Μία εύκολη σάλτσα που θα δώσει ένταση στη γεύση πολλών πιάτων σας!

Λίγα μυστικά ακόμα

[1] Υπολογίστε ότι θα χρειασθείτε περίπου 3 μεγάλα κρεμμύδια. Επιλέξτε μία σχετικά γλυκιά ποικιλία, είναι προτιμότερη για την τελική γεύση της κρέμας. Λάβετε υπ’ όψιν σας ότι από το αρχικό βάρος των κρεμμυδιών, μετά το ψήσιμο και το καθάρισμά τους, πέφτουμε περίπου στο μισό.[2]Στη συνταγή αυτή θα χρησιμοποιήσουμε κάποιο όχι ιδιαίτερα δυνατό λάδι. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε κάποιο ελαφρύ ελαιόλαδοg, αν και η επιλογή ενός σπορέλαιο φαίνεται να είναι καλύτερη, “επεμβαίνει” λιγότερο στην τελική γεύση της κρέμας.Το site στο οποίο βρήκα τη συνταγή ΔΕΝ έδινε ποσότητες, απλά περιέγραφε (πολύ αναλυτικά τα βήμτα, τον τρόπο, με τον οποίο ετοιμάζεται η κρέμα κρεμμυδιών. Η φιλοσοφία τους είναι να “ανεβάζουν” τις ικανότητές τους των χρηστών, να τους βοηθούν να κάνουν δημιουργικές επιλογές σε θέματα μαγειρικής, να αναπτύξουν ικανότητες τέτοιες που να μπορούν να δημιουργήσουν, να μαγειρέψουν, χωρίς να χρειάζονται συνταγές. Ωραίο αυτό, αλλά δεν είναι για όλους… Ποσότητες λοιπόν!!! Και ακόμη, μετά από την πρώτη δοκιμή προσέθεσα στα υλικά και ένα κουταλάκι καπνιστή πάπρικα επειδή μου φάνηκε κάπως “άτονη”, “αμερικάνικη”, η γεύση της κρέμας. Την προτιμώ σαφώς πιο …“ανατολίτικη” (κάνει και το curry).[3]Στη συνταγή που είδα, χρησιμοποιούσαν άλλα δύο υλικά για να επέμβουν στην τελική υφή και εικόνα της κρέμας. Για διαφορετικούς λόγους για το κάθε ένα και επειδή δεν είναι απαραίτητα για την επιτυχία της κρέμας αλλά απλά της δίνουν μία ελαφρά διαφορετική υφή και χρώμα, δεν θεώρησα ότι πρέπει να τα συμπεριλάβω στα υλικά της συνταγής. Παρ’ όλα αυτά τα αναφέρω στη συνέχεια, για να πάρετε μία εικόνα του τί κάνουν.Το πρώτο υλικό είναι μία πηκτική ουσία, το ξανθανικό κόμμι ή κόμμα (γόμα) ξανθάνης (xanthan), μία φυσική ουσία (σε μορφή λεπτόκοκκης σκόνης), που έχει την ιδιότητα, όταν την προσθέτουμε σε ρευστά τρόφιμα (για παράδειγμα σε σάλτσες), να αυξάνει τη πυκνότητά τους. Ένας σταθεροποιητής, δηλαδή. Αν και υπάρχει ήδη μία αναφορά σε αυτή την ουσία στο site, θεωρώ ότι δεν είναι πολύ πιθανό να το χρησιμοποιεί κάποια σας, γι’ αυτό και δεν το αναφέρω ανάμεσα στα υλικά. Πληροφοριακά, η προτεινόμενη ποσότητα ήταν 1 γραμμάριο. Και κάτι μου λέει ότι μπορεί κανείς να το αντικαταστήσει με μία μικρή ποσότητα corn flour. Άλλωστε, από καλαμπόκι προέρχονται και τα δύοΤο δεύτερο υλικό το “άφησα εκτός” για εντελώς άλλο λόγο. Ή, καλύτερα, ΚΑΙ για άλλο λόγο, πέραν της δυσκολίας ανεύρεσής του. Το διοξείδιο του τιτανίου (titanium oxide) χρησιμοποιείται σαν πρόσθετο στη βιομηχανία τροφίμων για να προσδίδει αστραφτερό λευκό χρώμα (ΚΑΙ, αλλά όχι μόνο) σε τρόφιμα. Υπάρχουν όμως έρευνες που το ενοχοποιούν για πρόκληση καρκίνων σε ποντίκια. Αν και δεν υπάρχουν αντίστοιχες πάνω σε ανθρώπους, καλό είναι να το αποφεύγουμε. Πληροφοριακά, η προτεινόμενη ποσότητα ήταν 2 γραμμάρια.Τίποτα προαιρετικά υλικά, λοιπόν…Και μία τελευταία υπόδειξη (συμβουλή, όπως θέλετε…) Με την τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος εκεί που είναι σήμερα, τέτοιες παρασκευές στο φούρνο καλό είναι να τις φτιάχνει κανείς όταν έχει και άλλα πράγματα να ετοιμάσει εκεί μέσα. Διαφορετικά θα νοιώσετε και εσείς τις τύψεις που ένοιωσα και εγώ εχθές… “Κατόπιν εορτής”…