Fajitas κοτόπουλου με guacamole. Viva Mexico!!!

Μία συνταγή tex-mexican για σήμερα! Γνωστή σε όλο τον κόσμοTortillas με κοτόπουλο! Δηλαδή ….fajitas. Ναι, αλλά ετούτες εδώ οι fajitas είναι κατευθείαν από την κουζίνα της nona Carmencita, συνεπώς Μεξικάνικη DOC!Για να γίνουν ακόμη πιο γευστικές, οι fajitas έχουν μία γερή δόση από τη πιο διάσημη και γνωστή μεξικάνικη sauce, τη guacamole. Εν πάση περιπτώσει, ένα πιάτο απολαυστικά νόστιμο!!!
Λίγα μυστικά ακόμα
Ακολουθούν κάποια στοιχεία για τα υλικά που παραδοσιακά εμπεριέχει η guacamole sauce[1] Παραδοσιακά λοιπόν, η σάλτσα guacamole φτιάχνεται με πιπεριές jalapeño. Απόλυτα λογικό, αφού αυτή η καλλιέργεια αυτής της ποικιλίας καυτερής πιπεριάς είναι πολύ μεγάλη στο Μεξικό (σαν να λέμε ότι η τυρόπιτα στην Ελλάδα φτιάχνεται με τυρί φέτα...).Οι jalapeño είναι μία ποικιλία πιπεριών μέτριου μεγέθους (5 με 9 εκατοστά), επιμήκεις αλλά και στρουμπουλές σε όλο το μήκος τους (μοιάζουν στη φόρμα περισσότερο με Φλωρίνης, όχι με κέρατο) και χρησιμοποιούνται κυρίως όταν είναι ακόμη πράσινες (αν και κάποιες φορές τις χρησιμοποιούν και σε πλήρη ωριμότητα, όταν πια έχουν κοκκινίσει εντελώς).Αντίθετα με ό,τι ενδεχομένως φαντάζεστε, είναι πολύ χαμηλά στην κατάταξη, όσον αφορά στο πόσο καυτερές είναι. Πράγματι, στην κλίμακα Scoville (κατατάσσει τις πιπεριές ανάλογα με το πόσο καυτερές είναι) βρίσκεται πολύ-πολύ χαμηλά, με την “επίδοσή” της να κυμαίνεται μεταξύ του 5.000 και 15.000, όταν οι γλυκές πιπεριές φθάνουν μέχρι το 100 και το Νο1, η “Trinidad Moruga Scorpion”, η πιπεριά που θεωρείται ως η πιο καυτερή στον κόσμο, φθάνει τα 2.000.000!!! (και μη βιάζεστε να τρομάξετε, το σπρέυ πιπεριού της αστυνομίας πιάνει τις 5.300.000 μονάδες της κλίμακας Scoville!!! Το απλό, αυτό που κάποιες από εσάς έχετε στις τσάντες σας, μόλις που φθάνει τις 2.000.000 μονάδες)Αφού λοιπόν είναι μία ήπια καυτερή πιπεριά, θεωρώ ότι δεν έχει καμία σημασία το είδος της καυτερής πιπεριάς που θα χρησιμοποιήσει κανείς στην γουακαμόλε. Η πιπεριά μπαίνει για να δώσει ένταση στη σάλτσα, να την κάνει καυτερή (όσο αντέχει κανείς, όσο του είναι ευχάριστο) και όχι για το άρωμα ή τη γεύση της (σιγά μη ξεχωρίζεις και γεύση όταν το στόμα σου έχει γίνει …καζάνι της κόλασης...).[2] Έχει σημασία όμως να είναι φρέσκια καυτερή πιπεριά και όχι αποξηραμένη. Ψιλοκομμένη, ελευθερώνει τα αιθέρια έλαια και τα υγρά της σε όλη τη σάλτσα, ενώ στη θρυμματισμένη ξερή, η δράση της περιορίζεται κυρίως τοπικά, σε εκείνη/-ες τις μπουκιές που θα τη συναντήσουμε. Για το λόγο αυτό επιδιώξτε να βρείτε και να χρησιμοποιήσετε φρέσκια καυτερή πιπεριά, πολύ πολύ ψιλοκομμένη.