Μελιτζάνες “α φουνγκέτο”

Name: Μελιτζάνες “α φουνγκέτο”
Yield: 4-5 μερίδες
Cuisine: Ελλάδα
Ingredients: 4 πομοντόρια; 4-5 φυλλαράκια φρέσκο βασιλικό; μερικά φυλαράκια ρίγανη; 2 σκελίδες σκόρδο; 1 καυτερή πιπερίτσα θρυμματισμένη (ή 1 κ.γ. μπούκοβο); 1 κιλό μελιτζάνες; αλάτι, ανάλογα με τα γούστα; πιπεράκι; 6-8 κ.σ. καλό παρθένο ελαιόλαδο

ggr @george

Athens

Από πιάτα με μελιτζάνες άλλο τίποτα. Και όταν είναι στην εποχή τους αυτά τα υπέροχα κηπευτικά, τα πιάτα αυτά είναι εξαιρετικής νοστιμιάς. Η σημερινή συνταγή είναι ένα τέτοιο πιάτο που αξίζει να το δοκιμάσετε.
Το αστείο του όνομα, "a funghetto", προέρχεται από τον τρόπο με τον οποίο κόβονται οι μελιτζάνες. Όχι ακριβώς σε κυβάκια, είναι λίγο επιμήκη τα κομμάτια τους και εκείνα που έχουν στη μία πλευρά τους φλούδα του λαχανικού, θυμίζουν μικρά μανιτάρια.
Πρόκειται για ένα πιάτο εύκολο και σούπερ γρήγορο, αποτέλεσμα της “αυθεντίας” της κουζίνας της Napoli. Ένα πιάτο “sciuè sciuè” με λίγα λόγια (θα πούμε κάποια στιγμή –σύντομα– για τη φιλοσοφία που κρύβεται πίσω από αυτές τις δύο αστείες λεξούλες), που είναι παράλληλα και σούπερ νόστιμο, χρησιμεύοντας τόσο σαν συνοδευτικό άλλων πιάτων όσο και σαν σάλτσα, για παράδειγμα ζυμαρικών.

Λίγα μυστικά ακόμη:

Το πιάτο γίνεται εξαιρετικό, ίσως και πιο νόστιμο, εάν οι μελιτζάνες τηγανισθούν σε μπόλικο λάδι (ένα ελαφρύ σπορέλαιο σε αυτή την περίπτωση) χωριστά από τις ντομάτες, οι οποίες με τη σειρά τους τηγανίζονται μόνο με τα μυρωδικά. Και ενώνονται “εις πιάτο ένα” στο τέλος. Έτσι όμως είναι πολύ πιο βαρύ.
Εάν η φλούδα της ντομάτας σας φαίνεται υπερβολικά χοντρή, καλύτρα να την αφαιρέσετε (ζεματίζοντάς την για 1 λεπτό) πριν την κόψετε σε ροδέλες.
Να σας πω και μία δυσάρεστη αλήθεια: Το φαγητό μπορεί να έγινε πολύ-πολύ νόστιμο σαν εμφάνιση όμως “ξέφυγε από τις προδιαγραφές”. Οι μελιτζάνες θα έπρεπε να διατηρήσουν το σχήμα τους μέχρι το τέλος, κάτι που εγώ δεν το κατάφερα. Και ο αποκλειστικός λόγος είναι ότι με το σοτάρισμα, με τις περίφημες “κινήσεις chef” (δείτε στο βήμα 7 τί εννοώ), δεν τα πάω και πολύ καλά (ιδιαίτερα όταν είναι τόοοοσο γεμάτο τη τηγάνι! Αποτέλεσμα; Χρησιμοποίησα ξύλινο κουτάλι για το ανακάτεμα, με καταστροφικά αποτελέσματα όπως αποδείχθηκε….

Δυσκολία πιάτου: εύκολο αλλά ελαφρά μπελαλίδικο. Το κόστος του: χαμηλό. Χρόνοι προετοιμασίας: 20 λεπτά και μαγειρέματος: 20 λεπτά.

Λίγα μυστικά ακόμη:

Δες περισσότερα

Μελιτζάνες “α φουνγκέτο”

Λίγα μυστικά ακόμη:

Υλικά

20' + 20'

4-5 μερίδες

4πομοντόρια
4-5φυλλαράκια φρέσκο βασιλικό
μερικάφυλαράκια ρίγανη
2 σκελίδεςσκόρδο
1καυτερή πιπερίτσα θρυμματισμένη (ή 1 κ.γ. μπούκοβο)
1 κιλόμελιτζάνες
αλάτι, ανάλογα με τα γούστα
πιπεράκι
6-8 κ.σ.καλό παρθένο ελαιόλαδο

Αποθηκεύτηκε

Οδηγίες μαγειρέματος

20' + 20'

1

Ξεκινούμε ετοιμάζοντας τις μελιτζάνες. Αφού τις πλύνουμε καλά (γιατί θα τις μαγειρέψουμε με τη φλούδα τους), αφαιρούμε τις δύο άκρες (το κοτσάνι και το πίσω μέρος)
2

Και τις κόβουμε αρχικά σε φέτες πάχους 1 εκατοστού, κατόπιν σε λωρίες του ίδιου πάχους
3

Και, τέλος, σε κομμάτια σε μέτριο προς μικρό μέγεθος. Το μόνο σημείο που θέλει λίγη προσοχή είναι να έχουν όλα τα κομμάτια το ίδιο μέγεθος, διαφορετικά άλλα θα μας καούν και άλλα θα μείνουν ωμά.
4

