Βάλτε κάτω τη σακούλα με τα μανταρίνια που αγοράσατε και διαλέξτε 8 ανάμεσά τους, τα πιο μεγάλα και πιο ευπαρουσίαστα (να μην έχουν σημάδια επάνω τους αλλά και να έχουν όσο πιο επίπεδη γίνεται την κάτω επιφάνειά τους.)

Κόβουμε με μία οριζόντια (παράλληλη στη βάση τους) τομή ένα “καπάκι”, μία λεπτή φέτα από την περιοχή που ήταν το κοτσάνι τους,

Και τα σκάβουμε εσωτερικά, με προσοχή, χρησιμοποιώντας ένα κοφτερό μικρό μαχαιράκι για να βγει η πρώτη φέτα και ένα κουταλάκι ή και τα δάκτυλά μας, για τις υπόλοιπες. Λέω “με προσοχή”, διότι δεν πρέπει να χαράξετε, στραπατσάρετε και, τελικά, καταστρέψετε τα “καλαθάκια” που θα δημιουργηθούν.

Αφού τα αδειάσουμε όλα, τυλίγουμε ένα προς ένα (για να μη μπερδευτούν μεταξύ τους τα ζευγάρια) τα άδεια μανταρίνια, μαζί με τα καπάκια τους, με μεμβράνη. Εάν θέλετε, αντί να τα τυλίγετε ένα προς ένα, τα τοποθετείτε τακτικά, καλαθάκι και καπάκι μαζί, σε ένα τάπερ που να τα χωράει και καλύπτετε το τάπερ με τη μεμβράνη. Θα σπαταλήσετε πολύ λιγότερη.....

Τοποθετούμε τις τυλιγμένες φλούδες στη κατάψυξη, να παγώσουν για τουλάχιστον μία ώρα (αν και η όλη διαδικασία που ακολουθεί θέλει πολύ περισσότερο χρόνο, δεν κατάλαβα γιατί η συνταγή μιλάει για “1 ώρα”. Εγώ τα άφησα 4 (!!!) και ήταν μια χαρά !!!).

Καθαρίζουμε από τη φλούδα τους άλλα 8 μανταρίνια,

Ρίχνουμε τις καθαρισμένες φέτες τους στο μπλέντερ, προσθέτουμε και το περιεχόμενο των 8 πρώτων μανταρινιών, και τα πολτοποιούμε όλα μαζί, για 1 λεπτό.

Φιλτράρουμε καλά τον πολτό αυτό μέσα από ένα σουρωτήρι και τον συλλέγουμε σε ένα μπολ.

Κτυπούμε τους κρόκους με τη ζάχαρη, τόσο ώστε να γίνουν μία απαλή, αφράτη και λευκή κρέμα. Σε ένα μπολ παραδίπλα, βεβαίως-βεβαίως...

Τους προσθέτουμε το κορνφλάουρ (εγώ τους έβαλα maizena, την βρίσκω πολύ καλή, αλλά μπορείτε κάλλιστα να βάλετε κορνφλάουρ, αλλά ακόμη και πατατάλευρο),

Αλλά και τον χυμό από μισό λεμόνι. Ανακατεύουμε καλά να ενωθούν όλα τα υλικά σε μία πολύ νερουλή κρεμούλα, ένα χυμ’π στην ουσία,

Και τότε προσθέτουμε και τον φιλτραρισμένο πολτό των μανταρινιών. Ανακατεύουμε και πάλι καλά, λιώνοντας τυχόν σβώλους που (αν και δεν θα έπρεπε) θα έχουν δημιουργηθεί.

Μεταφέρουμε το μείγμα σε κατσαρολάκι, περνώντας και πάλι μέσα από σήτα, για να σιγουρευτούμε ότι δεν θα περάσουν καθόλου σβώλοι.

Ανεβάζουμε το κατσαρολάκι στο μάτι και ζεσταίνουμε τη κρέμα σε χαμηλή φωτιά και ανακατεύοντας διαρκώς, για να μη κολλήσει, έως του σφίξει. Αυτή μάλιστα, μοιάζει για κρέμα!! Θα χρειασθεί εκεί γύρω, στο ένα 15λεπτο με 18λεπτο, περίπου πάντα, ανάλοηα και με το πόσο χυμό έβγαλαν τα μανταρίνια.

Σβήνουμε το μάτι και αποσύρουμε το κατσαρολάκι. Αφήνουμε να χλιαρύνει (να μην αχνίζει) για να μπορέσουμε να το σκεπάσουμε στη συνέχεια με μεμβράνη.

Για να επιταγχύνουμε αυτή τη διαδικασία, αδειάζουμε τη κρέμα σε ένα πιο πλατύ (και χαμηλό) σκεύος και έτσι, αφού η επιφάνεια θα είναι σαφώς μεγαλύτερη και το σκεύος όχι καυτό όπως η κατσαρόλα, θα κρυώσει πολύ πιο γρήγορα.