Προσοχή με τα χέρια σας, τα αιθέρια έλαια της πιπεριάς εισχωρούν μέσα από τους πόρους και η καψαϊκίνη της μπορεί να αποδειχθεί πολύ ενοχλητική (ακόμη και επικίνδυνη) για πολύ ώρα μετά το κόψιμο της πιπεριάς. Καλόν είναι να χρησιμοποιείτε λεπτά γάντια κουζίνας. Ακόμη και έτσι, σαπουνίστε πολύ καλά τα χέρια σας και αποφύγετε να αγγίξετε τα μάτια σας ή και την περιοχή γύρω τους, για αρκετές ώρες.[3] Και πάλι παραδοσιακά, η συνταγή φτιάχνεται με φρέσκο ψιλοκομμένο κόλιανδρο. Αυτή τη φορά, είχαμε φρέσκο κόλιανδρο και τον χρησιμοποιήσαμε, μπορεί όμως να γίνει κάλλιστα και με ψιλοκομμένο μαϊντανό. Μπορεί να έχει διαφορά στο άρωμα (ο κόλιανδρος έχει δυνατό και ιδιαίτερο άρωμα, γι’ αυτό εάν τον χρησιμοποιήσετε πηγαίνετε σιγά-σιγά και δοκιμάζοντας), αλλά και ο φρέσκος μαϊντανός ούτως ή άλλως έχει υπέροχο άρωμα και πηγαίνει πολύ ωραία στη σάλτσα.[4] Οι ντομάτες που θα χρησιμοποιήσουμε θα πρέπει να είναι σαρκώδεις, χωρίς πολλά σπόρια και υγρά. Ακόμη και αυτά τα λίγα, θα τα αφαιρέσουμε και θα τις κόψουμε σε μικρά μικρά κυβάκια. Γι’ αυτό τα μικρά ντοματάκια, που είναι όλο σάρκα, είναι μία πολύ καλή επιλογή. Ό,τι και να χρησιμοποιήσουμε, πάντως, προστίθεται στη σάλτσα την ώρα που είναι να τη σερβίρουμε και όχι όταν την ετοιμάζουμε (εάν αυτές οι δύο φάσεις απέχουν αρκετή ώρα μεταξύ τους). Και αυτό τόσο για να μη χάσει από το άρωμα και τη γεύση της όσο και για να μην νερώσει τη sauce με τα υγρά της.[5] Εάν βρείτε, χρησιμοποιήστε τις ανοικτού πράσινου χρώματος Μακεδονίας, είναι πιο γλυκές στη γεύση. Επίσης γλυκιές είναι και οι πιπεριές κέρατο. Εάν θέλετε και χρώμα, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε χρωματιστές πιπεριές εισαγωγής (Ολλανδίας νομίζωθα κάνετε ευτυχισμένο και τον Ντάισενμπλούμ…).Το κοτόπουλο, μαζί με κάποιο τρυφερό μέρος μοσχαρίσου κρέατος, είναι το ιδανικό κρέας για αυτή τη συνταγή.
Fajitas κοτόπουλου με guacamole. Viva Mexico!!!
Μία συνταγή tex-mexican για σήμερα! Γνωστή σε όλο τον κόσμοTortillas με κοτόπουλο! Δηλαδή ….fajitas. Ναι, αλλά ετούτες εδώ οι fajitas είναι κατευθείαν από την κουζίνα της nona Carmencita, συνεπώς Μεξικάνικη DOC!Για να γίνουν ακόμη πιο γευστικές, οι fajitas έχουν μία γερή δόση από τη πιο διάσημη και γνωστή μεξικάνικη sauce, τη guacamole. Εν πάση περιπτώσει, ένα πιάτο απολαυστικά νόστιμο!!!
