Διαλύστε το αλάτι σε ξύδι μέσα σε ένα μεγάλο μπωλ (ή σε μια μικρή λεκάνη) και προσθέστε τους γαύρους (όχι τους συγγενείς σας οπαδούς του Ολυμπιακού παρακαλώ). Φροντίστε οι γαύροι να είναι εντελώς βυθισμένοι στο ξύδι. Αφήστε τους στο μπωλ να "ψηθούν" στο ξύδι για περίπου δύο ώρες.

Πως θα καταλάβετε αν είναι πλέον ασφαλείς για φάγωμα? Θα πιέσετε το σημείο που τελειώνει το άνοιγμα της κοιλιάς. Όταν με την πίεση δεν βγαίνει καθόλου αίμα ο γαύρος είναι αρκετά ψημένος από το ξίδι και απόλυτα ασφαλής. Σε αυτό το σημείο αρχίστε να ανοίγετε τους γαύρους κατά μήκος με ένα μαχαίρι και να αφαιρείτε προσεκτικά τη ραχοκοκαλιά.

Λαδωστε (με ελαφρύ λάδι πάντα) τον πάτο του σκεύους στο οποίο θα φυλάσσεται ο γαύρος σας και αρχίστε να στοιβάζετε πυκνά τα φιλετάκια σε αυτό. Μετά από κάθε στρώση προσθέστε λίγο μαϊντανό και 1-2 λεπτές φετούλες σκόρδου (μην το παρακάνετε με το σκόρδο εύκολα ξεγελιέται κανείς και υπερβάλλει) και λάδι.

Όταν έχετε στοιβάξει όλο το γαύρο με όλα τα συναφή προσθέτετε τέλος μια τελευταία στρώση λαδιού ώστε να είναι όλος ο γαύρος βυθισμένος στο λάδι. Διατηρείται στο ψυγείο και είναι ιδανικός για συνοδεία σε όσπρια. Καλή απόλαυση!

Ίσως αναρωτθήκατε "Γιατί να μη χρησιμοποιήσω ελαιόλαδο, που είναι και πιο υγειινό και σε μεγαλύτερη αφθονία στην Ελλάδα?". Εγώ απαντώ: Επειδή το ελαιόλαδο στερεοποιείται στο ψυγείο και κάθε φορά που θα θέλετε να φάτε πρέπει να θυμάστε να τον βγάζετε από μέσα 10 λεπτά πριν το φαγητό για να προλάβει να λιώσει. Άσε που όταν δεν μπορείς να συγκρατηθείς αφαιρείς σημαντική ποσότητα λαδιού από το σκεύος και ο γαύρος μένει "γυμνός" μετά.