Μίνι μηλοπιτάκια. Τελικά, το μέγεθος ΔΕΝ ΜΕΤΡΑΕΙ πάντα

Με το συμπάθιο δηλαδή, αλλά η απάντηση που χρόνια τώρα αποφεύγουμε, άνδρες και γυναίκες, στο ερώτημα “τι μετράει περισσότερο; το μέγεθος ή μήπως η τέχνη;” Εγώ την έχω και σας τη δίνω στη συνταγή που ακολουθεί. Μαζί με τα επιχειρήματά της.

Ας είμαστε ειλικρινείς με τους εαυτούς μας. Τόσο για έναν άντρα όσο και για μία γυναίκα (άλλωστε, αυτές είναι οι άμεσα εμπλεκόμενες με το αντικείμενο), άπαξ και ...“δεν χορτάσει πρώτα το μάτι”, έχουμε πρόβλημα. Το αναγάγουμε απευθείας σε ...“προσδοκία ικανοποίησης”, οι πόντοι μας φαίνονται λίγοι και όλα πάνε να χαλάσουν πριν ακόμη γίνει η πρώτη δοκιμή Ή μήπως κάνω λάθος;

Ε λοιπόν ναι, είναι λάθος Και μάλιστα, μεγάλο. Παρακαλώ, δείτε γιατί

Δες περισσότερα

Μίνι μηλοπιτάκια. Τελικά, το μέγεθος ΔΕΝ ΜΕΤΡΑΕΙ πάντα

ggr @george

Athens

Ε λοιπόν ναι, είναι λάθος Και μάλιστα, μεγάλο. Παρακαλώ, δείτε γιατί

Υλικά

1 συσκευασίαζύμη κουρού
5μήλα καθαρισμένα από φλούδα και σπόρια
100 γρκαστανή ζάχαρη
1 κ.γ.corn flour
1 κ.γ.κανέλα, σε σκόνη
1/2 κ.γλ.γαρύφαλλο, σε σκόνη
χυμό από 1 πορτοκάλι
ξύσμα από 1 πορτοκάλι
50 γρψίχα από καρύδια(χοντροκομμένα)
άχνη ζάχαρη για το πασπάλισμα
όρεξη για...αξέχαστο αποτέλεσμα

Αποθηκεύτηκε

Οδηγίες μαγειρέματος

1

Καθαρίζουμε τα μήλα, αφαιρούμε τα κουκούτσια τους και τα κόβουμε σε τέταρτα. Τα τρίβουμε στη χοντρή διάτρηση του τρίφτη.
2

Μέσα σε ένα κατσαρολάκι βάζουμε τα τριμμένα μήλα και την καστανή ζάχαρη,
3

Προσθέτουμε το ξύσμα και τα μπαχαρικά (την κανέλα και το γαρύφαλλο). Ανακατεύουμε καλά.
4

Διαλύουμε στο χυμό πορτοκαλιού το corn flour και αδειάζουμε το χυμό μέσα στο κατσαρολάκι με τα τριμμένα μήλα.
5

Βράζουμε, σε δυνατή φωτιά, μέχρι να μαλακώσουν (εμένα μου πήρε ένα 10λεπτο περίπου).
6

Μόλις το μείγμα μας έχει απορροφήσει όλα τα υγρά του, αποσύρουμε το κατσαρολάκι από τη φωτιά, αφήνουμε να κρυώσει ελαφρά το μείγμα μας και προσθέτουμε τα καρύδια. Αφήνουμε το μείγμα μας να κρυώσει εντελώς.
7

Στο ενδιάμεσο κόβουμε τα φύλλα ζύμης κουρού με μία στρογγυλή κουπ πάτ των 7 εκ. περίπου, σε δίσκους (αν δεν έχουμε μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μια κούπα ή και ένα ποτήρι).
8

Βάζουμε σε κάθε δίσκο μια μικρή κουταλιά από τη γέμιση και την κλείνουμε μέσα στη ζύμη, τυλίγοντάς τη σε μισοφέγγαρο και πιέζοντας τις άκρες με τα δάχτυλά μας και λίγο νερό για να κλείσουν. Ολοκληρώνουμε το κλείσιμό τους πιέζοντας με τα δόντια ενός πιρουνιού.
9

Κάθε ένα μηλοπιτάκι που ετοιμάζουμε, το βάζουμε σε χαμηλό ταψί καλυμμένο με ένα φύλλο λαδόκολλας. Δεν φουσκώνουν παρά ελάχιστα, άρα μπορούν να μπουν σχετικά κοντά. Παρ’ όλα αυτά, λόγω του πλήθους τους, θα χρειασθούμε 2 τέτοια ταψιά.
10

Με λίγο τακτική τοποθέτηση του κουπ πατ πετυχαίνουμε να βγουν 20 δίσκοι ζύμης και θα περιορίσουμε τις ποσότητες της ζύμης που παραμένουν ενδιάμεσα. Τις οποίες βέβαια, θα ζυμώσουμε λίγο και θα τις νανα ανοίξουμε σε φύλλο με τον πλάστη. Με tον τρόπο αυτό βγαίνουν τελικά άλλοι 7-8 (!!!) δίσκοι.
11

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180° βαθμούς. Όταν σταθεροποιηθεί η θερμοκρασία, βάζουμε τα ταψιά στο φούρνο και ψήνουμε για περίπου 30 λεπτά.
12

Αφαιρούμε τα μηλοπιτάκια όταν έχουν πάρει χρώμα. Από τη φωτογραφία φαίνεται ότι το κλείσιμο της ζύμης γύρω από τη γέμιση δεν μου πήγε και πολύ καλά, γι’ αυτό και κατά το ψήσιμο μικροποσότητες βρήκαν τον τρόπο να βγουν έξω. Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, θα καλυφθούν από την άχνη.
13

Γιατί δεν τελειώσαμε εδώ. Όσο ακόμα τα μηλοπιτάκια μας είναι ζεστά, τα πασπαλίζουμε με άχνη ζάχαρη. Απολαύστε υπέροχα, mini μηλοπιτάκια, που όσοι...πόντοι τους λείπουν σε μέγεθος, τόσους “πόντους” κερδίζουν από γεύση. Και όχι μόνο, δείτε τι παραπάνω μπορεί να κάνει κανείς εάν θέλει να ευχαριστήσει τους...συνδαιτυμόνες του:
14

Για να διασκεδάσω την...έλλειψη μεγέθους, κατέφυγα στη βελτίωση της τεχνικής. Βάζοντας κάποια αντικείμενα στο πιάτο σερβιρίσματος και πασπαλίζοντας από πάνω τους την άχνη, χωρίς πιτάκια για την ώρα. Έφτιαξα μία ωραία βάση σερβιρίσματος σε κάθε πιάτο, πάνω στην οποία σερβίρισα κατόπιν τα πιτάκια.
15

Η ιδέα, που έκανε το πιάτο πέρα από πολύ νόστιμο και πολύ ευχάριστο στο μάτι, ήταν της Έρρικας. Τελικά, από μικρό κι από τρελό, μαθαίνεις την αλήθεια....