Λίγα μυστικά ακόμα
Ακολουθούν κάποια στοιχεία για τα υλικά που παραδοσιακά εμπεριέχει η guacamole sauce[1] Παραδοσιακά λοιπόν, η σάλτσα guacamole φτιάχνεται με πιπεριές jalapeño. Απόλυτα λογικό, αφού αυτή η καλλιέργεια αυτής της ποικιλίας καυτερής πιπεριάς είναι πολύ μεγάλη στο Μεξικό (σαν να λέμε ότι η τυρόπιτα στην Ελλάδα φτιάχνεται με τυρί φέτα...).Οι jalapeño είναι μία ποικιλία πιπεριών μέτριου μεγέθους (5 με 9 εκατοστά), επιμήκεις αλλά και στρουμπουλές σε όλο το μήκος τους (μοιάζουν στη φόρμα περισσότερο με Φλωρίνης, όχι με κέρατο) και χρησιμοποιούνται κυρίως όταν είναι ακόμη πράσινες (αν και κάποιες φορές τις χρησιμοποιούν και σε πλήρη ωριμότητα, όταν πια έχουν κοκκινίσει εντελώς).Αντίθετα με ό,τι ενδεχομένως φαντάζεστε, είναι πολύ χαμηλά στην κατάταξη, όσον αφορά στο πόσο καυτερές είναι. Πράγματι, στην κλίμακα Scoville (κατατάσσει τις πιπεριές ανάλογα με το πόσο καυτερές είναι) βρίσκεται πολύ-πολύ χαμηλά, με την “επίδοσή” της να κυμαίνεται μεταξύ του 5.000 και 15.000, όταν οι γλυκές πιπεριές φθάνουν μέχρι το 100 και το Νο1, η “Trinidad Moruga Scorpion”, η πιπεριά που θεωρείται ως η πιο καυτερή στον κόσμο, φθάνει τα 2.000.000!!! (και μη βιάζεστε να τρομάξετε, το σπρέυ πιπεριού της αστυνομίας πιάνει τις 5.300.000 μονάδες της κλίμακας Scoville!!! Το απλό, αυτό που κάποιες από εσάς έχετε στις τσάντες σας, μόλις που φθάνει τις 2.000.000 μονάδες)Αφού λοιπόν είναι μία ήπια καυτερή πιπεριά, θεωρώ ότι δεν έχει καμία σημασία το είδος της καυτερής πιπεριάς που θα χρησιμοποιήσει κανείς στην γουακαμόλε. Η πιπεριά μπαίνει για να δώσει ένταση στη σάλτσα, να την κάνει καυτερή (όσο αντέχει κανείς, όσο του είναι ευχάριστο) και όχι για το άρωμα ή τη γεύση της (σιγά μη ξεχωρίζεις και γεύση όταν το στόμα σου έχει γίνει …καζάνι της κόλασης...).[2] Έχει σημασία όμως να είναι φρέσκια καυτερή πιπεριά και όχι αποξηραμένη. Ψιλοκομμένη, ελευθερώνει τα αιθέρια έλαια και τα υγρά της σε όλη τη σάλτσα, ενώ στη θρυμματισμένη ξερή, η δράση της περιορίζεται κυρίως τοπικά, σε εκείνη/-ες τις μπουκιές που θα τη συναντήσουμε. Για το λόγο αυτό επιδιώξτε να βρείτε και να χρησιμοποιήσετε φρέσκια καυτερή πιπεριά, πολύ πολύ ψιλοκομμένη.Προσοχή με τα χέρια σας, τα αιθέρια έλαια της πιπεριάς εισχωρούν μέσα από τους πόρους και η καψαϊκίνη της μπορεί να αποδειχθεί πολύ ενοχλητική (ακόμη και επικίνδυνη) για πολύ ώρα μετά το κόψιμο της πιπεριάς. Καλόν είναι να χρησιμοποιείτε λεπτά γάντια κουζίνας. Ακόμη και έτσι, σαπουνίστε πολύ καλά τα χέρια σας και αποφύγετε να αγγίξετε τα μάτια σας ή και την περιοχή γύρω τους, για αρκετές ώρες.