Ο .....πειρασμός ήταν μεγάλος. Όταν είδα την παραδοσιακή συνταγή, με το αρνίσιο κρέας, να έχει στείλει στο σεφ Gordon Ramsey στο Πάνθεον των Μεγάλων της μαγειρικής (υπάρχει και στο site, εδώ, ζήλεψα τη δόξα του και θέλησα να μείνω και εγώ γνωστός για ένα παρόμοιο κατόρθωμα.. Τι διάολο..... δεν θα ‘ναι και πολύ δύσκολο να παραμυθιάσω τον κόσμο πως είμαι σεφ (το γράφει, άλλωστε, κάτω από το avatar μου). Και “G” έχω στο όνομά μου, εύκολα θα το πουλήσω σαν το αρχικό του “Gordon”. Του Gordon της Ελλάδας. Ένας “G(ordon).gr” !!! Ένας Ggr... Απίθανο !!! Ξεκινάμε !!! Το μόνο που με ανησυχεί, είναι μη μου κολλήσει κανείς και τη ρετσινιά του “Σκωτσέζου”, σαν και εκείνον.....Η shepherd's pie, η “πίτα του βοσκού”, δηλαδή, είναι ένα τυπικό βρετανικό πιάτο. Παραδοσιακά, φτιάχνεται με μικρά κομματάκια α ρ ν ί σ ι ο υ κρέατος (εξ’ ου και το όνομά της) που της δίνει μία ιδιαίτερη γεύση. Η αλήθεια είναι ότι αυτό το όνομα το “φοράει” από τα τέλη του 19ου αιώνα (γύρω στο 1870), παλιότερα ήταν γνωστή με το όνομα “cottage pie” (ή, “η πίτα της αγροικίας”), ένα πιάτο από λιωμένες πατάτες και κρέας. Ε, η “πίτα του βοσκού” δεν είναι παρά μία τέτοια παρασκευή, όπου το κρέας παραδοσιακά είναι αρνίσιο. (***)Με το πέρασμα των χρόνων έχουν αναπτυχθεί πολλές π α ρ α λ λ α γ έ ς της shepherd's pie, που στη πραγματικότητα δεν είναι άλλο από ......επιστροφή στην παλαιότερη “cottage pie”. Στη θέση του αρνίσιου κρέατος που είχε στη διάθεσή του στα βοσκοτόπια ο βοσκός, χρησιμοποιείται κρέας και από άλλα ζώα (που, βέβαια, μία φάρμα, μία αγροικία, έχει στη διάθεσή της σε μεγαλύτερη ποικιλία). Και τα μικρά κομματάκια του κρέατος(συχνά μαζί με τα κοκκαλάκια του), έχουν πλέον αντικατασταθεί από κιμά. Γιατί όχι ; Αρκεί το κρέας να είναι καλά αρωματισμένο με τα διάφορα αρωματικά που του δίνουν εκείνη τη ξεχωριστή γεύση.Μία λεπτή, ελαφρά χρυσαφένια, κρούστα πατάτας τυλίγει γύρω-γύρω κρέας και αρωματικά, σαν να είναι κλεισμένα μέσα σε κασετίνα.Άλλοτε ψήνεται σε ένα ενιαίο ταψί και σερβίρεται, αφού πρώτα κοπεί σε μερίδες, άλλοτε πάλι σε ατομικά φορμάκια, μεγέθους δικής μας τυρόπιτας (αλλά και μικρότερα, τύπου maffin).Όπως είπαμε, υπάρχουν πολλές παραλλαγές της συνταγής, σε όλο τον αγγλοσαξονικό κόσμο (Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, Αμερική, Καναδά), μερικές από τις οποίες, μάλιστα, είναι πραγματικά περίεργες. Υπάρχει μέχρι και η χορτοφαγική εκδοχή της, απ’ όπου απουσιάζει εντελώς το κρέας, και το καρότο και το κρεμμύδι “κάνουν παρέα” με φακές, φασόλια, αρακά, σόγια ή καλαμπόκι). Αυτή η παραλλαγή έχει το όνομα “s h e p h e r d e s s . pie” (ή, “η πίτα της γυναίκες του βοσκού”).Η πιο περίεργη, πάντως, παραλλαγή (τουλάχιστον όπως τη βλέπω εγώ) είναι και αυτή αγγλική και στη θέση του κρέατος έχει ψάρι. Η “shepherd's pie με ψάρι”, αν και πολλοί την αποκαλούν “fisherman's pie” (ή “η πίτα του ψαρά”). Ε, αυτή θα δούμε στη συνέχεια.

