Σε ένα μπολάκι ενώνουμε 1 κουταλιά από το αλεύρι με τη ζάχαρη και την ξηρή μαγιά, προσθέτουμε και 4 κουταλιές χλιαρό νερό (στη θερμοκρασία που …θα κάνατε μπάνιο με αυτό, όχι υψηλότερη, θα “σκοτώσετε” τη μαγιά διαφορετικά). Ανακατεύουμε να διαλυθούν οι σκόνες, σκεπάζουμε με πετσέτα και αφήνουμε σε ένα ζεστούτσικο σημείο (κάνει και το εσωτερικό του σβηστού φούρνου μας με αναμμένο μόνο το φως) μέχρι να αφρίσει, για περίπου 10-15 λεπτά.

Όταν πια αφρίσει, σε ένα σχετικά ευρύχωρο μπολ αναμειγνύουμε το υπόλοιπο αλεύρι με το αλάτι, το υπόλοιπο νερό και το ελαιόλαδο, προσθέτουμε και την αφρισμένη μαγιά μας και ανακατεύουμε καλά να απορροφηθούν τα υγρά από το αλεύρι.

Αρχίζουμε να δουλεύουμε το ζυμάρι με το χέρι, μέχρι να μην κολλάει πολύ και να μπορέσουμε να το μεταφέρουμε χωρίς πρόβλημα σε αλευρωμένη επιφάνεια για το περαιτέρω ζύμωμα.

Αλευρώνουμε λοιπόν τον πάγκο μας και μεταφέρουμε εκεί το ζυμάρι. Ζυμώνουμε μέχρι να γίνει λείο και απαλό, χωρίς να κολλάει πια, για περίπου 5 λεπτά. Εάν το αλεύρι μας είναι περισσότερο ή λιγότερο δυνατό, και το ζυμάρι θα είναι πιο στεγνό ή πιο κολλώδες από ότι το θέλουμε, μπορεί λοιπόν να χρειασθεί να προσθέσουμε λίγο νερό ή λίγο αλεύρι ακόμη. Προσοχή, αυτό πρέπει να γίνει με μικρές-μικρές προσθήκες, από λίγο τη φορά, μη το “χάσουμε” το ζυμάρι. Στο τέλος η ζύμη πρέπει να καταλήξει να είναι λεία και υγρή. Ξέρετε όμως εσείς, καλύτερα…

Με την λεία ζύμη μας φτιάχνουμε μία μπάλα, τη βάζουμε πίσω στο μπολ (καθαρό πια, να μην έχει υπολείμματα ζύμης και κολλάει) και, αφού την περιχύσουμε με λίγο ελαιόλαδο, την αλείφουμε ομοιόμορφα σε όλη της την επιφάνεια.

Σκεπάζουμε με μεμβράνη και αφήνουμε τη ζύμη να φουσκώσει για 1 ώρα. Ο όγκος της θα διπλασιασθεί (γι’ αυτό και θέλαμε εξ’ αρχής ευρύχωρο το μπολ).

Μετά από 1 ώρα παίρνουμε τη ζύμη και τη βάζουμε και πάλι στον πάγκο μας, το οποίο έχουμε αλευρώσει εκ νέου. Τη δουλεύουμε λίγο με τα χέρια για να απομακρύνουμε τον εγκλωβισμένο αέρα.

Την χωρίζουμε στα δύο ή στα τέσσερα, ανάλογα με το εάν θέλουμε να ετοιμάσουμε 2 μεγάλες ή 4 μικρότερες pides. Εδώ η ζύμη χωρίζεται στα τέσσερα.

Με τη βοήθεια του πλάστη ανοίγουμε πάνω στην αλευρωμένη επιφάνεια ένα οβάλ σχήματος φύλλο (εδώ το μήκος είναι περίπου 20 εκατοστά). Οι πιο πεπειραμένες, μπορείτε να κάνετε αυτή τη δουλειά και με τα χέρια, φροντίζοντας πάντα να έχει αυτό το σχήμα το φύλλο σας.

Με ένα πινέλο αλείφουμε την επιφάνεια του φύλλου με ελαιόλαδο

Και, διπλώνοντας ελαφρά την περίμετρό της προς το εσωτερικό, της δίνουμε μία φόρμα που θυμίζει τα γνωστά μας πεϊνιρλί. Μόνο που το δίπλωμα αυτήν τη φορά θα το κάνουμε πολύ πιο χαμηλό, όχι περισσότερο από 1 εκατοστό.

“Τσιμπώντας” τις δύο πλευρές της διπλωμένης ζύμης στα στενά άκρα του φύλλου, τις ενώνουμε δίνοντάς της το σχήμα μία βάρκας.

Επαναλαμβάνουμε την ίδια δουλειά και με τα υπόλοιπα κομμάτια ζύμης, φτιάχνοντας συνολικά 4 τέτοιες ζυμαρένιες “βαρκούλες”. Τις βάζουμε πάνω σε χαμηλό ταψί ή μία πλάκα ψησίματος, την οποία έχουμε προηγουμένως λαδώσει, για να μη μας κολλήσουν.

Αλείφουμε το περιφερειακό σιρίτι με τον κτυπημένο κρόκο ενός αυγού ή και με λίγο λιωμένο βούτυρο. Προσθέτουμε μπόλικο τριμμένο τυρί (“a lot of cheese(s)” όπως έλεγε η συνταγή που είδα) στο εσωτερικό τους. Υπολογίστε περίπου 1/2 φλυτζάνι (περίπου 50 γραμμάρια) σε κάθε “βαρκούλα”.

Πασπαλίζουμε με λίγο αλάτι, μπόλικο πιπέρι και άφθονη καπνιστή πάπρικα (σε κάποια μπορούμε να ρίξουμε αντί της πάπρικας λίγη αποξηραμένη ρίγανη ή άλλα βότανα που μας αρέσουν)

Και βάζουμε το ταψί στο φούρνο (ηλεκτρικό, ωιμέ!) όπου θα ψήσουμε για 15 με 20 λεπτά σε πολύ υψηλή θερμοκρασία (όπως και τις πίτσες άλλωστε), στους 220-230 βαθμούς, να λιώσουν και να καούν τα τυριά και να αρχίζουν να δημιουργούνται επιφανειακές φυσαλίδες.

Μόλις ξεφουρνίσετε τα cheese pides το άρωμα που θα ξεχυθεί στην κουζίνα είναι το κάτι άλλο! Απολαύστε τη ζεστή-ζεστή, καυτή από το φούρνο. Όταν έρθει σε θερμοκρασία δωματίου χάνει ένα μεγάλο μέρος από τη νοστιμιά της, σαν οποιαδήποτε πίτσα. Εάν λοιπόν σας περισσέψει κανένα κομμάτι, φροντίστε να το ξαναζεστάνετε πριν το προσφέρετε/φάτε.