Ζεσταίνουμε ένα τηγάνι στο μάτι και προσθέτουμε μπόλικο καλό ελαιόλαδο (4 κουταλιές) να ζεσταθεί και αυτό, σε δυνατούτσικη φωτιά.

Εν τω μεταξύ, ψιλοκόβουμε σε λεπτές-λεπτές φέτουλες τις σκελίδες του σκόρδου. Τις ρίχνουμε μέσα στο τηγάνι. Εδώ το σκόρδο “μπαίνει για να μείνει”, δεν θα το αφαιρέσουμε, θέλουμε να το συναντούμε στη σάλτσα.

Προσθέτουμε και την αποξηραμένη καυτερή πιπερίτσα (ολόκληρη, μην την ψιλοκόψετε και, βέβαια, ΜΗΝ ΤΗΝ ΑΦΑΙΡΕΣΕΤΕ!!!). Το φαγητό φιλοδοξεί να είναι πραγματικό …“ηφαίστειο” και η αρχή θα γίνει ακριβώς εδώ, με την ολόκληρη καυτερή πιπερίτσα. Αλλά έπεται και άλλη …καυτερή συνέχεια!

Όταν το λάδι έχει ζεσταθεί καλά (θα το καταλάβουμε επειδή θα αρχίσουν να δημιουργούνται μικρές φυσαλίδες γύρω από τις φετούλες του σκόρδου), προσθέτουμε τα αποφλοιωμένα ντοματάκια, τα οποία έχουμε περάσει από το blender προηγουμένως και τα έχουμε πολτοποιήσει. Εάν χρησιμοποιήσετε κονκασέ, μπορείτε και να αποφύγετε το blender.

Ανακατεύουμε να ενσωματωθεί η ντομάτα με το λάδι και αλατίζουμε σύμφωνα με τα γούστα μας. Εκείνο που έχει σημασία εδώ είναι το πιπέρι. Περάστε με τον μήλο του πιπεριού τουλάχιστον 4-5 φορές. Είπαμε, το φαγητό φιλοδοξεί να είναι “ηφαίστειο”, πραγματικός Βεζούβιος. Και δεν τελειώσαμε ακόμη…

Αφού σκεπάσουμε το τηγάνι με καπάκι, χαμηλώνουμε την ένταση στο μέτριο προς χαμηλό (στο 4-3,5) και μαγειρεύουμε για 15 λεπτά, να σφίξει κάπως η σάλτσα μας.

Να που βρήκαμε το χρόνο να βράσουμε τα spaghetti μας. Ανεβάζουμε στο μάτι παραδίπλα μία κατσαρόλα με μπόλικο και καλά αλατισμένο νερόκαι, μόλις το δούμε να βράζει έντονα, ρίχνουμε τα ζυμαρικά.

Λίγο πριν ολοκληρωθεί το μαγείρεμα της σάλτσας, στο 10λεπτο για παράδειγμα, είναι ώρα να ετοιμάσουμε και τα τελευταία υλικά που θα προσθέσουμε στη συνέχεια.

Κόβουμε τις ελιές στα τέσσερα. Εάν έχετε χωρίς κουκούτσι, η διαδικασία αυτή είναι πολύ απλή. Εάν όχι, λίγο λιγότερο, αλλά πάντα πανεύκολη. Εάν πάλι έχετε ελιές κομμένες σε ροδέλες, χρησιμοποιήστε εκείνες, δεν έχει διαφορά.

Προσθέτουμε στη σάλτσα τις κομμένες ελιές,όπως και την κάπαρη. Βάλτε μπόλικη κάπαρη, ακόμη περισσότερη και από την ποσότητα που αναφέρεται στη συνταγή. Και 80 και 100 γραμμάρια να βάλετε, δεν θα το μετανοιώσετε, είναι καταπληκτικό πόσο ωραία δένει με τα υπόλοιπα υλικά!

Τελευταίο πράγμα που θα προσθέσουμε, η ρίγανη. Δύο τσιμπιές αρωματική ρίγανη, που θα συμπληρώσει τα αρώματα της σάλτσας. Ανακατεύουμε καλά να ενσωματωθούν και αυτά τα υλικά στη σάλτσα, η οποία τώρα πια θα έχει σφίξει αρκετά.

Τώρα πια, όμως, θα είναι έτοιμα και τα spaghetti μας. Τα θέλουμε “al dente”, για να ολοκληρώσουν το μαγείρεμά τους μέσα στο τηγάνι, Τα αφαιρούμε λοιπόν δυό λεπτά πριν από τον προβλεπόμενο χρόνο και τα ρίχνουμε έτσι, με την όποια υγρασία κουβαλούν, απ’ ευθείας στο τηγάνι.

Προσθέτουμε και μία κουτάλα από το νερό του βρασμού τους, που είναι πραγματικά “ευεργετικό” για τη σάλτσα μας, χάρις στο άμυλο που κουβαλάει μέσα του (θα επιτρέψει στα spaghetti να ολοκληρώσουν το μαγείρεμά τους, αλλά και θα φτιάξει μία κα-τα-πλη-κτι-κή σαλτσούλα),

Ανακατεύουμε καλά να πάει η σάλτσα παντού και να περιλούσει καλά τα spaghetti.

Δύο λεπτά μετά, τα spaghetti έχουν ολοκληρώσει το μαγείρεμά τους, έχουν απορροφήσει μεγάλο μέρος του πρόσθετου νερού (αλλά η σάλτσα παραμένει υπέροχα βελούδινη), ελιές και κάπαρη έχουν …παρεισφρήσει παντού ανάμεσά τους, που και που βλέπεις και κανένα κομματάκι σκόρδου και μία υπέροχη μυρωδιά αναδύεται από το τηγάνι. Είναι ώρα να σερβίρουμε.

Λάθος!!! Είναι ώρα να προσθέσουμε δύο γερές κουταλιές τριμμένο parmigiano και να ανακατέψουμε (εκτός φωτιάς πλέον) να λιώσει με τη θερμοκρασία που έχουν τα spaghetti και να δέσει με τη σάλτσα, όχι μόνο δένοντάς την ακόμη λίγο αλλά και προσθέτοντας και τη δική του, υπέροχη γεύση στο φαγητό! Τώρα ναι, είναι ώρα να σερβίρουμε!!!

Σερβίρουμε σε βαθιά πιάτα, περνώντας από πάνω με δύο-τρεις γύρους από τον μήλο του πιπεριού. Το “τελικό άγγιγμα” πριν πάτε τα πιάτα στο τραπέζι!

Πριν βγείτε από την κουζίνα, δοκιμάστε μία πιρουνιά. Θα σας δώσει αυτοπεποίθηση… Ε-ξαι-ρε-τι-κά!!! Αυτό δεν είναι ένα απλό πιάτο ζυμαρικών, αυτά δεν είναι τα συνηθισμένα “spaghetti alla putanesca” που γνωρίζετε, εδώ θα εμφανισθείτε με κάτι πολύυυυυυ νοστιμότερο! Πάρτε με τηλέφωνο να μου πείτε…