Σε μετρίου μεγέθους κατσαρόλα βάζουμε το νερό με τη ζάχαρη (καστανή για μένα) και ανάβουμε το μάτι σε μέτρια θερμοκρασία. Βάζουμε πάνω την κατσαρόλα και αφήνουμε να πάρουν μια βράση.

Βράζουμε για το λιγότερο 6-7 λεπτά, μέχρι να έχουμε ένα μέτριο σιρόπι, σβήνουμε το μάτι και αποσύρουμε. Αφήνουμε στην άκρη, μέχρι να το χρειαστούμε.

Σε μια μεγάλη κατσαρόλα με βαρύ πάτο βάζουμε το ελαιόλαδο με το σιμιγδάλι και τα ζεσταίνουμε σε μέτρια φωτιά, έως χαμηλή. Ανακατεύουμε συνέχεια με μια ξύλινη κουτάλα για να μην κάψει και να μην κολλήσει. Καβουρδίζουμε για περίπου έξι λεπτά, μέχρι να πάρει χρυσαφί χρώμα και να βγάλει τα αρώματα του. Προσοχή μην καεί.

Προσθέτουμε τις αποξηραμένες φράουλες σε κομματάκια και ανακατεύουμε για να πάνε παντού. Συνεχίζουμε να ανακατεύουμε για 1-2 λεπτά.

Αποσύρουμε την κατσαρόλα από το μάτι πάνω σε ξύλινη επιφάνεια και προσθέτουμε σταδιακά το σιρόπι μέσα στην κατσαρόλα με το σιμιγδάλι. Προσοχή γιατί τσιτσιρίζει και πιτσιλίζει αφού είναι ζεστό. Μπορεί και να καούμε.

Ανακατεύουμε χωρίς να σταματήσουμε με την ξύλινη κουτάλα μέχρι να έχουμε ένα λασπώδες μείγμα.

Ξαναβάζουμε την κατσαρόλα στο μάτι σε χαμηλή φωτιά και ρίχνουμε την βανίλια και την κουβερτούρα τη λευκή σε μικρά κομματάκια για να λιώσει ευκολότερα.

Αν δούμε ότι το μείγμα κοχλάζει και βγάζει μεγάλες φουσκάλες, κατεβάζουμε τη θερμοκρασία λίγο, χωρίς όμως να σταματήσουμε να ανακατεύουμε.

Αποσύρουμε από τη φωτιά.

Λαδώνουμε μια φόρμα του κέικ (εγώ χρησιμοποίησα τη στρογγυλή) και βάζουμε μέσα το μείγμα. Στρώνουμε με μια σπάτουλα, ώστε να είναι παντού ίσιο και να έχει το ίδιο πάχος.

Αφήνουμε μια ώρα να σφίξει και τον ξεφορμάρουμε.😀Είναι πολύ εύκολο, αφού ο χαλβάς είναι πολύ λιπαρός ούτως ή άλλως.