Νόστιμα, γρήγορα και απλά στη παρασκευή τους αλμυρά κεκάκια. Ένα snack για όλες τις ώρες.

Λίγα μυστικά ακόμα

[1] Η συνταγή που βρήκα είχε για την “καρδιά” του muffins κομμάτια τυριού brie, όταν έφθασα όμως στο σουπερμάρκετ είχα ξεχάσει το όνομά του... Είμαι λοιπόν σε θέση να σας διαβεβαιώσω ότι γίνονται και με οποιοδήποτε άλλο τυρί που λιώνει. Αν και πιστεύω πως με brie θα ήταν ξ ε χ ω ρ ι σ τ ά!!![2] Η προσθήκη του αλευριού (και, μαζί του, του baking powder) γίνεται κοσκινίζοντάς τα. Με τον τρόπο αυτό διασφαλίζουμε ότι αυτος ο παράγοντας φουσκώματος αναμειγνύεται ομοιόμορφα με το αλεύρι (σε κάποιες μάλιστα συνταγές μπορεί να δείτε να λένε“κοσκινίζουμε τρεις φορές αυτά τα υλικά”, ακριβώς για να διασφαλισθεί ότι θα αναμειχθούν κ α λ ά και ο μ ο ι ό μ ο ρ φ α), κάτι που θα επιτρέψει στις φυσαλίδες αέρα που θα δημιουργηθούν να φουσκώσουν ομοιόμορφα το μείγμα. Το κοσκίνισμα όμως γίνεται και για ένα άλλο λόγοΓια καλύτερη ο ξ υ γ ό ν ω σ η του μείγματος των στερεών υλικών αφού, με το κοσκίνισμα αραιώνουν οι μικροκόκκοι του αλευριού, μπαίνει ανάμεσά τους οξυγόνο που στη συνέχεια θα ευνοήσει την καλύτερη δέσμευση των υγρών, θα βελτιώσει το φούσκωμα με αποτέλεσμα πιο φουσκωμένα και σπογκώδη muffins. Βέβαια, ο κανόνας αυτός ισχύει για όλα τα είδη μειγμάτων και ζυμών, ιδιαίτερα για στο ψωμί βοηθάει να πάρουμε ένα καλά φουσκωμένο ψωμί με αφράτη, “κυψελωτή” (τη λένε έτσι ; ) ψίχα.[3] Το ανακάτεμα των υλικών γίνεται χωριστά για τα σ τ ε γ ν ά και τα υ γ ρ ά (ή καλύτερα, εκείνα που έχουν υ γ ρ α σ ί α). Ο λόγος είναι ότι θέλουμε να αποφύγουμε την πρόωρη επαφή της σόδας με κάποιο υγρό στοιχείο, γιατί τότε θα άρχιζε από νωρίς η δραστηριοποίησή της (παραγωγή διοξειδίου του άνθρακα, το οποίο σχηματίζει φυσαλίδες, που με τη σειρά τους φουσκώνουν το μείγμα).Όταν πια ενώσουμε τα μεν με τα δε, ανακατεύουμε λίγη ώρα, ακριβώς για τον ίδιο λόγο, για να μπει γρήγορα το μείγμα στις φόρμες και στον φούρνο πριν προλάβουν να σχηματισθούν οι φυσαλίδες που θα το φουσκώσουν. Αυτό πρέπει να γίνει μέσα στον φούρνο, όπου η θερμότητα θα σφίξει το φουσκωμένο μείγμα και οι φυσαλίδες θα παραμείνουν μόνιμα “παγιδευμένες” εκεί μέσα.Για να ανακατευθεί, όμως, σε λίγο χρόνο, πρέπει οι κινήσεις μας να είναι γ ρ ή γ ο ρ ε ς και δ υ ν α τ έ ς, να ανακατεύουν πραγματικά, να έχουν αποτέλεσμα. Να γιατί «ανακατεύουμε με “γεμάτες” και γρήγορες κινήσεις για καμιά 10ριά φορές, όχι περισσότερο». Στην πραγματικότητα, 10 φορές μόνο μπορεί να αποδειχθούν πολύ λίγες για να ενωθούν σωστά τα υλικά, ας είναι και 15, θέλω να δείξω ότι πρέπει να κινηθείτε γρήγορα.Το αλάτι το προσέθεσα στο μείγμα των υγρών, για να μην έρθει σε επαφή με το baking powder, παρά μόνο στο τέλος. Αν και αυτό ξέρω να ισχύει για τη μαγιά της μπύρας… Δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι είναι απαραίτητο και με τις χημικές μαγιές (γιατί, τι είναι το baking powder;), καλύτερα όμως να είμαι από την πλευρά της ασφάλειας...Οι συνταγές προτείνουν συνήθως οι θήκες για τα muffins να γεμίζουν μέχρι τα 2/3 του ύψους τους. Εμένα όμως μου αρέσει τόσο αυτός ο “τρούλος” που σχηματίζεται όταν φουσκώνουν (το σχήμα τους όταν βγούν από τις φόρμες μου θυμίζει έντονα μανιτάρι.....) που γεμίζω τις φόρμες μέχρι επάνω, μέχρι μισό εκατοστό από το χείλος. Το γεγονός μάλιστα ότι χρησιμοποιούμε ταψάκι με ενσωματωμένες 12 φόρμες, αποκλείει το ενδεχόμενο να ξεχειλίσει το μείγμα κατά το φούσκωμα και να χυθεί, λερώνοντας τον φούρνο.