Bucatini με pesto ρόκας
Άνοιξε το ντουλάπι και το μόνο που βρήκε μέσα, στο βάθος-βάθος του πάνω ραφιού, ήταν ένα πακέτο μακαρόνια παστίτσιου Νο 5. ”Bucatini επιμένει να τα λέει ο πατέρας μου” σκέφθηκε και με μιάς μελαγχόλησε. Έχει αρκετές εβδομάδες να πάει στην Αθήνα, στο πατρικό της, και τα καθημερινά τηλεφωνήματα και το Skype, δεν μπορούν να αντικαταστήσουν στο ελάχιστο τη τρυφερότητα της αγκαλιάς των γονιών, τη θαλπωρή ενός σπιτικού πιάτου, την απαράμιλλη ευωδιά των πλυμένων από τη μαμά ρούχων… “Να κανονίσω ένα Σαββατοκύριακο να πεταχτώ να τους δω” σκέφθηκε και έκλεισε πίσω την πόρτα.
Ευτυχώς έχει λαϊκή σήμερα και εκεί στοχεύει να βρει κάτι νηστίσιμο, κάτι σε χορταρικό ίσως, για να φτιάξει το μεσημεριανό της.
Όταν έφθασε της σειράς των πάγκων, έχοντας διασχίσει όλο το πολύχρωμο πλήθος των πραμματειών που ήσαν πάνω τους συνειδητοποίησε ότι όλο και όλο που είχε στην τσάντα της ήταν δύο ματσάκια ρόκας. Ολόφρεσκης, καυτερής σαν δοκίμασε ένα φυλλαράκι της, καταπράσινης, μυρωδάτης, αλλά πάντα …μίας απλής ρόκας. Α, και ένα κεφάλι σκόρδο. Ε, δεν το λες και γεμάτο το καλάθι της.
Η φράση αυτή της έφερε ένα χαμόγελο στα χείλη και την αντιστροφή της γνωστής παροιμίας στο μυαλό της “πάμε να φτιάξουμε, με το μικρό καλάθι μας, κάτι για το οποίο θα μπορούμε να πούμε “μεγάλα λόγια”, να το καμαρώσουμε σαν κάτι ξεχωριστό”
Απόσπασμα από το βιβλίο του μπαμπά: “ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ: Όταν η κόρη μας θα σπουδάζει μακριά από το σπίτι μας”
Bucatini με pesto ρόκας
Άνοιξε το ντουλάπι και το μόνο που βρήκε μέσα, στο βάθος-βάθος του πάνω ραφιού, ήταν ένα πακέτο μακαρόνια παστίτσιου Νο 5. ”Bucatini επιμένει να τα λέει ο πατέρας μου” σκέφθηκε και με μιάς μελαγχόλησε. Έχει αρκετές εβδομάδες να πάει στην Αθήνα, στο πατρικό της, και τα καθημερινά τηλεφωνήματα και το Skype, δεν μπορούν να αντικαταστήσουν στο ελάχιστο τη τρυφερότητα της αγκαλιάς των γονιών, τη θαλπωρή ενός σπιτικού πιάτου, την απαράμιλλη ευωδιά των πλυμένων από τη μαμά ρούχων… “Να κανονίσω ένα Σαββατοκύριακο να πεταχτώ να τους δω” σκέφθηκε και έκλεισε πίσω την πόρτα.
Ευτυχώς έχει λαϊκή σήμερα και εκεί στοχεύει να βρει κάτι νηστίσιμο, κάτι σε χορταρικό ίσως, για να φτιάξει το μεσημεριανό της.
Όταν έφθασε της σειράς των πάγκων, έχοντας διασχίσει όλο το πολύχρωμο πλήθος των πραμματειών που ήσαν πάνω τους συνειδητοποίησε ότι όλο και όλο που είχε στην τσάντα της ήταν δύο ματσάκια ρόκας. Ολόφρεσκης, καυτερής σαν δοκίμασε ένα φυλλαράκι της, καταπράσινης, μυρωδάτης, αλλά πάντα …μίας απλής ρόκας. Α, και ένα κεφάλι σκόρδο. Ε, δεν το λες και γεμάτο το καλάθι της.