Λίγα μυστικά ακόμα

Είναι μία πολύ νόστιμη συνταγή, που στέκεται επάξια δίπλα στην –πολύ πιο γνωστή– original shepherd's pie, με το αρνίσιο κρέας. Ένα γευστικό πιάτο για τους μεγαλύτερους και ταυτόχρονα ένα πλήρες γεύμα για τα μικρά παιδιά, ένας ακόμη έξυπνος τρόπος να φάνε το απαραίτητο για την ανάπτυξή τους ψάρι.Η τέχνη στον πουρέ βρίσκεται στο πως δεν θα βουλιάξει και χαθεί μέσα στο χτρώμα του ψαριού. Για τον λόγο αυτό δεν πρέπει να είναι πηκτός, βαρύς, αλλά αφράτος. Τον ρίχνουμε από χαμηλά στο σκεύος και ισιώνουμε την επιφάνειά του με απαλές, ελαφριές κινήσεις ενός κουταλιού. Ακόμη και όταν χαράσσουμε την επιφάνεια με ο πιρούνι “ζωγραφίζοντας”, φροντίζουμε να είναι απαλές οι κινήσεις μας.[1] Η επιλογή του ζωμού ψαριού είναι σαφώς η ενδεδειγμένη, αν και θα μπορούσε κανείς να χρησιμοποιήσει και ζωμό λαχανικών.. Μπορεί να χρησιμοποιηθούν τα “μη βρώσιμα” (ή καλύτερα, τα “μη χρησιμοποιήσιμα”) μέρη του ψαριού που θα αγοράσουμε (κεφάλι, ουρά, περιοχή γύρω από τα κόκκαλα της ράχης και της κοιλιάς, ολόκληρα μικρά ψαράκια που δεν έχουν να δώσουν “ψαχνό”, κ.α.).[2] Όσον αφορά στο είδος του ψαριού, πραγματικά φαίνεται να μην υπάρχει περιορισμός. Άλλωστε, πόσες επιλογές να άλλωστε έχουν αυτοί οι Εγγλέζοι...... Όχι, δεν είναι αλήθεια, Απλά κάνει –σχεδόν– οποιοδήποτε είδος ψαριού. Με την προϋπόθεση ότι θα χρησιμοποιήσουμε “καθαρά” κομμάτια, χωρίς κόκκαλα και πέτσες. Μάλιστα, φαίνεται να είναι προς αποφυγήν και τα πολύ λιπαρά ψάρια. Προτιμήστε τα λιγότερο λιπαρά και με αρκετό ψαχνό ψάρια, θα κάνουν και τη δουλειά του καθαρισμού και τεμαχισμού τους, σε κομμάτια μεγέθους μπουκιάς, πιο εύκολη. Ο μπακαλιάρος, η πέρκα, ο κέφαλος, η γλώσσα, αλλά και ο τόνος και ο σολομός. Αφήστε στην άκρη σκουμπρί, ρέγγα, σαρδέλα, είναι ιδιαίτερα υγιεινά αλλά και πολύ λιπαρά για αυτή τη συνταγή. Κάνει όμως και η μείξη ψαριών με θαλασσινά. Το ψαχνό και νόστιμο κρέας των γαρίδων αλλά και αχιβάδων, χτενιών, κλπ, θα κάνουν την πίτα μας πολύ πιο ενδιαφέρουσα και γευστική.Οι εγγλέζοι συχνά βρίσκουν κομμάτια από ψάρι στην αγορά, που τα αγοράζουν φθηνότερα από τα ολόκληρα. Πολλά sites, μάλιστα, προτείνουν αυτόν τον τρόπο, την αγορά, σταδιακά, μικρότερων ποσοτήτων και τη διατήρησή τους στη κατάψυξη, για λόγους οικονομίας, ασφαλώς. Άλλωστε, μπορούν να χρησιμοποιηθούν και κατεψυγμένα κομμάτια, αρκεί να ξεπαγώσουν πριν χρησιμοποιηθούν, για να μη βρεθούμε με το νερό του πάγου στο φαγητό μας.