τα αφήνουμε, πάντα σε δυνατή φωτιά, να μαραθούν και αυτά. Εάν χρειασθεί, προσθέτουμε λίγο ακόμη ελαιόλαδο (επειδή τα μανιτάρια το ρουφούν σαν “σφουγγάρια”).
- 5
Προσθέτουμε και τον μαϊντανό, και αυτόν ψιλοκομμένο, ανακατεύουμε να “νοστιμέψουν”, κανονίζουμε στο αλάτι και το πιπέρι και, μετά από άλλα δύο-τρία λεπτά, σβήνουμε το μάτι, αποσύρουμε το τηγάνι και αδειάζουμε το περιεχόμενό του σε ένα πιάτο, κρατώντας το ζεστό. Σε αυτό το σημείο, μπορούμε να σβήσουμε με λίγο λευκό κρασί και να αφαιρέσουμε τα μανιτάρια μόλις θα έχει εξατμησθεί (προαιρετικά, αλλά δίνει ξεχωριστή γεύση).
- 6
Στο ίδιο τηγάνι βάζουμε 2 κουταλιές ελαιόλαδο, το επαναφέρουμε στο μάτι, το ανάβουμε και ζεσταίνουμε το λάδι. Ρίχνουμε το τριμμένο κουνουπίδι,
- 7
Και το “σοτάρουμε” με γρήγορες κινήσεις. Προσθέτουμε το τυρί σε κρέμα (περίπου 2 γεμάτες κουταλιές)
- 8
.καθώς και το τριμμένο τυρί parmigiano, φρεσκοτριμμένο πιπέρι και λίγο αλατάκι. Το τυρί κρέμα αλλά και το parmigiano, ζεσταινόμενα σε πολύ γλυκιά φωτιά, θα λιώσουν, φτιάχνοντας μία ωραία κρεμούλα, και θα “δέσουν” τα “σπυριά του ρυζιού” μας. Σβήνουμε το μάτι,
- 9
Και, πάνω στη σβηστή –πλην ζεστή ακόμη– εστία, προσθέτουμε τα σοταρισμένα μανιτάρια με τον μαϊντανό, και ανακατεύουμε με ξύλινο κουτάλι, όλα τα υλικά μας να ενωθούν.
- 10
Ξανα ανοίγουμε το μάτι, προσθέτουμε τη σκόνη του κρόκου (δείτε “Μυστικά” [1]) και σοτάρουμε για μισό μόλις λεπτό τα “σπυριά του ρυζιού” με τα μανιτάρια, ίσα να πάρουν το κίτρινο χρώμα. Έτοιμο. Δεν θέλει παραπάνω, για να μη λιώσει το κουνουπίδι, να “κρατάει” λίγο στο δόντι, τι λέμε για το αυθεντικό risotto ; να είναι “al dente”. Και να είναι κρατσανιστό !!!
- 11
Τελευταία κίνηση, του ρίχνουμε μία κοφτή κουταλίτσα μαργαρίνης. Θα δώσει “στιλπνάδα” στο κουνουπίδι αλλά θα βοηθήσει και στο δέσιμο. Ε ρε πόσο μου θυμίζει risotto... Ανακατεύουμε καλά.
- 12
Σερβίρουμε, διακοσμώντας το πιάτο με λίγο φρέσκο μαϊντανό.
Λέξεις-κλειδιά
Παρόμοιες συνταγές
Περισσότερες συνταγές
Σχόλια