Πλένουμε καλά εξωτερικά τις μελιτζάνες και τις τρυπούμε (προληπτικά, για να μη σκάσουν μέσα στο φούρνο, μου έχει συμβεί, χωρίς βέβαια επιπτώσεις, μην ανησυχείτε, ο κρότος μόνο θα σας ξαφνιάσει…).

Τις βάζουμε στο φούρνο σε ένα ταψί (για να μαζέψει τυχόν υγρά, μην τα κάνουμε όλα λίμπα) και τις ψήνουμε στο γκριλ του. Έτσι όπως έχει ακριβύνει το ηλεκτρικό, πρέπει να αρχίσουμε να ψάχνουμε για άλλους τρόπους (μπάρμπεκιου, γκαζάκια, σόμπες, κλπ). Θα είναι και πιο νόστιμες! Για την ώρα, ψήνουμε τις μελιτζάνες στο γκριλ, σε υψηλή θερμοκρασία (250 βαθμούς) για ένα μισάωρο με 40λεπτο (μέχρι να δούμε να έχουν μαλακώσει και ζαρώσει εξωτερικά).

Τις βγάζουμε από το φούρνο και τις ακουμπούμε σε μία επιφάνεια εργασίας.

Κόβουμε ένα “καπάκι” από την πάνω επιφάνεια κάθε μελιτζάνας (τώρα που είναι ψημένες είναι κάτι πολύ εύκολο) και

Με τη βοήθεια ενός κουταλιού “ξεκολλάμε” τη σάρκα της από τα τοιχώματα.

Την αφαιρούμε και τη ρίχνουμε μέσα στον κάδο του multi.

Προσθέτουμε τη σκελίδα το σκόρδο,

Το λίγο ξύδι,

Την κρέμα γάλακτος και μαζί της και το ελαιόλαδο (με το που θα τα κτυπήσουμε, το ελαιόλαδο θα αφρατέψει για τα καλά την mousse μας)

Αλλά και την Worchester sauce (αυτή ΔΕΝ υπήρχε στην αυθεντική συνταγή αλλά την προσέθεσα για να δώσει λίγη γεύση στη mousse, όπου κυριαρχεί η σχετικά “άτονη” μελιτζάνα), όπως και το αλάτι και το πιπέρι. Πιπεράκι βάζουμε μπόλικο για τον ίδιο λόγο, είπαμε, θέλουμε να δώσουμε γεύση στην mousse μας.

Λειτουργούμε το multi και πολτοποιούμε τις μελιτζάνες, μέχρι να πάρουμε μία σχετικά ρευστή κρέμα

Η mousse μελιτζάνας είναι έτοιμη, θα χρησιμεύσει σαν συνοδευτικό σε ένα σωρό πιάτα που θα χρησιμοποιούσαμε βραστά λαχανικά για συνοδεία,

Για παράδειγμα, σε αυτό το εξαιρετικό φιλεταρισμένο λαβράκι στο φούρνο που μπορείτε να βρείτε στο site.

Αφήστε που ταιριάζει υπέροχα με μία άλλη ελαφριά κρέμα, μία mousse από καρότο.

Μπορούμε και να τη φυλάξουμε για αρκετές ημέρες, εάν μπει σε δοχείο με αεροστεγές κλείσιμο.