“WOW! Τέλειο!”Καλά, όλοι ξέρουμε πόσο υπερβολικά είναι συχνά τα παιδιά στις εκδηλώσεις τους. Ξέρουμε όμως και πόσο παλαβοί είναι οι γονείς τους μαζί τους.Φαντασθείτε λοιπόν, να επιστρέφει Κυριακή μεσημέρι το παιδί σας από την προπόνηση (του μπάσκετ, του βόλευ, της ξιφασκίας, δεν έχει σημασία) ή από τους προσκόπους, το μπαλέτο του, την βόλτα με τον παππού στο άλσος, το Κατηχητικό, το μάθημα μπαλέτου, οτιδήποτε, να κάθεται για δεύτερη φορά στο τραπέζι (την πρώτη δεν είχε πλύνει τα χέρια του, το ανεπρόκοπο), να βουτάει την πρώτη πιρουνιά στο πιάτο και, δοκιμάζοντας, να αναφωνεί“WOW ! Τέλειο !”Με εκείνα τα, γεμάτα θαυμασμό, μάτια να καρφώνονται στη μαμά, που περιμένει πως και πώς να δει την πρώτη αντίδραση. Ε, για φαντασθείτε τώρα και αυτή τη μητέρα, τη “μαμά”, να είναι μπροστά σε μία τέτοια αντίδραση του παιδιού της... Κατουριέσαι ή δεν κατουριέσαι από τη χαρά σου; Και όσο και “να μην την ενδιαφέρει να κάνει διαφήμιση στην οικογένειά της”, ε, αυτό θα έχει να το λέει δεξιά και αριστερά, σε όλες τις φίλες και γνωστές της...Ε, λοιπόν, αυτό το φαγάκι προσφέρεται για τέτοιες εκδηλώσεις. Και όχι μόνο από μικρά παιδιά (που θα το λατρέψουν αθεράπευτα), αλλά και από τους μεγαλύτερους που, άλλοι θα θυμηθούν τα δικά τους παιδικά χρόνια, άλλοι θα αισθανθούν ότι ... “απόσβεσαν” ένα μεγάλο μέρος από τα έξοδα του γάμου τους, άλλοι θα μουγκρίσουν απλώς και άλλοι θα βάλουν τη συνταγή στη λίστα των πραγμάτων που θα απαιτήσουν στο επικείμενο διαζύγιό τους (καθαρογραμμένη, παρακαλώ!!).Φαντασθείτε τώρα και τον πατέρα… Έχει γαλουχιθεί με ...“ιδεώδη” αυτός  Εάν ...“μετρούσε”, εάν “είχε πέραση”, χυλόπιτα δεν θα έτρωγε ποτέ. Αυτές είναι για τους “δεύτερους”. Ο πατέρας, λοιπόν, ποτέ του δεν θα καταλάβει πως κατάφερε να αποκτήσει θετική σημασία το ,,,“να τρως χυλόπιτα”... Ίσως μεγαλώνοντας να έχει αμβλυνθεί εκείνο το αισθητήριο, μικρός όμως ήταν το τελευταίο πράγμα που προσέθετε στις προσευχές του τα βράδια“Κάνε Θεέ μου, αύριο, να μη φάω καμιά χυλόπιτα”....Τι ανόητος!!! Μα κάθε μέρα να μου τις σερβίρεις αγάπη μου, μπορώ να τις τρώω!!!

Λίγα μυστικά ακόμα

Το λιωμένο cheddar, μαζί με τον γευστικό ζωμό κοτόπουλου (ή άλλου κρέατος) και το κρασάκι, δεμένα αυτά με το λίγο αλεύρι αλλά και τη “θαυματουργή” δράση του άμυλου των χυλοπίτων, αρωματισμένα με τις δύο σαλτσούλες, Worcestershire και σόγιας, και αποκτώντας “υπόσταση” από το καυτερό μπούκοβο, συνθέτουν ένα ζ ο υ μ ε ρ ό και ε-ξαι-ρε-τι-κά ν ό σ τ ι μ ο πιάτο, άξιο για κυριακάτικο τραπέζι.Και η έκπληξη ήρθε την επόμενη. Οι χυλοπίτες, έχοντας πάρει όλο τον χρόνο να απορροφήσουν μέχρι τα ...“ μύχια της ύπαρξής τους” τη νόστιμη σάλτσα, έγιναν ακόμη νοστιμότερες, ένα κλικ πριν από ... “ονειρικές”!!! (και αυτό γιατί θα προτιμούσα να τις φάω καθιστός, στο τραπέζι, και όχι ...κρυμμένος στην αποθηκούλα, για να μη προλάβουν να ορμήσουν οι υπόλοιποι στο σπίτι...)Στα υλικά, αναφέρω χυλοπίτες μέτριου μεγέθους, των 8-10 εκατοστών. Αυτές των φωτογραφιών είναι “Βλάχας”, με αυγά και γάλα. Εξαιρετικές στο βράσιμό τους. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι θα είναι εξ’ ίσου νόστιμο το πιάτο και με μακριές, σαν λαζάνια, αλλά και με κάποιου μακρόσχημο ζυμαρικό (αρκεί να είναι φρέσκο, ει δυνατόν σπιτικό, αλλάζει καθοριστικά τη νοστιμιά του πιάτου)1] Βράζουμε τις χυλοπίτες ταυτόχρονα με τον κιμά και όχι νωρίτερα, για να είναι έτοιμες ακριβώς την ώρα που πρέπει να τις ρίξουμε στο τηγάνι με τη σάλτσα. Με τον τρόπο αυτό δεν κινδυνεύουμε να μας κολλήσουν. Αυτό πρέπει να το κάνετε με όλα τα πιάτα ζυμαρικών με σάλτσα. Δεν είναι λύση να τα βάζουμε κάτω από κρύο τρεχούμενο νερό, παλιά ελληνική μέθοδος, γιατί έτσι τα ξεπλένουμε από το άμυλο που έβγαλαν κατά τον βρασμό και το οποίο είναι πού χρήσιμο για να “δέσει”, να πιάσει πάνω τους, η σάλτσα όταν στη συνέχεια τα ανακατέψουμε. Για την περίπτωση που δεν καταφέρετε να συγχρονισθείτε και σας βγουν πιο νωρίς, ρίξτε τα, νοτισμένα και όχι ολόστεγνα, σε ένα μπολ, προσθέστε λίγο ελαιόλαδο και ανακατέψτε.Εάν θέλετε, μπορείτε να προσθέσετε στο τηγάνι, από την αρχή, μαζί με το κρεμμύδι, και μία κόκκινη πιπεριά κομμένη σε μικρά κυβάκια, ή/και καρότα σε πολύ-πολύ λεπτές ροδέλες, ή/και μπρόκολο σε μικρές τουφίτσες, ή/και μανιτάρια σε μικρά κυβάκια ή σε λεπτές φέτες. Θα δώσει χρώμα αλλά και γεύση στο φαγητό. Αυξήστε μόνο την ποσότητα του βούτυρου (ιδιαίτερα εάν βάλετε μανιτάρια) αλλά και λίγο και του ζωμού.2] Μπορείτε όμως και να βράσετε λαχανικά, σαν συνοδεία στο πιάτο. Σε αυτή τη περίπτωση, σουρώνοντας τις χυλοπίτες κρατήστε όλο το νερό και βράστε τα εκεί μέσα. Επίσης, τώρα δεν σας απασχολεί να είναι μικρά τα λαχανικά, μπορείτε να τα κόψετε σε μεγαλύτερα κομμάτια.