Αρχικά θα ετοιμάσουμε όλα τα υλικά που θα μπουν στην κατσαρόλα. Ξεφλουδίζουμε, ξεπλένουμε και κόβουμε σε κομμάτια του 1 εκατοστού τα καρότα (ανεβαίνοντας προς τα πάνω, στο πιο χοντρό τους μέρος, μειώνουμε το πάχος των κομματιών μέχρι και το 1/2 εκατοστό).

Ξεφλουδίζουμε και ξεπλένουμε τα παντζάρια. Τα κόβουμε αρχικά στη μέση και κατόπιν και πάλι στη μέση, κατά την ίδια όμως έννοια (σε "ροδέλες", δηλαδή, όχι σε τέταρτα). Επιλέγουμε μικρά παντζάρια, έτσι που και το βράσιμό τους να είναι πιο γρήγορο αλλά και τα κομμάτια που θα τα κόψουμε να είναι ευπαρουσίαστα στο σερβίρισμα.

Ξεφλουδίζουμε μία μικρή ρίζα ginger και την κόβουμε σε λεπτές ροδέλες, πάχους 3 με 4 χιλιοστά.

Ξεφλουδίζουμε και τα κρεμμυδάκια στιφάδου αλλά δεν τα κόβουμε, τα διατηρούμε ακέραια. Μπορείτε αντί για στιφάδου να χρησιμοποιήσετε και λίγο μεγαλύτερα, πάντα όμως λευκά, είναι πολύ πιο ήπια στη γεύση και πιο γλυκά από τα κόκκινα. η καλύτερη επιλογή όμως είναι τα κρεμμυδάκια στιφάδου!

Ξεφλουδίζουμε μία σκελίδα σκόρδου και την τσακίζουμε είτε με τον καρπό μας είτε κάτω από τη λάμα ενός μαχαιριού. Με τον τρόπο αυτό θα βγάλει όλα τα αρώματά της κατά το μαγείρεμα, αλλά θα είναι εύκολο να την αφαιρέσουμε στο τέλος του.

Ανεβάζουμε στο μάτι της κουζίνας μία κατσαρόλα με χοντρό πάτο και της προσθέτουμε το ελαιόλαδο.

Το ζεσταίνουμε καλά και προσθέτουμε την τσακισμένη σκελίδα σκόρδου μαζί με τις ροδέλες του ginger.

Αφήνουμε να ζεσταθούν για 2-3 λεπτά, πάνω από δυνατή φωτιά (στο 7-7,5 σε κλίμακα που φθάνει στο 9), μέχρι να αρχίσει το λάδι να τσιτσιρίζει. Θα σκουρύνουν αλλά δεν μας πειράζει καθόλου.

Προσθέτουμε τότε τα αρωματικά (δενδρολίβανο, δαφνόφυλλα, κανέλα). Εάν θέλετε, τα δένετε με λίγο σπάγκο σε ματσάκι, θα αφαιρούνται πιο εύκολα στη συνέχεια.

Μετά από άλλα 3-4 λεπτά προσθέτουμε τα κρεμμυδάκια στιφάδου και τα γυρίζουμε με ξύλινο κουτάλι μερικές φορές, να πάρουν λίγο χρώμα. Εάν δεν είστε τρελλαμένοι φαν της ανατολίτικης κουζίνας, αφαιρέστε προηγουμένως τις ροδέλες του ginger. Εάν τα αφήσετε μέχρι το τέλος του μαγειρέματος, τα άρωμά τους θα είναι πολύ έντονο

Προσθέτουμε και τις ροδέλες του καρότου, τα παντζάρια,

Και, τελικά, και τις τις φακές. Καινούργιο γύρισμα με το κουτάλι να ανακατευθούν όλα τα υλικά.

Αφήνουμε να τοσταρισθούν και να καραμελώσουν τα σάκχαρά τους για μερικά λεπτά, ανακατεύοντας κάθε τόσο για να μην κολλήσουν, ιδιαίτερα οι φακές (θυμάστε ότι η φωτιά είναι δυνατούτσικη, θέλει την προσοχή μας). Μην ανησυχήσετε εάν τα κρεμμύδια πάρουν αρπάξουν λίγο, αυτό είναι που θα δώσει “χρώμα” στο φαγητό μας. Το θέλουμε, το αποζητούμε, απλά να μην κολλήσει το φαγητό.