Η φράση αυτή της έφερε ένα χαμόγελο στα χείλη και την αντιστροφή της γνωστής παροιμίας στο μυαλό της “πάμε να φτιάξουμε, με το μικρό καλάθι μας, κάτι για το οποίο θα μπορούμε να πούμε “μεγάλα λόγια”, να το καμαρώσουμε σαν κάτι ξεχωριστό”
Απόσπασμα από το βιβλίο του μπαμπά: “ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ: Όταν η κόρη μας θα σπουδάζει μακριά από το σπίτι μας”
Οδηγίες μαγειρέματος
- 1
Τη διαδικασία για το pesto ρόκας μπορείτε να τη βρείτε αναλυτικά εδώ: “Pesto ρόκας. Πέστο και ροκάρισες!” Αρκεί σε ένα τηγανάκι να τοστάρουμε για 3-5 λεπτά το κουκουνάρι και τα αμύγδαλα, πάνω από μέτρια φωτιά, να αλέσουμε τα φύλλα ρόκας σε blender μαζί με τα τυριά και τους ξηρούς καρπούς, προσθέτοντας λίγο-λίγο το ελαιόλαδο, μέχρι να πάρουμε μία πηκτή σάλτα.
- 2
Αφού το προορίζουμε για άμεση χρήση με τα bucatini που θα ετοιμάσουμε, θα το φέρουμε στην τελική, πιο αραιή του υφή του, προσθέτοντας επιπλέον ελαιόλαδο και ανακατεύοντάς το να ενσωματωθεί στο pesto. Διαφορετικά, θα χρησιμοποιούσαμε μόνο τη μισή ποσότητα λαδιού (45 γραμμάρια) και θα τη φυλάγαμε έτσι πηκτή στο ψυγείο, για επόμενες χρήσεις.
- 3
Σε κατσαρόλα με άφθονο και αλατισμένο νερό βράζουμε τα bucatini. Θα τα σουρώσουμε όσο ακόμη κρατούν στο δόντι, είναι δηλαδή “al dente”, για να ολοκληρώσουμε το μαγείρεμά τους με τη σάλτσα, στο τηγάνι.
- 4
Η ιδιαιτερότητα αυτής της συνταγής (σε σχέση με αυτά που κάνει ο μπαμπάς με τα ζυμαρικά) είναι ότι, από τη στιγμή που το νερό άρχισε να βράζει έντονα, χαμήλωσα την ένταση και τα έβρασα σε μέτρια φωτιά. Θα τα σουρώσουμε όσο ακόμη κρατούν στο δόντι, είναι δηλαδή “al dente”, για να ολοκληρώσουμε το μαγείρεμά τους με τη σάλτσα, στο τηγάνι.
- 5
Όση ώρα βράζουν τα bucatini ανεβάζουμε ένα τηγανάκι στο μάτι, το ζεσταίνουμε, προσθέτουμε 1 μικρό κουταλάκι ελαιόλαδο και, όταν ζεσταθεί και αυτό, ροδίζουμε εκεί μέσα τη σκελίδα του σκόρδου (ολόκληρη αλλά τσακισμένη, έτσι που να αρωματίσει αλλά και να μπορεί να αφαιρεθεί εύκολα στο τέλος).
- 6
Προσθέτουμε τα ντοματίνια και το μπέικον (κομμένο σε καρεδάκια ή σε μικρά κυβάκια, πλευράς όχι πάνω από 1 εκατοστό) και σοτάρουμε για 3-4, ίσως και 5, λεπτά.
- 7
Προσθέτουμε το pesto της ρόκας και ανακατεύουμε να ενωθούν σε μία αρωματισμένη σαλτσούλα.
- 8
Τώρα τα bucatini πρέπει να είναι έτοιμα (1-2 λεπτά πριν συμπληρωθεί ο αναγραφόμενος στη συσκευασία χρόνος). Τα σουρώνουμε, χωρίς να αφήσουμε να στραγγίσουν εντελώς από την υγρασία τους (κρατούμε και λίγο από το νερό του βρασμού, πάντα υπάρχει το ενδεχόμενο να χρειασθεί για να δέσει η σάλτσα) και τα ρίχνουμε στο τηγάνι με το pesto).
- 9
Ανακατεύουμε καλά να απλωθεί η σάλτσα και να καλύψει τα ζυμαρικά.
- 10
Σερβίρουμε σε πιάτο και απολαμβάνουμε ένα ακόμη υπέροχο πιάτο ζυμαρικών.
- 11
Εάν δεν χρησιμοποιήσουμε άμεσα όλο το pesto, μπορούμε να το φυλάξουμε στο ψυγείο, σε δοχείο που να κλείνει ερμητικά με καπάκι, καλυμμένο με ένα λεπτό στρώμα ελαιόλαδου (ώστε να αποκλείεται η επαφή του με τον αέρα). Μπορούμε όμως να το διατηρήσουμε, για πολύ περισσότερο χρόνο, αφού το μοιράσουμε στις θήκες μίας παγοκύστης και, αφού παγώσει στην κατάψυξη, σε κυβάκια που θα φυλάξουμε μέσα σε πλαστικά σακουλάκια.
Παρόμοιες συνταγές
Περισσότερες συνταγές

























Σχόλια