Βάζουμε τη κρέμα στο ψυγείο και την αφήνουμε εκεί να κρυώσει εντελώς, σκεπασμένη με τη μεμβράνη. Μη ξεχάσετε να καλύψετε με τη μεμβράνη, για να μη δημιουργηθεί επιφανειακά κρούστα. Και όσο πιο κοντά είναι στη κρέμα, τόσο το καλύτερο (κάτι ακόμη που είναι χρήσιμο το χαμηλό σκεύος!!)

Όταν η κρέμα των μανταρινιών είναι εντελώς κρύα, ξεκινάμε να δουλεύουμε τη κρέμα γάλακτος. Σε ένα μπολ, με τη βοήθεια ενός ηλεκτρικού mixer, κτυπούμε 200 ml από τη κρέμα γάλακτος να σφίξει σε ελαφριά σαντιγί,

Και κατόπιν την ενώνουμε με την κρέμα μανταρινιού. Δείτε πόσο έχει σφίξει η κρέμα μανταρινιού που, και με κεκλιμένο το σκεύος, δεν κυλάει.

Με απαλές κινήσεις, ανακατεύουμε έως ότου ενωθούν οι δύο κρέμες και ομογενοποιηθούν τα υλικά.

Μαλακώνουμε σε λίγο κρύο νερό και για λίγα λεπτά, ένα φύλλο ζελατίνας (εάν είχατε διαβάσει πόσο εύκολα μπορούμε να την ετοιμάσουμε από μόνοι μας, στο σπίτι, με κουκούτσια και φλούδες μήλων που είναι... πήχτρα στην πηκτίνη, θα κάναμε άλλου είδους συζήτηση τώρα...)

Και, αφού τη στύψουμε καλά, τη διαλύουμε στα 50 ml της κρέμας γάλακτος που έχουν απομείνει, αφού πρώτα τα ζεστάνουμε σε κατσαρολάκι.

Ενώνουμε την λίγη αυτή ρευστή κρέμα γάλακτος με τη λιωμένη ζeλατίνα στην κρέμα μας και ανακατεύουμε καλά. Προσοχή, να είναι καλά λιωμένη η ζελατίνα, αλλιώς θα σχηματίσει κάτι σαν πηκτά “νήματα”, πολύ άσχημα και σαν γεύση και αισθητικά. Εάν δείτε να σχηματίζεται κάτι τέτοιο, αφαιρέστε τα από το μείγμα (ανώφελο να προσπαθήσετε να τα διαλύσετε εκεί μέσα) και ρίξτε τα σε λίγη επιπλέον κρέμα γάλακτος που θα ζεστάνετε. Θα διαλυθούν πολύ εύκολα!

Οι βάσεις για να σφίξει στη συνέχεια η κρέμα μας...”έχουν πλέον τεθεί”... Τελευταίο, προσθέτουμε το ξύσμα από ένα λεμόνι, ανακατεύουμε και πάλι καλά να απλωθεί ομοιόμορφα σε όλη τη κρέμα,

Και, αφού καλύψουμε, για άλλη μία φορά, με μεμβράνη,

Αφήνουμε την έτοιμη πια κρέμα μας να ξεκουρασθεί, να κρυώσει καλά και να σφίξει, για περίπου 3 ώρες, μέσα στο ψυγείο. Πρέπει να γίνει σφικτή και... πως να το πω; “συμπαγής”; μπααααα, όχι και τόσο, ας πούμε να μοιάζει κάτι σαν δουλεμένο βούτυρο.

Βγάζουμε τις φλούδες από τη κατάψυξη, αφαιρούμε την μεμβράνη που τις κάλυπτε και αρχίζουμε να τα γεμίζουμε με τη κρέμα που ετοιμάσαμε. Μπορούμε να γεμίσουμε κάθε μανταρίνι είτε με τη βοήθεια ενός χωνιού ζαχαροπλαστικής που, εάν έχει μύτη-αστέρι θα σχηματίσει ένα ωραίο σχέδιο στο τελείωμα (θα βγείτε τουλάχιστον ένα εκατοστό πάνω από τα χείλη του μανταρινιού), είτε με μόνο ένα κουταλάκι του γλυκού (σε αυτή όμως τη περίπτωση..“ντεν τα έκει σκεντιάκι καρντούλες μου”...

Καλύπτουμε την κρέμα που προεξέχει με το κομμένο “καπάκι” του μανταρινιού, λοξά σαν... μπερεδάκι παρακμιακού ζωγράφου στις όχθες του Σηκουάνα,

Τα καλύπτουμε και πάλι με τη μεμβράνη,

Και τα ξαναβάζουμε για περίπου ένα 20λεπτο στη κατάψυξη, πριν τα σερβίρουμε !!!