Όταν αρχίσει να αναδύεται από την κατσαρόλα ένα ωραίο άρωμα …ποπ-κορν, σβήνουμε με το κόκκινο κρασί και αφήνουμε να εξατμισθεί το αλκοολούχο μέρος του και να μείνουν στην κατσαρόλα μόνον τα αρώματά του. Για άλλη μία φορά να πούμε ότι το κρασί που χρησιμοποιούμε στη μαγειρική πρέπει να είναι κάποιο που θα το πίναμε ευχάριστα και μόνο του. Εδώ θέλουμε ένα μεστό κόκκινο κρασί.

Αρκετά με τη δυνατή φωτιά. Μειώνουμε την ένταση στο χαμηλό (στο 2,5 με 3),

Και προσθέτουμε το νερό. Τόσο όσο… Η ποσότητά του εξαρτάται από το μέγεθος της κατσαρόλας που θα χρησιμοποιήσουμε. Εκείνο που θέλουμε είναι να καλύπτει ίσα-ίσα τις φακές και τα λαχανικά. Για μία κατσαρόλα των 24 εκατοστών υπολογίστε (περίπου) 700 ml (ή γραμμάρια, ΕΔΩ δεν υπάρχει καμία διαφορά μεταξύ τους).

Σκεπάζουμε με το καπάκι της την κατσαρόλα και …την ξεχνούμε για ένα 2ωρο. Η, σχεδόν… Το φαγητό θα σιγομαγειρευθεί σε αυτή τη γλυκιά φωτιά και το μόνο που θέλει είναι ένα ανακάτεμα κάθε τόσο (μην το ξεχάσετε όμως),

Και, ίσως λίγο νερό ακόμη αν δούμε να λιγοστεύει το αρχικό μέσα στην κατσαρόλα. Εγώ προσέθεσα άλλα 200 ml συνολικά, σε δύο δόσεις.

Όταν μπαίνουμε στο τελευταίο 20λεπτο αυτού του χρόνου, προσθέτουμε στο φαγητό το αλάτι και το πιπέρι του, ανάλογα με τα γούστα μας.

Εάν αστοχήσαμε κάπου στην προσθήκη του νερού και στο τέλος του μαγειρέματος το φαγητό μας φαίνεται να έχει πολλά υγρά, παρατείνουμε για μερικά λεπτά το μαγείρεμα με ανοικτό το καπάκι τώρα πια. Εάν, αντίθετα, το δούμε να έχει στεγνώσει πολύ, προσθέτουμε άλλη μία κουτάλα νερό, ανακατεύουμε και μαγειρεύουμε για άλλα 1 με 2 λεπτά.

Τέλος χρόνου (ελπίζω…). Ελέγχουμε το βαθμό που έχουν μαγειρευθεί τα παντζάρια τρυπώντας τα με ένα πιρούνι. Τα δόντια του πιρουνιού πρέπει να βυθίζονται στο εσωτερικό του χωρίς αντίσταση, ταυτόχρονα όμως πρέπει να είναι σταθερά και αρκετά σφικτά, όχι να διαλύονται. Κάτι ανάλογο με τις πατάτες όταν τις βράζουμε για να φτιάξουμε σαλάτα, όχι πουρέ.

Απομακρύνουμε την κατσαρόλα από το μάτι, αφαιρούμε τα αρωματικά (και το σκόρδο –εάν το βρείτε!) και προσθέτουμε το θυμάρι. Ανακατεύουμε να απλωθεί το άρωμά του σε όλο το φαγητό.

Προσθέτουμε και το βούτυρο σε μικρά κομμάτια. Αυτό είναι ένα από τα μυστικά της γαλλικής κουζίνας (αλλά και εκείνης του βορρά της Ιταλίας): Φρέσκο βούτυρο στο τέλος στου μαγειρέματος που λιώνει αργά και αρωματίζει το φαγητό.

Τώρα όμως ΔΕΝ θα ανακατέψουμε! Ξανα-σκεπάζουμε την κατσαρόλα και αφήνουμε το βούτυρο να λιώσει γλυκά, για 3-5 λεπτά, με την θερμότητα που υπάρχει μέσα στο σκεύος.

Μόνο την ώρα που είναι να σερβίρουμε ανακατεύουμε καλά το φαγητό (κάτι που παραπέμπει στην περίφημη mantecatura των ιταλικών risotti του βορρά) και το σερβίρουμε σε πιάτα.

Συνοδεύουμε το πολύ αρωματικό αυτό κοκκινιστό κατσαρόλας με πουρέ πατάτας.

Ε, είχατε 2 ολόκληρες ώρες να τον ετοιμάσετε και αυτόν, ελπίζω να σας έφτασαν!!!