Καθαρίζουμε και ψιλοκόβουμε τα κρεμμύδια. Πλένουμε και καθαρίζουμε από τους σπόρους και τις λευκές ίνες την πιπεριά και την κόβουμε σε μικρά κυβάκια (του ενός εκατοστού).

Τα ρίχνουμε σε ένα τηγάνι όπου έχουμε ζεστάνει 3 κουταλιές ελαιόλαδο μαζί με 3 κουταλιές νερό, σ κ ε π ά ζ ο υ μ ε με καπάκι, και τα μαγειρεύουμε σε χ α μ η λ ή φωτιά για ένα 10-λεπτο, περίπου. Ίσως χρειασθεί να προσθέσετε καμία-δύο ακόμη κουταλιές νερό ή και καμία λάδι, εάν δείτε να στεγνώνουν νωρίς.

Πάνω στο 10-λεπτο και αφού δούμε τη πιπεριά και τα κρεμμύδια να έχουν μαλακώσει, προσθέτουμε και το μπέικον, κομμένο και αυτό σε μικρά κυβάκια (του ενός εκατοστού), και τηγανίζουμε έως ότου δούμε το μπέικον να γίνεται ε λ α φ ρ ά τραγανό (δεν μπορώ να σας πω πόσα λεπτά γιατί εγώ, ελλείψει μπέικον, τα έφτιαξα με...λουκάνικο. Εκεί, 10 λεπτά ήσαν αρκετά). Στο τέλος, πρέπει να έχει εξατμισθεί όλο το νερό και να έχουν μείνει με λίγο λαδάκι.

Στη διαδικασία ανάμειξης των υλικών τώρα. Ακολουθώντας τον βασικό κ α ν ό ν α της προετοιμασίας των muffins, χωρίζουμε τα στεγνά υλικά από τα υγρά, (εάν θέλετε να ξέρετε το “γιατί”, δείτε “Μυστικά” [1]). Για τον λόγο αυτό, θα χρησιμοποιήσουμε δύο δ ι α φ ο ρ ε τ ι κ έ ς λεκανίτσες. Στην 1η λοιπόν λεκανίτσα, κοσκινίζουμε το αλεύρι μαζί με τα κουταλάκια του baking powder, αφού τα ανακατέψουμε καλά προηγουμένως.

Στη 2η λεκανίτσα κτυπούμε καλά τα αυγά να αφρατέψουν,

Και προσθέτουμε το τριμμένο parmigiano, αλάτι και πιπέρι ανάλογα με τις προτιμήσεις μας. Κτυπούμε ακόμη, να ενσωματωθούν και αυτά.

Προσθέτουμε σε αυτό το μείγμα των υγρών υλικών και το τυρί, κομμένο σε μικρά κομματάκια, τις ελιές κομμένες και αυτές (στα 2 ή στα 4, ανάλογα με το μέγεθος), καθώς και τις υπόλοιπες 3 κουταλιές ελαιόλαδο. Ανακατεύουμε.

Προσθέτουμε και το περιεχόμενου του τηγανιού (μη γελιέστε, έχει αρκετή υγρασία), Ανακατεύουμε, καλά τώρα, να ενωθούν όλα τα υλικά.

Ενώνουμε το περιεχόμενο των δύο μπολ, αδειάζοντας με τη μία το αλεύρι μέσα στα υγρά υλικά,

Και ανακατεύουμε με γ ρ ή γ ο ρ ε ς και “γ ε μ ά τ ε ς” κινήσεις για καμιά 10 φορές, όχι περισσότερο.

Βουτυρώνουμε ελαφρά ένα ταψάκι με θέσεις για muffins. Το ίδιο και εάν χρησιμοποιήσουμε μεμονωμένες φορμίτσες, όχι όμως και σιλικόνης, εκεί δεν χρειάζεται. Εάν χρησιμοποιήσετε μεμονωμένες φόρμες, καλύτερα να τις τοποθετήσετε σε ένα ταψάκι και με αυτό να τις βάλετε στον φούρνο.

Γεμίζουμε τις φόρμες μέχρι τα 3/4 του ύψους τους.

Βάζουμε τα muffins να ψηθούν σε προθερμασμένο φούρνο, στους 180ο και για περίπου 10-12 λεπτά. Ναι, δεν χρειάζεται περισσότερο !! Εσείς, βέβαια, κάντε το “τεστ της οδοντογλυφίδας” (γιατί κάθε φούρνος έχει τις “ιδιοτροπίες” του), ή το “τεστ του μαχαιριού”, μας επιτρέπουν και τα δύο να βεβαιωθούμε ότι είναι ψημένα και στο εσωτερικό τους.

Αφήνουμε να κρυώσουν τα κεκάκια μας, χωρίς να τα βγάλουμε από τις φόρμες τους.

Σερβίρετέ τα όπως θέλετε. Έτσι κι αλλιώς θα φαγωθούν αμέσως… Άσε που είναι όλα δικά σας… Δεν συνιστώνται για snack των παιδιών για το σχολείο. Είναι νωρίς για να τα μάθετε σε αυτές τις γεύσεις.

TIPSΠρος το τέλος του βήματος 3, προσέθεσα στο τηγάνι και 4 πιπεριές φλωρίνης που είχαμε ψήσει το προηγούμενο βράδυ. Δεν τις λέει η συνταγή, αλλά εμάς μας αρέσουν και δεν “χάνουμε ευκαιρία”... Θέλουν όμως τελευταία στιγμή, για να μη λιώσουν, ίσα να “νοστιμίσουν” με τα υπόλοιπα υλικά.

Ένα μέρος από τα κρεμμύδια ΔΕΝ το ψιλόκοψα αλλά το έκοψα σε λεπτές ροδέλες. Χωρίς να επιφέρει καμία απολύτως γευστική διαφορά, ήταν ωραίο εκεί που ξεχώριζε (σε όσα ξεχώριζε) στα έτοιμα muffins.

Η συνταγή μιλάει για “τυρί που λιώνει”. Εγώ προτίμησα να αντικαταστήσω ένα μέρος του και με τυρί που θα δίνει κάποια γεύση και έτσι προσέθεσα και ένα μέρος χαλούμι αλλά και babybel, για χάρη της κόρης μας.

“Κάποιοι” έσπευσαν να...επωφεληθούν από την στιγμιαία απώλεια προσοχής και να “περιποιηθούν” τη γέμιση. Όχι που θα τους ξέφευγε...

Σαν πέσουν όλα τα “υγρά” υλικά στο μπολ, το ανακάτεμα πρέπει να είναι καλό για να ομογενοποιηθούν όλα καλά στο μείγμα. Εάν δεν ανακατευθούν ομοιόμορφα τ ώ ρ α, όταν θα πέσει και το αλεύρι θα είναι πού δύσκολο.

Όλα τα υλικά ανακατεμένα. Το μείγμα, όπως βλέπετε, είναι σφικτό, με εμφανή τα κομμάτια από τα διάφορα υλικά. Έτσι θα μοιρασθεί στις φόρμες και όταν ψηθεί θα δέσουν όλα μαζί.

Εάν χρησιμοποιήσετε ταψάκι σαν αυτό της φωτογραφίας, μπορείτε να γεμίσετε τις φόρμες σχεδόν μέχρι επάνω. Τα κεκάκια θα φουσκώσουν, αλλά δεν κινδυνεύετε να ξεχειλίσουν και να χαθεί ζύμη.

Και για...του λόγου το αληθές, ιδούτα muffins ψημένα, αφράτα, και χωρίς “τάσεις φυγής”