[3] Και πάλι παραδοσιακά, η συνταγή φτιάχνεται με φρέσκο ψιλοκομμένο κόλιανδρο. Αυτή τη φορά, είχαμε φρέσκο κόλιανδρο και τον χρησιμοποιήσαμε, μπορεί όμως να γίνει κάλλιστα και με ψιλοκομμένο μαϊντανό. Μπορεί να έχει διαφορά στο άρωμα (ο κόλιανδρος έχει δυνατό και ιδιαίτερο άρωμα, γι’ αυτό εάν τον χρησιμοποιήσετε πηγαίνετε σιγά-σιγά και δοκιμάζοντας), αλλά και ο φρέσκος μαϊντανός ούτως ή άλλως έχει υπέροχο άρωμα και πηγαίνει πολύ ωραία στη σάλτσα.[4] Οι ντομάτες που θα χρησιμοποιήσουμε θα πρέπει να είναι σαρκώδεις, χωρίς πολλά σπόρια και υγρά. Ακόμη και αυτά τα λίγα, θα τα αφαιρέσουμε και θα τις κόψουμε σε μικρά μικρά κυβάκια. Γι’ αυτό τα μικρά ντοματάκια, που είναι όλο σάρκα, είναι μία πολύ καλή επιλογή. Ό,τι και να χρησιμοποιήσουμε, πάντως, προστίθεται στη σάλτσα την ώρα που είναι να τη σερβίρουμε και όχι όταν την ετοιμάζουμε (εάν αυτές οι δύο φάσεις απέχουν αρκετή ώρα μεταξύ τους). Και αυτό τόσο για να μη χάσει από το άρωμα και τη γεύση της όσο και για να μην νερώσει τη sauce με τα υγρά της.[5] Εάν βρείτε, χρησιμοποιήστε τις ανοικτού πράσινου χρώματος Μακεδονίας, είναι πιο γλυκές στη γεύση. Επίσης γλυκιές είναι και οι πιπεριές κέρατο. Εάν θέλετε και χρώμα, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε χρωματιστές πιπεριές εισαγωγής (Ολλανδίας νομίζωθα κάνετε ευτυχισμένο και τον Ντάισενμπλούμ…).Το κοτόπουλο, μαζί με κάποιο τρυφερό μέρος μοσχαρίσου κρέατος, είναι το ιδανικό κρέας για αυτή τη συνταγή.
Οδηγίες μαγειρέματος
- 1
Ετοιμάζουμε τη sauce guacamoleΒυθίζουμε το μαχαίρι στο avocado μέχρι να βρεί το κουκούτσι και γυρίζοντάς το κατά την έννοια του μήκους του, κόβουμε το φρούτο στη μέση, Περιστρέφουμε ελαφρά τα δύο μέρη προς αντίθετες κατευθύνσεις και έτσι το ανοίγουμε. Αφαιρούμε το κουκούτσι. Με ένα κουτάλι αφαιρούμε πολύ εύκολα τη σάρκα του φρούτου.
- 2
Λιώνουμε καλά, με τη βοήθεια ενός πιρουνιού, τη σάρκα του avocado, τη ρίχνουμε σε ένα μπολ, όπου και προσθέτουμε το χυμό του λεμονιού, τα ψιλοκομμένα κρεμμύδι και σκόρδο, τα φυλλαράκια του κόλιανδρου πολύ ψιλοκομμένα και αυτά, αλάτι και πιπέρι, Ψιλοκόβουμε και την καυτερή πιπερίτσα και την προσθέτουμε και αυτή. Ανακατεύουμε καλά να ομογενοποιηθούν τα υλικά. Φυλάμε τη sauce στο ψυγείο όσο θα ετοιμάζουμε το κοτόπουλο (τη ντομάτα θα την προσθέσουμε τη τελευταία στιγμή).
- 3
Ανάβουμε το φούρνο στους 120°. Καλύπτουμε πάνω-κάτω τις tortillas (τη μία πάνω την άλλη) με λαδόκολλα (όσες δεν έχετε πρόβλημα να τις βάλετε σε άμεση επαφή με αλουμινόχαρτο τις περιτυλίγετε με αυτό), και τις ζεσταίνουμε στο φούρνο για 10 λεπτά.
- 4
Όση ώρα ζεσταίνονται οι πίτες, περνούμε στην ετοιμασία του κοτόπουλο για τις fajitasΚόβουμε το στήθος αρχικά σε λεπτές φέτες,
- 5
Και κατόπιν, αυτές τις φέτες σε πολύ λεπτές λωρίδες.
- 6
Προσπαθείστε οι φέτες και κατόπιν οι λωρίδες του κοτόπουλου να είναι πολύ λεπτές, λίγο περισσότερο από 1/2 εκατοστό. Επίσης, στην αρχή, ελέγξτε να μην έχουν ξεμείνει στο στήθος τίποτα μικρά κομματάκια κόκκαλου ή χόνδρου.
