Ψιλοκόβουμε τα λαχανικά: το καρότο σε λεπτές ροδέλες και το κρεμμύδι (1 ξηρό ή 2-3 φρέσκα) σε μικρά κομματάκια. Πλένουμε και στραγγίζουμε σε σουρωτήρι το σπανάκι. Το αφήνουμε να στραγγίσει καλά. Το φαγητό, για περισσότερη γεύση, θέλει και λίγο ζωμό λαχανικών ή έναν κύβο. Επειδή δεν είχαμε σπιτικό κύβο, η μαμά κράτησε το φυτικό νερό από τα κολοκυθάκια που είχε τρίψει ο μπαμπάς για τους κολοκυθοκεφτέδες που ετοίμασε, για να το χρησιμοποιήσει σαν μέρος των υγρών του φαγητού.

Σε μία κατσαρόλα προσθέτουμε 2 κουταλιές γεμάτες-γεμάτες ελαιόλαδο, την ανεβάζουμε σε ένα μάτι της κουζίνας και το ζεσταίνουμε καλά. Ρίχνουμε το σπανάκι και το αλατοπιερώνουμε.

Αφήνουμε να ζεματισθεί για 3-4 λεπτά, να μαραθεί και να χαμηλώσει μέσα στην κατσαρόλα και του προσθέτουμε τα υγρά που είχαμε κρατήσει, τα κομμένα λαχανικά, και ανακατεύουμε καλά.

Προσθέτουμε το υπόλοιπο ελαιόλαδο (άλλες 3-4 γεμάτες κουταλιές), συμπληρώνουμε τα υγρά (θα χρειασθούμε συνολικά περίπου 1 λίτρο, άρα καλό θα είναι να έχουμε ζυγίσει και να αφαιρέσουμε το βάρος του πράσινου ζωμού που είχαμε κρατήσει από το σπανάκι),

.ανακατεύουμε καλά και σκεπάζουμε την κατσαρόλα αφήνοντας το φαγητό να πάρει μία βράση.

Ανοίγουμε τότε την κατσαρόλα και προσθέτουμε το κέτσαπ, τη ζάχαρη και το κρασί.

Προσθέτουμε το ρύζι και ανακατεύουμε μέχρι να ανακατευθεί ομοιόμορφα με το ζεματισμένο σπανάκι. Εάν έχουμε σπιτικούς κύβους τώρα είναι η ώρα να προσθέσουμ 1 κυβάκι. Σκεπάζουμε με το καπάκι και μαγειρεύουμε, σε μέτρια προς χαμηλή φωτιά, για 15 με 20 λεπτά (ανάλογα με τις οδηγίες στη συσκευασία του ρυζιού, αλλά θα δοκιμάσουμε και εμείς), ανακατεύοντας κάθε τόσο για να μην κολλήσει το ρύζι.

Προς το τέλος του μαγειρέματος δοκιμάζουμε και διορθώνουμε εάν χρειασθεί στο αλάτι και το πιπέρι. Όταν το ρύζι είναι έτοιμο, τραβούμε την κατσαρόλα από το ζεστό μάτι και προσθέτουμε το τριμμένο τυρί αλλά και μία γεμάτη κουταλιά φρέσκο βούτυρο. Ανακατεύουμε καλά να λιώσουν και να χυλώσουν το σπανακόρυζο.

Σερβίρουμε σε πιάτα και απολαμβάνουμε ένα υπέροχο και πολύ θρεπτικό φαγάκι που, σκέτο ή με κομμάτια φέτας, με μία καλή δόση χυμού λεμονιού από πάνω, εμένα θα μου θυμίζει πάντα την μαμά μου!!! Εδώ, βέβαια, έβαλε λίγο το χέρι του ο μπαμπάς και έτσι το απολαύσαμε με κάτι εξαιρετικούς κολοκυθοκεφτέδες που είχε φτιάξει, μούρλια!!!