Αφαιρούμε και από τις ντομάτες την περιοχή του κοτσανιού και κατόπιν τις κόβουμε σε ροδέλες του 1 εκατοστού και αυτές, για να τις κόψουμε στη συνέχεια στη μέση. Έτοιμα τα λαχανικά μας, περνούμε στα τηγάνια.
5

Ανεβάζουμε ένα μεγαλούτσικο τηγάνι στο μάτι να ζεσταθεί καλά. Προσθέτουμε λίγο καλό ελαιόλαδο (6 με 7 κουταλιές, να καλύψει όλον τον πάτο) και το ζεσταίνουμε και αυτό.
6

Μόλις το λάδι μας είναι ζεστό-ζεστό (μην το αφήσετε να κάψει όμως), ρίχνουμε τις μελιτζάνες στο τηγάνι.
7

Τις σοτάρουμε κανα δυό φορές, να πάρουν όλες “τη δόση” τους από το ελαιόλαδο. Ξέρετε, κάνοντάς τες να αναπηδούν στο τηγάνι με εκείνες τις “μπρος-αναπήδηση-πίσω κινήσεις ενός chef” που τόσο τις θαυμάζω, τόσο με τρελλαίνουν!!! Εν πάση περιπτώσει, θέλουν ανακάτεμα και καλύτερα είναι να μη χρησιμοποιήσουμε κουτάλι για αυτό, θα μπορούσε να χαλάσει το σχήμα τους όταν μαλακώσουν αρκετά.
8

Τις σκεπάζουμε, η ένταση στο μάτι “ζωντανή” (στο δυνατό προς μέτριο) και τις αφήνουμε να μαγειρευτούν, έτσι μόνες τους, για 10 με 12 λεπτά. Εξαρτάται από το μέγεθος που τις κόψαμε αλλά και από τη θερμοκρασία στο μάτι. Κατά τη διάρκεια του μαγειρέματός τους επαναλαμβάνουμε το σοτάρισμα αρκετές φορές, για να μη μας κολλήσουν.
9

Οι μελιτζάνες απορροφούν γρήγορα το ελαιόλαδο, αλλά από ένα σημείο και μετά το αποβάλλουν εκ νέου, μαζί με την φυτική υγρασία τους. Στην πορεία προς τα εκεί, θα πάρουν αρχικά ένα ωραίο ρόδινο χρώμα και κατόπιν θα μαλακώσουν.
10

Όταν πια έχουν μαγειρευτεί και μαλακώσει οι μελιτζάνες, προσθέτουμε τις ντομάτες,
11

Μερικά φυλλαράκια βασιλικού και ρίγανης, τις σκελίδες του σκόρδου τσακισμένες αλλά ολόκληρες (εάν θέλετε μπορείτε να αφαιρέσετε τη φύτρα της για πιο ήπια γεύση και άρωμα), αλατίζουμε ανάλογα με τις προτιμήσεις μας, προσθέτουμε και λίγο πιπεράκι (ιδιαίτερα εάν δεν τα πάτε καλά με την καυτερή πιπερίτσα),
12

Χαμηλώνουμε την ένταση στο μέτριο, ξανασκεπάζουμε και αφήνουμε να μαγειρευτούν για άλλα 5-6 λεπτά, επιτρέποντας στα μυρωδικά να νοστιμέψουν τα λαχανικά μας και στις ντομάτες να μαλακώσουν και να μαγειρευτούν και αυτές. Δεν ξεχνούμε να σοτάρουμε πότε-πότε το τηγάνι, όχι πια για να μη κολλήσουν τα υλικά (έχουν αρκετά υγρά τώρα και η ένταση είναι πιο χαμηλή) αλλά για να ανταλλάξουν ευκολότερα τα αρώματα και τις γεύσεις τους.
13

Οι ντομάτες θα πρέπει να έχουν χάσει την κανονικότητα της φόρμας τους, όχι όμως και να διαλυθούν, να χαθούν μέσα στο φαγητό. Πρέπει να τις νοιώθουμε στο στόμα.
14

Αφήνουμε το φαγητό να χλιαρύνει, σκεπασμένο για ένα 20λεπτο (απλώνονται έτσι παντού τα αρώματα και “δένουν” οι γεύσεις του). Εάν δεν ξετρελλαινόμαστε και πολύ για τη γεύση του σκόρδου, αφαιρούμε τις σκελίδες του (να γιατί το προσθέτουμε ολόκληρο).
15

Σερβίρουμε στα πιάτα φροντίζοντας να μην αφήσουμε να πάει χαμένη ούτε μία στάλα από την υπέροχη σαλτσούλα του φαγητού. Το ίδιο καλά μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε σαν συνοδευτικό άλλων πιάτων (εδώ με μπριζολίτσες στο τηγάνι)
16

Είτε ακόμη και σαν μοναδικό πιάτο (για φαντασθείτε το με μερικές ζεστές-ζεστές τηγανιτές πατατούλες!)
17

Τα κομμάτια που κόβουμε τις μελιτζάνες δεν είναι ακριβώς κυβάκια. Η διάσταση του μήκους τους είναι λίγο μεγαλύτερη. Σαν να μιμείται το κοτσάνι των μανιταριών. Με τον τρόπο αυτό και με το σκούρο τμήμα να θυμίζει κάπως το καπελάκι τους, φέρνουν λίγο σε μικρά μανιτάρια, δεν νομίζετε;