Σε αποστειρωμένο γυάλινο βάζο ξεκινάμε και βάζουμε 1 κ.σ. αλεύρι με 2-3 κ.σ. νερό. Ανακατεύουμε σε πηχτό χυλό, καπακώνουμε και αφήνουμε 24 ώρες κοντά σε καλοριφέρ, αν είναι δυνατόν. Αν είναι χειμώνας του βάζουμε μια κάλτσα για να το κρατήσουμε ζεστό.

Την 2η ημέρα βάζουμε πάλι 1 κ.σ. αλεύρι και 2 κ.σ. νερό και ανακατεύουμε σε πηχτό χυλό. Καπακώνουμε και αφήνουμε 24 ώρες.

Την 4η ημέρα πάλι 1 κ.σ. αλεύρι και 1 κ.σ. νερό. Ανακατεύουμε και καπακώνουμε για 24 ώρες, ανοίγοντας πάλι το βάζο 1-2 φορές μέσα στην ημέρα ή απλώς ακουμπώντας το καπάκι στο στόμιο του βάζου χωρίς να το σφίξουμε.

Σήμερα 7η ημέρα βλέπω πως αργεί (1η φώτο), μάλλον λόγω θερμοκρασίας, οπότε του βάζω 1 κ.σ. νερό και 2 κ.σ. αλεύρι και το απόγευμα ήταν έτοιμο (φώτο 2) οπότε του κάνω άλλο ένα τάισμα με τις πρωινές αναλογίες ώστε το πρωί να είναι έτοιμο και να ξεκινήσω για ψωμάκι.

Το καλοκαίρι που οι θερμοκρασίες είναι πολύ υψηλότερες φαντάζομαι πως θα γίνεται στο μισό χρόνο με ταΐσματα ανά 12ωρο. Σου δείχνει κιόλας πότε έχει ανάγκη για τάισμα. Τριπλασιάζεται σε όγκο και μετά αρχίζει και πέφτει. Τότε ή το χρησιμοποιούμε για τη συνταγή που έχουμε υπόψη μας ή το ταΐζουμε και το διατηρούμε στο ψυγείο.

Αυτό είναι το ψωμάκι που έφτιαξα με αυτό το προζύμι, χωρίς καθόλου μαγιά. Ξέρω όμως πως όσο περισσότερο χρόνο "το κρατούμε σε ζωή", τόσο περισσότερο ωριμάζει σε γεύση και πιο νόστιμο θα γίνεται το ψωμί μας. Η υπομονή ανταμείβεται σε αυτή την περίπτωση...

Το κομμάτι "προζύμι" είναι πολύ καινούργιο για μένα αλλά υπάρχει πολύ πληροφορία στο ίντερνετ. Αν έχετε απορίες και μπορώ να βοηθήσω με την όποια λίγη εμπειρία έχω, πολύ ευχαρίστως! Έπεται πάντως και συνέχεια γιατί όσο ζεις, μαθαίνεις...