Πότε; Συνήθως στο τέλος ενός γεύματος αλλά και σε ένα τσάι, ένα καφέ με φίλους, κ.λ.π., κ.λ.π.

Θα συμφωνήσετε ότι, με την κατάλληλη παρουσίαση, θα κάνουν πραγματικά εντύπωση !!!

TIP[1] Για τα “μανταρίνια-κυπελάκια” επιλέξτε μερικά μεγάλα και εμφανίσιμα. Στη φωτογραφία είναι περισσότερο από εμφανής η διαφορά μεγέθους με τα υπόλοιπα, που θα προσφέρουν μόνο τον χυμό τους

TIP[2] Όταν κόψουμε το “καπάκι”, χωρίζουμε μία πρώτη φέτα, με ένα μικρό μαχαιράκι, από τις υπόλοιπες και την αφαιρούμε εύκολα. Στη συνέχεια, οι υπόλοιπες βγαίνουν πολύ εύκολα, αρκεί μόνο με ένα κουταλάκι ή με το χέρι, να τις “ξεκολλήσουμε” από τα τοιχώματα της φλούδας.

TIP[3] Αφού αφαιρέσουμε το εσωτερικό, γυρίζουμε τις άδειες φλούδες τούμπα, για να φύγουν τυχόν υγρά (χυμοί) που, στο επόμενο βήμα 3, θα πάγωνε, δημιουργώντας αντιαισθητικούς κρυστάλλους.

TIP[4] Φιλτράρουμε πολύ καλά τον πολτό μανταρινιού στο βήμα 8, πιέζοντας στο τέλος, με την ανάποδη ενός κουταλιού, για να κερδίσουμε όσο περισσότερο μπορούμε. Ακόμη και όταν πάψει να στάζει “αυθόρμητα”, θα βγάλει αρκετό πιέζοντας τα πηχτά κομμάτια

TIP[5] Μετά από ένα 15λεπτο (έως 20λεπτο, ανάλογα και με την ποσότητα του χυμού που βγάλατε από τα μανταρίνια, αλλά και την ένταση στο μάτι), το αρχικά νερουλός πολτός θα σφίξει σε μία μάλλον αραιή κρεμούλα (αλλά, πάντως, κρεμούλα...), που θα ρέει εύκολα από το κουτάλι αλλά θα αφήνει και μία ποσότητα κολλημένη πάνω του.

TIP[6] Δεν χρειάζεται να τη δέσετε περισσότερο, το κορνφλάουρ και η παραμονή στο ψυγείο θα κάνουν τη δουλειά τους και η κρέμα θα είναι αρκετά δεμένη σαν την ξαναβγάλετε για να την ενώσετε με την κρέμα γάλακτος.

TIP[7]Πριν σκεπάσουμε την κρέμα του μανταρινιού με τη μεμβράνη, την αφήνουμε, είτε στη κατσαρόλα, είτε σε χαμηλό σκεύος να χλιαρύνει, διότι εάν σκεπασθεί ζεστή, θα δημιουργηθούν υδρατμοί που στη συνέχεια θα υγροποιηθούν και θα ξαναπέσουν μέσα στη κρέμα

TIP[8] Οι φλούδες στη κατάψυξη είναι στη κυριολεξία... πετρωμένες!!! Τέλεια!!! Θα γεμίζουν και πιο εύκολα. Μόνο προσέξτε μη παγώσουν τα χέρια σας!!!

TIP[9] Ένα λάθος που μπορεί να αποδειχθεί σημαντικόΕάν έχετε πολύ δυνατό blender, που αλέθει τα πάντα, φροντίστε να βγάλετε από πριν τα όποια κουκούτσια πιθανόν έχουν τα μανταρίνια σας. Εάν πολτοποιηθούν και αυτά και είναι αρκετά, τότε ίσως η κρέμα να πάρει μία πικρή γεύση. Με το δικό μου το blender δεν... διατρέχω τέτοιο κίνδυνο (είναι του περασμένου αιώνα) και έτσι τα έριξα όλα για πολτοποίηση. Εδώ φαίνεται η ποσότητα (210 γρ) που παρέμεινε μετά την πολτοποίηση. Ο καθαρός πολτός ζύγιζε 750 γρ

TIP[10] Εδώ βλέπετε την ποσότητα της κρέμας που περίσσεψε μετά από το γέμισμα των μανταρινιών. Εάν είχα σκεφθεί να κρατήσω άλλη μία φλούδα γερή, από τα μανταρίνια που χρησιμοποίησα μόνο για χυμό, θα μπορούσα να το γεμίσω και αυτό. ΔΙΔΑΓΜΑΚρατήστε μερικές από τις φλούδες των 8 μικρότερων μανταρινιών, ίσως (ιδιαίτερα εάν δεν είναι τόσο μεγάλα τα 8 που θα γεμίσετε) να χρειασθούν μερικές στο τέλος!!!