- 7
Κάνουμε το ίδιο κόψιμο και στις πιπεριές (Δείτε “Μυστικά” [5]).
- 8
Κόβουμε το κρεμμύδι σε ροδέλες
- 9
Και κατόπιν τις ανοίγουμε σε φέτες,
- 10
Και τις ρίχνουμε σε ένα τηγάνι με κανα-δυό κουταλιές καλό ελαιόλαδο, με τις λωριδούλες της πιπεριάς, με το σκόρδο σε σκόνη και με την καυτερή πιπερίτσα, ψιλοκομμένη και αυτή (ή το μπούκοβο).
- 11
Τα ροδίζουμε για λίγα λεπτά σε δυνατή φωτιά (στο 9 για 3-4 λεπτά), ανακατεύοντας κάθε τόσο και προσέχοντας να μην αρπάξουν και καούν.
- 12
Σβήνουμε με το λευκό ξύδι. Μόλις εξατμισθεί, χαμηλώνουμε λίγο την ένταση στο μάτι και συνεχίζουμε το μαγείρεμα (στο 4 για 6-8 λεπτά),
- 13
Προσθέτοντας πότε-πότε και από ένα μικρό φλυτζανάκι νερό, έως ότου δούμε τις πιπεριές να έχουν μαλακώσει αρκετά και τη λίγη σαλτσούλα στο τηγάνι να έχει δέσει.
- 14
TIP.......... Γιατί φαίνεται έτσι σκούρα η σάλτσα στην προηγούμενη φωτογραφία; Επειδή (αν και δεν το έλεγε η συνταγή, εγώ πρόσθεσα λίγη (1 κ.γ.) Worcester sauce. Το ίδιο καλά θα έκανε και η sauce σόγιας, δίνει επιπλέον γεύση στη γέμιση των tortillas).
- 15
Προσθέτουμε τώρα και τις λεπτές λωρίδες κοτόπουλου και ανακατεύουμε να ενωθούν καλά με τα υπόλοιπα υλικά.
- 16
Ανεβάζουμε λίγο την ένταση και τις σοτάρουμε να μαγειρευτούν καλά και να πάρουν γεύση από τη σάλτσα του τηγανιού (στο 7, για 13-15 λεπτά). Όταν πια είναι έτοιμες, τότε κανονίζουμε το φαγητό στο αλάτι του.
- 17
Ήρθε η ώρα να συνθέσουμε τις fajitas κοτόπουλουΜία μία βγάζουμε τις ζεσταμένες tortillas από το φούρνο, για να μη κρυώνουν και σκληρύνουν οι υπόλοιπες, τις αφήνουμε μέσα στο φούρνο, τυλιγμένες όπως είναι στη λαδόκολλα (ή το αλουμινόχαρτο).
- 18
Κατ’ αρχήν βγάζουμε τη sauce guacamole από το ψυγείο και, αφού κόψουμε τα ντοματίνια σε μικρά κυβάκια,
- 19
Τα προσθέτουμε (απαλλαγμένα από τα υγρά τους) στη sauce και ανακατεύουμε καλά να ενσωματωθούν.
- 20
Απλώνουμε μία γερή κουταλιά από την sauce guacamole στην επιφάνεια της tortilla,
- 21
Τοποθετούμε κατόπιν λωρίδες κοτόπουλου και πιπεριών πάνω από τη sauce (ισομοιράστε το περιεχόμενο του τηγανιού στις διαθέσιμες tortillas),
- 22
Και διπλώνουμε τα δύο απέναντι άκρα της tortilla ώστε να κλείσουν πάνω από τη γέμιση, δημιουργώντας κάτι που θυμίζει πολύ τη δικιά μας «πίτα γύρο».
- 23
Πίτα γύρο είπα; Εάν φάτε αυτή τη νοστιμιά, δεν θα ξαναπεράσετε από “Πλάτανο”, “Σάλωνα”, “Πλούταρχο”, “Αράχωβα”, ή όποιο άλλο σουβλατζίδικο με ….ευφάνταστο όνομα έχετε στη γειτονιά σας…
Παρόμοιες συνταγές
Περισσότερες συνταγές


























Σχόλια