Κάποτε ο Ιμάμης είχε βρεθεί σε ένα φτωχικό. Το ζευγάρι που ζούσε εκεί ήταν πολύ φιλόξενο. Το μεσημέρι ετοίμασε η γυναίκα το τραπέζι, αλλά δεν είχε πλούσιο φαΐ όπως αρμόζει σε έναν Ιμάμη, είχε μόνο μελιτζάνες με σάλτσα στην κατσαρόλα. Ο Ιμάμης ενθουσιάστηκε τόσο πολύ από την νοστιμιά, οπου ζήτησε να του φέρουν και 2ο, μα και 3ο πιάτο ώσπου έσκασε (στα τουρκικά η λεξη μπαϊλντίζω, σημαίνει έσκασα/φούσκοσα). Γι'αυτό πείρε την ονομασία Ιμάμ, από τον Ιμάμη και το Μπαϊλντί επειδή έσκασε.
Είναι και αυτό μάλλον ενας μύθος, αλλά μου το έμαθαν έτσι στο πατρικό μου.